Film van de week: Wit licht / The Silent Army

De film 'Wit licht' van Marco Borsato werd in Nederland door de meeste critici neergesabeld. In Cannes kreeg de film, omgedoopt tot The Silent Army een herkansing. En ziedaar: de internationale pers was een stuk milder dan in Nederland. Sterker nog: de film kreeg een minutenlange staande ovatie in het mekka van de filmwereld.

Zijn wij gek, of zij? Niemand, als je goed kijkt naar wat er is gebeurd. Want tussen 'Wit licht' en 'The Silent Army' ligt niet alleen een half jaar en meer dan duizend kilometer, maar ook een ingrijpende editingfase. Lees het verslag van Nu.nl: "Op de vloer van de montagetafel bleven de drammerige muziek en de storende flashbacks achter: de nieuwe versie jast de voorgeschiedenis van kok Eduard (Borsato) er in tien minuten doorheen. Daarna kan het échte verhaal beginnen over de gruwelen die kindsoldaten worden aangedaan. En waar Eduard zich in de slotscène van Wit Licht ontpopte tot een soort Rambo, eindigt Van de Velde nu letterlijk en figuurlijk met een ‘big bang’ die er veel harder in hakt."

'Wit licht' werd in handen van de Franse regisseur, criticus en editor Pierre Rissient tot 'The Silent Army'. De man vertelt in een interview in de Volkskrant hoe hij te werk ging: op zijn gevoel, zonder last of ruggespraak. De veelgeprezen Fransman wist voor elkaar te krijgen wat de Nederlandse critici al hadden aangegeven: minder Borsato, meer film.

Wat maar weer eens aantoont dat een verhaal maken - of het nu film of een roman is - keuzes maken is. En dat herschrijven een vak is. Van een matige tot slechte film, blijk je met een paar belangrijke ingrepen een prima film te kunnen maken. Dat is het vakmanschap dat iedere schrijver of filmer wel zou willen bezitten.

Meer informatie

Trailer:

- Alle films van de week
- Meer video's op het Schrijven Online Youtube-kanaal