Edelachtbare, het spijt me, deze dame werkt mij al drie jaren voortdurend op mijn zenuwen, ik snap niet dat ik ooit verliefd op haar heb kunnen worden.

@Cnuf, lol

Nadat een ramp net afgewend is:

Nichtje huilt. Verder is het stil.

xsg

"Ik ben hier om u te begeleiden tijdens uw reis en al uw vragen te beantwoorden, ik kom immers uit het Land van de Alwetendheid." (ik doe alleen niet mee met NaNoWriMo, mag ik dit dan wel plaatsen?)

Niet door één deur kunnen: Dat wringt. "Zullen we eerst eens proberen één voor één naar binnen te gaan?"

Jaren later, toen ze elkaar terugzagen in het bordeel dat achter hun theaterhuis lag, besloten ze het logboek te gaan ophalen en elkaars verslagen te lezen.

Leuk initiatief Appel!

@Jascha: Leuk gevonden.

Ik kan niet kiezen, daarom zijn het er twee geworden die ik er vandaag in het kader van NaNoWriMo heb uitgerammeld (genre: chick lit)

"Ik kan me vergissen, maar het klinkt alsof ze zojuist heeft ontdekt dat een familie kakkerlakken intrek heeft genomen in haar walk-inn closet."

"Het valt me nu pas op dat Floors vader erg veel lijkt op Donald Trump. Gelukkig lijkt haar moeder niet op Ivana. Eerder op een oudere versie van Floor zelf. Dat wil zeggen: slank, chic, duur kappershaar en een dikke laag 'natuurlijke' make-up. En uiteraard goed geconserveerd met dank aan Oompje Chirurg."

@ Muchacha: Hahaha. Ik ben benieuwd in wat voor context dit staat. Ik vind hem erg gevat.

@miss Moneypenny: het bordeel als context moet nog uitgewerkt worden. Daar ben ik zelf ook heel benieuwd naar... Voorlopig speelt het verhaal zich enkel af in het theater. De hoofdpersonages die in bovenstaande zin nog eenmaal terug willen keren om hun logboek op te halen, zijn vandaag ter wereld gekomen als Siamese tweeling. Zware bevalling was dat, vooral voor mij.

Ik merk aan jouw zinnen dat we in een geheel verschillend genre zitten. Ik hou wel van die 'natuurlijke make-up' van jou.

Ik ben in ieder geval blij dat ik aan dit avontuur begonnen ben. Ik hoop dat dat morgen nog steeds het geval zal zijn, voor mezelf en alle andere deelnemers.

'Moeder natuur heeft me een beschermende vetlaag meegegeven zoals jullie kunnen zien.'
'Moeder natuur of moeders etenspot?' lachte B.

Hoewel
Resultaten uit het verleden
Geen garantie bieden
Voor de toekomst
Wil ik je
Vanaf deze plaats
Een hartelijk & welgemeend
Van harte beterschap wensen

Gisteren Het dreigende water was ver van haar vandaan. Haar handen reikten naar de koude brugreling.

Alsof ik door haar opgeslokt werd, verorberd, gedigesteerd en in een volledig andere samenstelling werd uitgebraakt.

Alleen Nanowrimo mensen. Ik zie een paar dingen waarvan ik vermoed dat het geen Nanowrimo citaat is.

Dit is een van de mijne vandaag:

Het rook in de kamer naar oude vrouwen, vond Lodewijk. Een mengeling van au de cologne, muffe kleren en vermolmde boomstammen. Of misschien was dat wel typisch de geur van Grootmama.

Nou ja, 'mooiste' zin zou ik het niet willen noemen. Leuk vind ik hem wel. Het is de laatste zin van een emotionele scene.

"Ik kan Rick wel zoenen. Maar dat doe ik niet. Er zit aangekoekt snot over mijn hele gezicht."

Hey Miss M, die aangekoekte snot, je gebruikt wel heel 'natuurlijke make-up' op je personage vandaag...
Het lijkt me een heel grappig verhaal te worden.

Hier is er één van mij:
'Daar, in die kleine duistere bestofte gang, leerden Amelie en Gaston wat er verder gebeurde in het hoofd van de toeschouwers wanneer het toneel verduisterd werd of als het doek zich sloot na een scène waarbij twee geliefden elkaar hartstochtelijk in de armen vielen.'

Dank je, Muchacha. Tja, ik lijk wel wat te hebben met gezichts-smeersels, haha.

Jouw zin is een juweeltje! Ook heel romantisch.
Toch knap hè, dat dit soort prachtige zinnen eruit rollen terwijl je eigenlijk voornamelijk bezig bent met 'meters maken' tijdens NaNoWriMo. Fijn om te weten dat een creatieve geest onder druk nog steeds mooie zinnen kan schrijven.

en de zin van gisteren:

‘Sorry’, fluisterde Eva nog naar de deur nadat hij dicht was gevallen. Waarvoor wist ze zelf eigenlijk ook niet.

Die van vandaag ga ik zo schrijven ;-)

Ik betaal met mijn geest, die onder het niet te dragen gewicht van mijn identiteit opgeeft.

ik ben al klaar voor vandaag, wat een fijn gevoel...
Hier is mijn 'mooiste' van deze ochtend:

'En de geur, de smaak, de damp, het warme gevoel in hun monden, het was alsof ze weer aan Julia's borsten lagen, alsof ze nieuw op de wereld waren, alsof ze nog geen tweeling waren, maar één wezen, met twee monden, maar één van smaak, van gevoel, van tastzin.'

Hemel en hel lagen dicht bij elkaar, voor je het wist was je van de een in de ander beland.

Toen het levenloze lichaam van haar kleinzoon de volgende dag werd thuisgebracht had ze passend geschokt gereageerd.

Toen ze er eenmaal waren bleek het paleis net gesloten te zijn, het was al eind van de middag en de suppoost hield zich bezig met het keer op keer opnieuw rechtleggen van de audio-tours.

De schrijversochtend zit er op. Het prozaïsche deel van de dag kan beginnen.
Hier is mijn 'zin van de dag'

De paraffine die ze gebruikten om in de keuken de verse jam af te dekken, liet zich gemakkelijk kneden naar de vorm van het oor en werd een vast attribuut in de zakken van Amelie en Gaston.

Dat was een eenzame tijd voor Marrije geweest, met een leeg gat waar haar moeder hoorde te zijn en een vader die zich had opgesloten in herinneringen waar hij nauwelijks meer uit leek te kunnen komen.

"We waren armen en benen en monden en tongen en geluk en liefde.
Voor een ogenblik."

Niet van vandaag, maar van eergisteren, aangezien ik nu pas bijlees...

'Hoe is het inde cabine?' vroeg de piloot.
'Heel gezellig. De mensen liggen om de haverklap in een deuk. Vooral om dat er een lijk in het toestel ligt.'

Vrijgezelle fee in goudkleurige halterjurk compleet met sleep en juwelen, sjiek opgestoken haar, perfect in de make-up, ontmoet droomprins die halfblind de eerste beste toiletgelegenheid is ingestrompeld en wat zegt ze… ‘Dit is de dames.’

-

Ik heb ook snot geproduceerd vandaag;

Ruwe knapen die met één smerige vinger een neusgat dichtknepen en door het andere dik groengeel snot in het zand spoten zodat er putjes ontstonden.

ik denk wel dat ik hem nog wat ga bijstellen in de toekomst....al hou ik wel van het beeld.