Langzaam maar zeker worden de stappen groter. De laptop,de opschrijfboekjes, het lidmaatschap en zelfs het hardlopen waren de eerste stappen, nu volgt langzaam maar zeker de rest. Alhoewel; hardlopen gaat al niet meer want na 3 weken is de eerste knieblessure al een feit... Hardlopers zijn dus toch doodlopers?? Ik ga er in ieder geval voor zorgen dat dat voor mij niet opgaat. Voorlopig flink oefeningen doen en veel wandelen voor ik me weer aan het hardlopen waag.
Met schrijven eigenlijk net zo: ik hoef niet iedere dag iets te produceren. Ik merk dat er vanzelf van alles gaat kriebelen als er iets uit mijn hoofd het papier op moet. Daar kan ik niet omheen. Het is dus beter dan pas te gaan zitten dan te forceren. En wat fijn als er dan ook nog positieve reacties op komen!
Verder is morgen de dag van de eerste officiele afspraak met een klant voor mij als tekstschrijver. Spannend, leuk en bijzonder tegelijk. Ook lijken er nog een paar opdrachten in het verschiet te liggen. Mijn hoofd is er vol van en druk mee. Het kriebelt overal en ik krijg steeds meer energie en zin in wat komen gaat.
Dromen is leuk, maar het is nog veel leuker om ze waar te maken!