Laatst op de bus zat op de voorste plaatsen een wat oudere dame met een hond. De viervoeter genoot duidelijk van de rit, rustig en bedaard. Mensen stapten op en af en het brave huisdier gaf geen krimp. Het lag aan de voeten van zijn baasje. En dan stapt er een klein meisje op, ook met een hond. Vluchtige blikken van de medereizigers kruisten elkaar en iedereen verwachtte een honds concert. En dan bemerkten de diertjes elkaar. Staartjes gingen de lucht in en kwispelden als een op hol geslagen metronoom. Zachtjes kwamen de neusjes dichter en toetsten tegen elkaar. Een vriendschap ontstond. Geen geblaf, geen kwaadaardig gebrom, alleen een innig liefdesspel. De busgenoten verwachtten nu een vurig bespringen, maar het bleef rustig. Ook honden hebben hun mores en gaan niet all the way op hun eerste date. Na een korte rit veranderde het gesnuffel in een gesniffel, want de oudere dame stapte af. Haar hondje keek mistroostig naar zijn vriendinnetje, maar tevergeefs. Zonder bericht achterlatend, verdwenen de tijdelijke geliefden uit elkaars zicht.