Blog van Trenke

Perfecte Proeflezer

Vandaag kwam mijn bijna twaalfjarige proefleester met mij praten over het deel van mijn kinderboek-in-wording, dat zij gelezen heeft. Het was een interessant gesprek. Zo weet ik nu dat oei een veel te kinderachtig woord is voor iemand in groep acht, en ongeëmancipeerd weer te ingewikkeld. De dialoog waarvan ik zelf dacht dat hij te lang zou zijn mag juist nog langer en uiterlijkheden en omgevingen moeten uitgebreider omschreven worden. Dit laatste is een hele geruststelling, want ik was al bang dat mijn manuscript geen 'echt boekenformaat' zou gaan krijgen. Schrijven is schrappen neem ik soms zo ter harte dat ik essentiële dingen achterwege laat. Er is mij een prachtig 'happy end' voor het verhaal verteld, dat helaas niet strookt met de gebeurtenissen die ik in gedachten heb. Verder vindt in ieder geval deze lezer dat ik de broer-zus-relatie realistisch neer heb gezet.
Voor mij is ze de ideale proeflezer: ze vindt het verhaal grappig en spannend, maar noemt wel verbeterpunten.
Binnenkort maar verder- én herschrijven.