Film van de week: Afterschool

De griezelige machtssspelletjes van kinderen: verhalenvertellers raken er maar niet op uitgekeken. Na 'Lord of the Flies' van William Golding uit 1954, hebben we de televisieserie 'Lost' gekregen en films als 'Elephant', 'Paranoid Park', 'My Own Private Idaho' van Gus van Sant en 'Funny Games' en 'Das Weisse Band' van Michael Haneke. De laatste filmers hebben sowieso hun hart verpand aan het thema 'kinderen en macht'. Kinderen, zo blijkt telkens maar weer uit hun film, dragen een wreedheid in zich, die die van volwassenen vaak overstemt.

Afterschool is een heel ander type film. Regisseur Antonio Campos maakt gebruik van de documentaire stijl die we zo goed kennen uit The Office, Great Kills Road en Le fils de l’épicier. Veel kleine beelden, nauwe ruimtes, schokkerige niet-scherpe beelden - alsof een klein kind dit gefilmd heeft.

Centraal in Afterschool staat Robert, een mooie maar breekbare jongen van 14 die op een chique internaat, niet ver van New York, verblijft. Een slimme jongen die zijn huiswerk maakt, niet extreem gewelddadig is en geen vreemde fratsen uithaalt. Geen drugsgebruiker, zoals zijn kamermaatje. Een gewone jongen. Een die uren achter zijn scherm zit te surfen naar gewelddadige seksfilmpjes. Een gewone jongen.

Omdat de film zo onvast gefilmd is, zijn de beelden des te indringender - zeker als halverwege de film iets gruwelijks gebeurt voor de camera van Robert (die met een schoolfilm bezig is). De zwijgzame, teruggetrokken Robert lijkt nauwelijks geschokt, maar pas als we zijn memorialfilm (voor de slachtoffers) zien, begrijpen we zijn wanhoop. En daarmee is het niet alleen een film over kinderleed en -geweld, maar vooral ook over film en media. Kinderen, zo lijkt Campos, te zeggen, kunnen alleen nog maar praten en denken in schermtermen, beïnvloed als ze zijn door films, games, sms, internet en youtube.

Dat is geen nieuwe gedachte. Het is alleen de vorm die anders is. Het tempo van de film en de claustrofobische schokkerige beelden maken Afterschool anders dan de films van Haneke en Van Sant. Minder gestileerd, rauwer, en daardoor - op een andere manier - even krachtig.

Meer informatie

Trailer:

- Alle films van de week
- Meer video's op het Schrijven Online Youtube-kanaal