Alle begin is makkelijk. Mijn moeder zei het vroeger al. En als moeders het zeggen, blijkt het altijd weer waar te zijn. De aanschaf van boekjes, blokjes en zelfs een heuse laptop waren in dit geval het begin. Samen met het lidmaatschap van deze site en bijbehorend blad. En natuurlijk het maken van grootse plannen. Alle cursussen die ik wilde volgen stonden al in een lijstje, ik zou elke dag een stukje gaan schrijven en in ieder geval alles noteren waar ik inspiratie van zou kunnen krijgen.
Twee hele weken heb ik dat volgehouden. Zonder elke dag te schrijven, dus eigenlijk heb ik het helemaal niet volgehouden. Wel heb ik zeer voortvarend op diverse plekken nonchalant laten vallen, dat ik mijn roeping gevonden heb en nu ook tekstschrijver ben. Wat heeft geresulteerd in 3 mogelijke opdrachten! Helemaal niet verkeerd dus. Als ik er ook iets mee zou doen. Want met geen van de opdrachten ben ik concreet begonnen. Sterker nog, sinds het benoemen van de droom en het ermee aan de slag gaan, is de angst toegeslagen. Wat als dit helemaal niet mijn ding blijkt te zijn? Wat als ik helemaal niet zo goed kan schrijven als ik in eerste instantie zelf denk? Wat als ik helemaal niet goed blijk te zijn in het motiveren van mezelf? En zo houd ik mezelf nu al nachten wakker.
Vandaag weer eens ergens gelezen dat je moet geloven in jezelf, in wat je kan en geen problemen moet creeren voor ze er zijn. Want dan komen ze namelijk vanzelf. Daar ben ik het helemaal mee eens, maar HOE DOE IK DAT??
Gewoon doen en niet te veel nadenken zit niet in mijn systeem. Ik hou van nadenken en helaas zie ik daardoor ook altijd alle nadelen, voor ik alle voordelen heb gezien.
Twee weken geleden ben ik ook begonnen met hardlopen. In een klasje, want dan is er tenminste minimaal 1 keer per week een stok achter de deur. Toch ben ik beide weken ook zelf nog een keer gaan rennen. En het gaat best goed! Groot voordeel: je bent het aan het doen en zet je hoofd even helemaal uit.
Ik zie parallellen en hoopvolle gedachten komen vanzelf naar boven. En plotseling bedenk ik me dat mijn moeder helemaal niet zei dat alle begin makkelijk was, maar juist moeilijk. En wederom heeft ze gelijk.