Blog van jacqueline

Dagboek als spiegel

Dagboek van mij

Omdat ik een nieuw boek heb gekocht, dagboek als spiegel, ben ik op het idee gebracht om een dagboek te gaan beginnen om inspiratie op te doen. Nog nooit eerder in mijn leven heb ik een dagboek bijgehouden, ook niet iets dat er in de verste verte op leek. Ik vond het een veel teveel meidengedoe om me daarmee bezig te houden. Maar nu zie ik er toch wel het nut van in. Dus dit is een compleet nieuwe ervaring voor me.
Dagboek als spiegel, een spiegel heeft de functie om naar jezelf te kijken. In dat boek staan allerlei functies met mooie theorieën en gedachten geuit, maar ik vind dat alles samen, het doel toch wel duidelijk is. Je kijkt naar jezelf, je ziet jezelf, maar wat leeft er in jezelf? Om je dat iedere keer te realiseren, moet je nadenken en tot in je ziel kijken. In je ziel kijken roept emoties en gedachten op die je normaal, in de drukte van je leven, als vanzelfsprekend ervaart en je die dus niet ten volle bewust bent en niet uitwerkt. Dat is jammer. Ik denk vaak: dat moet ik opschrijven voordat ik het vergeet en prompt vergeet ik het weer.
Door je dit bewust tot je te laten doordringen, is het in feite de grootste inspiratiebron om te schrijven. Het onderwerp dient zichzelf wel aan. Er zijn altijd wel onderwerpen die een diepere gedachte waard zijn om aan te wijden. De een noemt het bidden, de ander mediteren en ik denk dat ik het inspiratie ga noemen. Ik denk dat ik er zo achter ga komen wat nu precies de reden is waarom ik zo nodig de drang heb om te schrijven. Van daaruit zal ik waarschijnlijk ook het onderwerp vinden wat ik per se de moeite waard vind om te beschrijven.
Nu begin ik inderdaad in het wilde weg aan een idee, dat vervolgens na 4000 woorden niet verder uitgewerkt wordt. Dus ongestructureerd.
Dat moet ik dus veranderen om werkelijk aan mijn drang, want die heb ik, uiting te kunnen geven. Het broeit, het suddert en het staat onder druk van de stoom die binnenshuis wordt opgebouwd. Ik wil, ik moet.
Alleen willen is niet voldoende voor mij, het heeft meer nodig. Net zoals kleine kinderen die nog structuur in het leven nodig hebben, heb ik structuur nodig om aan mijn steeds sterker wordende schrijfdrang tegemoet te kunnen komen. Bij deze.
Dit was het belangrijkste voor vandaag, buiten het telefoontje met Herma om, maar dat zal ik morgen vanuit mijn perspectief gaan beschrijven.
Ik ben nu blij dat ik dit boek (dagboek=spiegel) gekocht heb. Ik voel het als een echte start, ondanks de cursussen die ik al gevolgd heb. Ik ben er blij mee en het zal ongetwijfeld helpen om gerichter te kunnen gaan schrijven!