Life During Wartime
Film van de week: Life During Wartime
Sommige verhalen zijn zo zwaar dat je ze zonder humor niet zou kunnen verdragen. Verhalen over kindermisbruik bijvoorbeeld. Hoe kun je daar een sterk verhaal over vertellen, zonder de loden last van de moraal voortdurend op je nek te voelen drukken?
Regisseur Tod Solonz probeert het. Al jaren. In al zijn films - het beroemde 'Hapiness' voorop - zijn kindermisbruik en pedofilie altijd het loodzware, onderliggende thema. Toch zijn het veelbezochte en -geroemde films, die niet vervallen in schouderophalend cynisme of een opgeheven vingertje. Daarvoor is Solonz te slim. Hij gebruikt zijn verteltechniek - fragmentarisch, direct, menselijk - en humor om een boodschap over te brengen die veel fijnzinniger en scherper is dan welk cynisme of opgeheven vingertje ook.
In 'Life During Wartime' laat Solonz weer een vertrouwde groep disfunctionele familieleden opdraven. Zussen die niets met elkaar gemeen hebben, kinderen die met pillen en onverschilligheid gesust worden, vaders die in de gevangenis zitten. Iedereen heeft zijn eigen geheim en zijn eigen pijn, en niemand lijkt elkaar te kunnen helpen.
Dat je zo'n zware film toch nog uit kunt zitten, komt door de humor en de vorm die Solonz gebruikt. Niet om de boodschap te verhullen, maar juist om je als toeschouwer in de val te laten lopen. Voor je het weet lach je en voel je warmte voor mensen die de afschuwelijkste dingen doen, denken of zeggen. En dat is knap.
Trailer:
- Alle films van de week
- Meer video's op het Schrijven Online Youtube-kanaal

