Regelmatig ga ik naar bijeenkomsten waar schrijvers vertellen over hun werk. Je moet toch een beetje zicht houden op toekomstige vakbroeders. Nu ben ik zelf niet meer de jongste maar op dit soort bijeenkomsten voel ik mij op slag een benjamin. De zaal zit vol met vrouwen die de menopauze ruim zijn gepasseerd. Zeker wanneer de schrijver in kwestie een man is. Dan hangen ze er helemaal met de benen uit. Vaak zijn het keurige dames die je ook kunt verwachten bij een kerkdienst op zondagochtend; gekapt grijs haar en net niet tuttig gekleed. Natuurlijk leest de schrijver dan voor uit eigen werk. En als het aan de interviewer ligt, is dat meestal een scene waarin de hoofdpersoon allerlei handelingen verricht die niet misstaan in het scenario voor een obscure pornofilm. Zozeer dat ik zelf soms wat zenuwachtig begin te lachen. Al was het maar voor die keurige dames om mij heen bij wie het schaamrood nu echt op de kaken zou moeten staan. Niets van dit alles. Geïnteresseerd kijken zij toe en klappen beschaafd in de handen wanneer hun lievelingsschrijver is uitgesproken. Na de bijeenkomst drommen ze rond zijn tafeltje met het vermeende sexboek in hun handen voor een persoonlijke opdracht. Wie is hier nu preuts?

Het is algemeen bekend dat vrouwen van middelbare leeftijd graag lezen. Ze zouden de Nederlandse literatuur zelfs overeind houden. En als daar sex in voorkomt, so what. Sterker nog, uit Brits onderzoek blijkt dat vrouwen boven de 45 graag dat soort scenes lezen. Vrouwen lezen liever over sex dan dat ze er naar kijken. Want dan hebben ze tenminste de ruimte om hun eigen voorstelling te maken die ver af staat van wat meestal op film wordt getoond.

Ik kan mij herinneren dat Renate Dorrestein ooit reclame maakte voor een glijmiddel in één van haar boeken. Ik vond het toen goed dat ze een precair onderwerp bespreekbaar maakte. Maar met deze kennis en ervaring vraag ik mij af of dat nodig is. Met een beetje literatuur voor het slapen gaan kom je misschien ook een heel eind.