Film van de week: Babaji, an Indian Love Story

Film- en boekvertelling lijken veel op elkaar, maar soms lijken ze een geheel eigen weg te gaan. Neem Babaji, an Indian Love Story. Een documentaire over een oude Indiase man (107 zegt hijzelf), die elke dag in een graf ligt, naast de tombe van zijn overleden vrouw. Hij went aan de dood, eert zijn vrouw, denkt na over het leven en dankt de goden. In de loop der tijd is hij zelfs een klein beetje een beroemdheid geworden. Van tijd tot tijd staan er tientallen mensen rond het graf, te kijken naar de bijna-dode-man die nog steeds niet dood is. Zo groot is zijn roem, dat er velen op hem afkomen, op zoek naar genezing en rust. Met zijn fabelachtige kennis van planten en kruiden, adviseert hij hele gezinnen met zieke ouders en kinderen.

Een gewone documentaire, over een ongewone man, zo zou je 'Babaji, an Indian Love Story' kunnen noemen. Regisseur Jiska Rickels (een Duitse onder Nederlandse vlag) heeft een magisch gevoel voor sfeer, voor geluiden en voor beelden. In trage goedgekozen beelden toont ze het wonderlijke leventje van Babaji ('vadertje'). Maar, zo vragen wij boekenmensen ons af, welk verhaal wil ze nu precies vertellen? Wat is de kern van deze film, de premisse, het idee dat ons als lezer voortdrijft?

Dat blijkt nog niet zo makkelijk te zeggen. Gaat deze film over eeuwig leven? Over doorleven in het gezicht van de dood? Over de liefde die de dood overwint, zoals de titel doet vermoeden? Het lijkt erop dat Rickels niet heeft kunnen kiezen, misschien wel niet heeft willen kiezen. En dat maakt dat je toch na een half uur begint onderuit te zakken als kijker. Het is allemaal prachtig, maar waar zijn we naar op zoek? Wat zijn de vragen die ons voortstuwen? Ze zijn er wel, maar ze zijn mysterieus en met velen - net als de Indiase goden. En dat werkt uiteindelijk tegen de film, hoe fraai van geluid en beeld deze ook is.

Meer informatie

Trailer:

- Alle films van de week
- Meer video's op het Schrijven Online Youtube-kanaal