Film van de week: Mother

Genrevermenging drijft literatuur en film voort. Genres zijn immers filters. Toeschouwers en lezers weten wat ze kunnen verwachten bij detectives, horrorverhalen, westerns of chicklits. Als je weet dat je met een hardcorethriller te maken hebt, kijk je niet op van een paar spatjes bloed meer of minder. Doe je dat in een chicklit dan zit je publiek tegen het plafond. Maar genres kunnen ook verstikkend werken: probeer het maar eens bij 'gory' thrillers zonder een scream queen, of bij detectives zonder een morsige inspecteur.

In 'Mother' van de Koreaanse filmer Boon Jong-Ho worden alle genres niet zozeer door elkaar gegooid, maar min of meer geschakeld. In het begin denk je te maken te hebben met een drama: een moeder ziet dat haar 'simpele zoon' wordt aangereden door een auto. Gelukkig: alleen een oppervlakkige wond. Dan gaat de zoon met zijn vriend achter de autobestuurder aan. Bij het golfterrein wordt de autospiegel gesloopt en ontstaat een potsierlijk handgevecht. Vervolgens wordt de zoon beschuldigd van de moord op een meisje, en gaat de moeder zelf op onderzoek uit, naar de ware dader.

Van een drama zijn we dan via een komedie en een detective in een thriller aanbeland. Een voetstap in de modder is op het laatst al voldoende om je als toeschouwer op het puntje van je stoel te laten zitten. De lach is verdwenen, de huiver heerst. En even zo makkelijk gaan we weer terug, wordt de detective weer een komedie, en blijkt uiteindelijk dat 'Mother' gewoon een moeder-zoon-drama is.

Als toeschouwer blijf je je daarom verbazen over het verloop van de film. Waar belanden we nu weer in? In welke sfeer komen we? Wat heeft de regisseur voor ons in petto? Zo werken genrekenmerken bevrijdend in plaats van beperkend.

Meer informatie

Trailer:

- Alle films van de week
- Meer video's op het Schrijven Online Youtube-kanaal