Wie schrijft die blijft, soms eeuwenlang. Maar vaak is het genoeg om zich vandaag zichtbaar te schrijven. Om niet ongezien ongekend alleen met zichzelf te leven. In sterke mate geldt dat voor mensen die niet volop aan het maatschappelijk leven kunnen deelnemen. Die schrijvend hun eenzaamheid en isolement doorbreken. Voor hen kan internet een zegen zijn, getuige de vele lotgenotensites. Daar ontmoet men anderen die dezelfde problemen, beperkingen of ziekte kennen. Ervaringen over medicatie, artsen, behandelmethoden, ziektebeelden vliegen over de toonbank. De lezer(es) staat niet meer alleen, schrijven is uitwisseling en wederzijdse steun. Het leven wint aan kwaliteit.

Het mooiste voorbeeld vind ik de site van mijn vriendin Annie. Sinds ze vanwege ziekte haar beroep van medisch maatschappelijk werkster niet meer uitoefent deelt zij haar kennis en ervaring virtueel. Persoonlijk én gedocumenteerd noteert ze wat haar overkomt, helpt anderen hun ziekte te hanteren en doorbreekt taboes. In grote openheid is ze steunpilaar en aanspreekpunt. Ze geeft platform aan kunstenaars en ontwikkelde zich tot begaafd keramiste. Daarbij is ze een flamboyante vrouw. Nu de gevolgen van een chemokuur zichtbaar zijn verandert dat niet: een mooie vrouw blijft een mooie vrouw. Haar kracht en opgewektheid zijn inspirerend.

http://www.samenmeer.nl/

http://www.lotgenoten.startkabel.nl/