Ik heb mezelf een deadline opgelegd. De eerste versie van Middelwoud moet deze week af zijn. Vrijdag wil ik de magische woorden ‘The End’ eronder kunnen zetten. Ik heb voor de zekerheid die dag dan ook helemaal geblokkeerd. En tot het zover is ga ik weer elke ochtend tussen 8 en 10 schrijven. Vandaag is dat goed gelukt. Acht uur haal ik vaak niet, zeker als de kinderen het eerst uur vrij hebben, maar om half negen was ik lekker bezig. Mooi 1550 woorden getikt. Bijna weer een hoofdstuk af: de cliffhanger moet alleen nog.

Gisteren ging het ook heel goed. Eigenlijk had ik niet verwacht dat ik aan het schrijven toe zou komen, omdat we zo’n ontzettend druk weekend hadden. Zo zou ik mee met het hele gezin naar de klimwand. Maar ja, ik ging zaterdagavond onderuit met de fiets en had dus een stijve, pijnlijke schouder. Dat klimt niet zo lekker, kan ik vertellen!

Dus zat ik om elf uur achter mijn macje en heb ik heerlijk geschreven totdat ze om twee uur weer thuis waren. Dat zijn mooie uren. Jammer om me even van af te sluiten van man en kinderen, maar heerlijk voor mij als schrijfster.

Het is nu bijna tien uur op maandagochtend en er ligt heel veel werk op me te wachten. Ik ga nu eerst koffie maken en dan aan de slag. Met een fris, creatief hoofd: van schrijven aan mijn roman krijg ik alleen maar energie.