Blog van Draaikever

Gestoord

Mijn schrijfproductie is niet overweldigend; niet in Word en geschrift. Ik schrijf wel, maar vooral tussen mijn oren.
Wat zich daar allemaal afspeelt, is met geen pen te beschrijven. Ik bedenk daar iets te schrijven en denk over schrijven. Ook google ik naar informatie, over bij voorbeeld het ontstaan van taal, vaak om het echte schrijven te ontlopen, best merkwaardig als dat het liefste is dat je doet.
Afgelopen woensdag was ik bij de dierenarts en mijn zeventienjarige kat ook. Haar nagels moesten geknipt. Tijdens deze behandeling heeft ze één dierendokter en drie assistentes flink toegetakeld. Dat kon toen nog.
Ze is nogal vermagerd en moest daarom wat bloed doneren voor onderzoek.
Kortgenageld ging ze over tot bijten, maar gewikkeld in een handdoek, waar een achterpoot uit stak, waar een naald in stak, werd haar het waardevolle vocht ontnomen.
De waarden bleken niet goed.
Vandaag was ik er weer. Nu met honderd en een vragen, die ik de afgelopen dagen en nachten opgespaard had. Het schrijven houdt me, bleek weer eens, altijd bezig;
Ik bedankte de assistentes voor hun antwoorden en geduld.
“Weet je wat het is” zei ik,
"Toen jullie vertelden, dat onze kat een gestoorde nierfunctie heeft, was het voor jullie klaar, maar,… bij de lezers, roept dat een hoop vragen op”.
Twee paar wenkbrauwen gingen omhoog. Ik pakte het tasje van de balie en verduidelijkte:
“Eh, … ik houd van schrijven”.
Ik keek niet meer achterom, maar weet bijna zeker dat ze bij mij ook iets gestoords vermoedden.