schrijven en emoties
schrijven en emoties
We zijn hier, op deze site, om te leren. Ik wel. Bij het opstaan deze ochtend vroeg ik mezelf af:
Wat te doen met je eigen emoties tijdens het schrijven aan een roman.
Nu bestaan er 4 basis emoties. Boosheid, verdriet, angst en liefde. Plus in dit geval nog een die meestal onder liefde valt en dat is lust. In mijn roman wil ik me niet te veel laten sturen door deze primaire emoties.
Ik ben me tijdens het schrijven of eigenlijk tijdens het schrijfproces bewust van deze emotie en doorleef deze emotie zoveel mogelijk voor ik verder schrijf. Door bv mijn boosheid uit te leven of af te laten afvloeien. Met lust doe ik het zelfde. Pas als ik me weer enigszins neutraal voel schrijf ik verder.
Nu wil het geval dat ik een (mooie) erotische passage heb geschreven toen ik de emotie lust liet bestaan tijdens het schrijven. Het pakte heel goed uit en heeft een extra verdieping gegeven aan het verhaal. Natuurlijk wil geen vlakke roman schrijven maar een boeiende.
De oplossing voor mij: Ik schrijf ongeacht welke emotie en herlees, herschrijf en verwijder wanneer ik me neutraal voel.
U mening, uw ervaring wil ik graag delen. Hoe doet u dat?
Reacties:
- login of registreer om te reageren


Reacties
Beste Joshua,
Ik herken wel wat je schrijft. Zelf vind ik het heel lastig dat ik niet elke dag dezelfde stemming heb. Ben ik bijvoorbeeld een dag heel goed bezig geweest, word ik de volgende dag met een ander gemoed wakker waardoor ik mijn arbeid van de vorige dag als onzin beschouw. Mijn ervaring is dat voor het schrijven van een verhaal handig is als je niet al te wispelturig qua stemming bent. Maar dat ben ik wel. En helaas ken ik geen 'neutrale' stemmingen. Het is positief, negatief, verdrietig, boosheid en inderdaad, ook soms lust. Negativiteit, verdriet of boosheid moet eerst weg zijn wil ik kunnen schrijven. Als ik een goede bui heb, ben ik meer tevreden over wat ik schrijf. En als ik iets wil schrijven met onderhuidse erotische spanning, werkt het beter door de lustgevoelens actief te houden. Daad doodt immers verlangen. Dus het is handig om dat verlangen bij jezelf ook actief te houden. Want dat is toch het gevoel dat je op dat moment in het verhaal wilt overbrengen. Tenminste ik wel.
Succes met al je buien!
Dank voor je reactie.
Misschien heeft het er mee te maken dat ik het verhaal zichzelf laat schrijven en me verbaas over wat er komt. Natuurlijk heb ik wel een verhaal lijn en een plot. Neemt niet weg dat ik zelf soms opkijk over de wending die het neemt. Vandaar dat de bestaande emotie zich er mee bemoeit.