Start

1) Gedachten over het schrijven van een boek.

    1) Gedachten over het schrijven van een boek.

    Mathilde1947
    26-08-2010
    3

    Dit is mijn eerste blog op Schrijven Online en nu zit ik opeens met mijn mond vol tanden. Vorige week besloot ik lid te worden van deze site om mijn schrijven te vebeteren c.q verfijnen, dit omdat ik tot nu toe behalve 2 schrijfcusussen te hebben gevolgd en 52 jaar lang dagboek na dagboek na dagboek heb volgeschreven, eigenlijk niet echt iets gedaan heb om het schrijven zelf te verbeteren door bv te minderen en meer te letten op HOE ik schrijf.

    Hoe nu verder? De drang om een boek te schrijven is er al heel lang, en ooit 2 gedichtenbundeltjes in eigen beheer uitgegeven. Daar was ik zo van geschrokken (dat andere mensen mijn zieleroerselen lazen) dat ik weer in mijn schulp kroop en verder ging met dagboeken vol te pennen.

    Fijner vind ik het om met de hand te schrijven i.pv het typen dat ik nu doe. Waarom eigenlijk? ja ik weet het eigenlijk ook niet precies, misschien wel omdat ik dan het meer kan laten stromen dan wanneer (goede zin ?) ik met een pen schrijf? Meer in mijn eigen wereldje ben ? hmm ja..misschien wel, misschien niet. weet het niet .
    Het kan ook zijn dat ik gewoon , heel gewoon niet van veranderingen houd en daarom star vasthoud aan mijn pen , pennen als een drenkeling die zich vasthoudt aan de roeiriemen van zijn alland gezonken roeibootje?
    Hmm...ja dat lijkt er meer op

    In het forumonderdeel waar ik mijzelf voorstelde , vertelde ik dat mijn dagboeken over van alles gaan . Zoveel , dat ik zelden het teruglas . Sinds een week dagboekschrijf ik over mijn verdriet over mijn laatste kat die ik heb moeten inslapen . Voel mij naar en het is raar om zonder haar in mijn omgeving te schrijven.

    Kan ik wel schrijven zonder een kat in mijn omgeving ? In 1 jaar en 5 maanden , 4 katten laten inslapen . Dat gaat niet in de koude kleren zitten en eigenlijk voel ik mij nu heel ellendig in mijn lege huis. Dus... hoppa, invulling geven en mij nu gaan concentreren op mijn boek? mijzelf motiveren en stimuleren . Want ik wou toch altijd een boek schrijven ?
    "Mijn Boek" hmm het doet opeens denken aan de schrijfboeken die zo heetten (met mooie kaft met natuurtekeningen )en die ik volschreef aan mijn kinderen . Maar ja .. dat is voor mijn kinderen . En een boek? waarover? Een kattenboek ?
    hmm..nee... even niet. of...een kinderboek over katten ?
    Zucht ! NU ga ik weer huilen omdat ik mijn kat mis. Dit schrijven nu is ook als vasthouden aan
    een roeispaan , maar nu grijns ik opeens als een boerin met kiespijn omdat ik nu WEL zit te typen i.p,v met een pen te schrijven . grijns !

    HOE een boek te starten ? wat wil ik eigenlijk? wat voor soort boek? een roman ? een ..wat? ik weet het opeens niet
    en zit weer in mijn eeuwige block van niet weten hoe een boek te beginnen . Misschien dat ik eerst wat meer tips hier op de site ga lezen . Net las ik over "je personage als een broekkzak kennen " . :-) goede oefeningen .
    Die maar eens doen . Wel doen he , mathilde.

    Een personage ? hmm... wat voor ? wie? wat? pffff.... nu zit ik in de nacht weer te piekeren over schrijven van een boek , terwijl dat juist iets fijns zou mogen zijn (is my humble opinion ) . Eerst maar eens een personage bedenken (al dat denken ..owww) .

    Hmmm..misschien is De Eeuwige Uitstelster een goede naamvoor een personage. :-D
    Een eeuwig verdrietige uitstelster .

    Nou dit waren wat gedachtes over schrijven .Schiet lekker op . en ze gooide haar ogen ten hemel .pff :-D

    Alle blogs van Mathilde1947 | Alle blogs bekijken

    Reacties:

    Reacties

    Op 6 september 2010 door Mathilde1947

    Week van het Schrijven

    In het kader van de week van het schrijven , typ ik hier weer wat . Ik besef dat al lezende op deze site , ik tegen dat wat mij blokkeert om een boek te gaan schrijven aanloop , de gedachtes zijn : " niemand zit op mij te wachten , en er worden al genoeg boeken geschreven en ... eerlijk gezegd eigenlijk is het een gevoel van niet goed genoeg zijn. ik weet van te voren al dat ik kritiek krijg , dus waarom dan beginnen ?"". Ik besef ook dat dit tamelijk zielige gedachtengevoelens zijn , oude patronen , want ieder schrijft op haar of zijn eigen manier in de eigen stijl en dat is ok , vind ik. Maar.. wat mijn stijl is ?
    hmm.. mijn stijl op dit moment is dit soort gepieker. Dus schiet het nog niet echt op.
    Ik heb bewondering voor een nieuw lid hier op Schrijven online , die patsboem aan een boek is begonnen , terwijl hij nog maar kort schrijft.
    Aan hem werd de vraag gesteld " wat zou je doen als je nog maar kort te leven had ?'"
    Hij ging een boek schrijven en begon er gelijk aan.

    Het erge is dat ik het moment al heb meegemaakt , dat ik ws niet meer lang te leven zou hebben . Ik heb op de kop af nu 5 en een half extra jaren al gekregen . Morgen dan heb ik ziekenhuiscontrole en hoor ik of ik weer een poosje meekan.

    En nog steeds... geen boek en wel eindeloos geouwehoer op papier en nu heeft het geouwehoer zich verplaatst naar deze site. owww..ik mag mijzelf niet naar beneden halen dat ik alleen maar geouwehoer schrijf.Lief zijn voor mijzelf .

    Hmm.. ik laat het hierbij voor vandaag , voel mij zenuwachtig voor het ziekenhuisbezoek .

    Op 6 september 2010 door Mathilde1947

    Ziekenhuiscontrole

    Morgen heb ik ziekenhuiscontrole . Of is het ..Morgen onderga ik een ziekenhuiscontrole , mijn vraagteken doet het niet meer. w.s. teveel vragen gesteld .

    Morgen naar het ziekenhuis. afgelopen dinsdag was ik er ook voor een mammogram , je weet wel (of je weet het niet ) zo'n apparaat waar je borsten in platgeperst worden .
    In mijn geval , 1 borst de borst die ik nog overheb ( nadat de andere 5 en een half jaar geleden werd geamputeerd omdat er borstkanker zat) werd vastgehouden door het apparaat
    Een intens vrouwonvriendelijke gebeurtenis , die mij ook steeds weer doet herinneren aan 5 en een half jaar terug . Het apparaat stortte destijds naar beneden als een soort sky diver in de vrije val , het was zeeeeer pijnlijk en ik zat een half uur vast in het apparaat met de borst die nu weg is (waar zou mijn borst zijn, vraagteken ) .Een ervaring die de start van de achtbaan, waarin ik kwam toen er borstkanker werd geconstateerd . aankondigde .

    De tumor zat tegen de ribben aan , dus moest de borst er in haar geheel af.

    Amputatie van mijn vrouwzijn.

    Ben er nog steeds niet aan gewend aan het éénborstig zijn. Mijn omgeving ook niet, want als ik s'zomers wel een , als de mussen bijna dood van het dak vallen van de hitte, ik zonder bh loop (en... zonder raquariumwatten of siliconenprothese om de illusie dat vrouwen 2 synchrome borsten horen te hebben in stand te houden ) dan heeft men het moeilijk met het asymetrische . Ik ook!
    Vaak wordt er een een brutaal gesprek opgestart of ik nog niet borstreconstructie heb overwogen .
    Nee.. ik niet !

    Ik weet , er zijn ergere dingen en ja... ik weet er zijn mensen die hun benen missen .Maar borstkanker en een borst missen is (ook)ERG . Ookal heb ik er het leven voor teruggekregen door de amputatie

    Nu ..de avond voor verdere controle ,zit ik moeilijk te doen over hoe een boek te schrijven . Oww... ik zou mijzelf bij de lurven moeten nemen , en dat doe ik dan ook . Want het is al met al een wonder dat ik er nog steeds ben . Dat ik nog besta, dat ik leef!
    Het is een wonder , vind ik, dat alles (voor zover ik weet) goed werkt en dat nu mijn handen als een bezetene bewegen en mijn vingers als in een snelle dans over de letters van het keyboard gaan , als een pianiste die mogelijk haar laatste concert aan het spelen is.

    Dank je wel, handen
    Dank je wel , vingers.
    Dank je wel , mijn lichaam, mijn leven .
    Dank je wel.
    Als ik morgen geen uitzaaingen blijk te hebben ,
    dan koop ik geen nieuw dagboek zoals ik altijd doe,
    doch ga typen
    DAT probeer ik met mijzelf af te spreken ,
    want al dagboekschrijvend komt er geen boek.
    Ik wil een boek schrijven ( vraagteken doet het nog steeds niet)
    Dus... ZAL ik MOETEN typen .
    Typen en dankbaar zijn dat er uberhaupt nog type-tijd-van leven is.

    TOT morgen , nu ga ik trachten te slapen ....mij afvragend of deze manier van schrijven
    over de borstkanker die ik had, leesbaar is voor een ander.
    Zou een ander daarin geinteresseerd zijn , vraagteken is nog steeds buiten werking.

    Hoe leest dit , vraagteken . Dit vraag ik nu zakelijk en nuchter! Is het een beetje boekachtig , vraagteken , want ik schrijf gewoon maar raak mijn gedachtengevoelens van nu op . Is dit te lang , vraagteken , te langdradig, vraagteken dat het nog steeds niet doet.

    Zou iemand mij daar repons op willen geven , vraagteken . Morgen hoop ik hier vrolijk bij leven en welzijn terug te keren .
    Duimen maar en nu trachten te slapen .

    Op 7 september 2010 door Mathilde1947

    Ben naar ziekenkenhuis geweest en ik ben schoon :-) (geen uitzaaingen ) ! heb weer tijd van leven gekregen en dus ook tijd om te schrijven .
    Nu ga ik een plan maken HOE een echt boek te schrijven .HOE er mee te beginnen . Eerst alle tips hier goed bestuderen en oefeneingen doen . Daarna kom ik hier misschien terug.

    Ik besf dat dit hier niet de plek is om over het wel of niet van borstkanker te hebben .