Dus dat je niet wil schrijven, maar eigenlijk wel zou moeten?
Zoals ik nu doe dus??
Of bedoel je iets anders?
xsg

Eindeloos je mail checken. Het forum verversen. Op bol.com surfen. Ja, dat is SOGgen. Heel herkenbaar en zeker niet beperkt tot NaNoWriMo. Helaas...

Hoe herkenbaar!

Ik ben nog een echte SOGger. Normaal gebruik ik het schrijven om onder mijn studie uit te komen, maar heb mezelf inmiddels helemaal vast geschreven, dus gebruik nu het forum om weer onder het schrijven uit te komen. Volgens mij maakt dat me een pro...

Heel veel succes met Nanowrimo!

Ik sog op de originele manier. Ik wil wel graag schrijven, maar wil eigenlijk opdrachten krijgen.

*

Leuke vergelijking, ik herken het Waus. Eerst op Sol, dan Hyves checken, email checken en beantwoorden. Nog wat research doen voor het verhaal, een bakje koffie en dan...

Sinds 1 november valt het geSOG bij mij erg mee. Nu heel eventjes weer...

@Sgoojur, SOG is inderdaad alles gaan doen behalve schrijven, terwijl je dat juist van plan was

Schoonmaak Ontwijkend Gedrag komt hier veel vaker voor sinds 1 november. Ik vind het niet erg

Mictie uitstellen doormiddel van sol-len valt dat ook onder Soggen.
Straal onthoudend gedrag

*googelt mictie*
Dat is niet SOGgen, dat is gewoon erg

Ok dan ga ik nu naar het kleinste kamertje.
xsg

als ik nou het SOGgen zou gebruiken voor strijken, wassen, opruimen, stofzuigen en afstoffen, dan was het nog niet zo erg...

Normaal gesproken heb ik daar last van, maar nu het winterritme er is gaat het beter. Ik start de dag op en zit nu al weken om negen uur met de tekst voor me en buffel voort tot twaalf uur.

Vandaag ben ik eerder klaar dan anders, en mag ik hier even neuzen om morgen met een nieuw hoofdstuk aan de slag te gaan.

Ik moet wel melden dat ik aan het herschrijven ben. Daarbij is het voor mij makkelijker om de discipline vast te houden.

Dan en ik een onbewuste SOGger, denk ik. Als de drukte van overdag na een uur of zeven 's avonds eindelijk plaats heeft geruimd voor rust, is het voordat ik het weet alweer na negen uur (na opruimen, mails checken, forum checken, enz.).
Nee, ik ben eigenlijk geen SOGger... ik heb gewoon te weinig uren in een dag .

Ook ik SOG wat af. Vandaag heb ik een top-sog-dag, bij tijden kan ik ook heel gedisciplineerd zijn.
Meestal is het zo dat als ik eindelijk op gang ben en serieus aan het schrijven het alweer tijd is om de kinderen van school te halen.
Als ik niet zou soggen, zou ik vijf kilo lichter zijn ook, en minder vaak koffiebonen hoeven kopen.
Kurk-en is ook een leuke: Kreatief uit het raam kijken.
(ja, ik weet heus wel dat creatief met een c is, maar curken ziet er niet uit)

Aw Waus... troost jezelf

Een schrijver hoort geen dwangarbeider te zijn, een slaaf van het eigen talent, met woedende denkbeeldige duivels die in ruggen en armen prikken als even geen woorden op het scherm verschijnen. Overdreven schuldgevoelens als de geest heel menselijk naar verstrooiing zoekt, hoeft volgens mij niemand te hebben. Al herken ik het wel. Het gevoel dat je jezelf doelen stelt, bijvoorbeeld om een scene voor een bepaalde tijd te voltooien, en dat je het schrijven uitstelt. Of je ziet tegen het schrijven op, doordat je gedachten zich slechts met moeite in woorden laten vangen. In de tijd die je voor je gevoel verprutst, begint het te knagen. De vraag is natuurlijk of dat knagen alleen heilzame effecten heeft. Werkt het als een gezond duwtje in de rug, een motivatie tóch door te zetten; prima. In elk ander geval keer ik terug naar mijn eerste zin. Een schrijver moet zichzelf niet als een dwangarbeider zien, een slaaf van het eigen talent. Schrijven is een dynamisch proces, waar je in het beste geval zo veel mogelijk plezier aan moet beleven. Het is al moeilijk genoeg, nietwaar?

*

Hey Xas, ik bedoelde met opdrachten meer iets als schrijfoefeningen zoals op SOl, maar dan moet iemand anders mij een deadline geven. Geen officiele schrijfopdrachten..

Een slaaf van je eigen talent.. Mooi verwoord, maar de realiteit is des te harder. Dan is een hobby geen hobby meer.

Je mag de 4e herschrijf voor me doen. Graag binnen één week retour, zoiets? (*grapje*)
xsg

Mijn probleem is niet dat ik niet veel schrijf, dat is voorlopig een bewuste keuze. Het probleem is dat ik ongelooflijk kritisch ben, en geneigd ben vrijwel alles direct naar de prullenbak te verwijzen. Het moet in een keer geniaal zijn. Met prachtige zinnen, de juiste woordkeus en regels met een volmaakt ritme. Onzinnig natuurlijk. Ik moet nog oneindig veel leren als schrijver en moet veel losser omgaan met teksten. Ik zie die veeleisendheid ook wel als een goede eigenschap trouwens. Talent is een weg; hard werken is de auto waarin je rijdt.

Hard werken is de auto laten staan en een marathon rennen!
Dargor ben het niet helemaal eens met je vergelijking.
xsg

Hard werken is de reden om fitness te ontlopen, ontlopen figuurlijk dan.

Is goed xas, kom maar op!

Ik gebruik een metafoor, Sgoojur. Ik zeg niet dat autorijden hard werken is. Talent alleen leidt nergens naartoe. Het is een weg. Je moet hard werken (in je auto stappen) om gebruik te kunnen maken van je weg (= talent). In die zin is hard werken de auto.

Eigenlijk best vreemd nu ik erover nadenk. Ik wil graag schrijven, maar ben bang dat ik dan totaal geen discipline op kan brengen om nog andere dingen te doen (school, boodschappen, opruimen en zooi). Ik ga dan inderdaad nutteloze dingen doen, maar doe alsnog helemaal niets. Is hier eigenlijk iets tegen te doen?

Afkicken. Geen computeren meer. Maar ja, dat slaat ook nergens op. Ik denk dat iemand anders -niet digitale mensen- je moet stimuleren, je achter je broek aanzitten.

Oooo, dus dat is SOG-gen. Ik zag dit forumonderwerp steeds staan, dus ging ik eens kijken.
Ja, soggen is mij bekend. Ik doe het al jaren. Maar nu in de roes van NaNoWriMo gaat het echt beter. Nu maar hopen dat sintgedichten schrijven straks niet tot SOG-gen lijdt. Het is weliswaar ook schrijven, en ook nodig, maar toch niet helemaal de bedoeling.

Heb in de bieb hier een heel boek over gevonden.

Een handleiding hoe je een succesvol "niet schrijver" kunt worden. Een ironisch boekje met alle manieren waarop je jezelf voor de gek kan houden. Ik heb het laten staan, wil niet de kans lopen mezelf te ontmoedigen.

Mijn soggen deze week is (naast SOL) een boekje lezen over hoe je spannende verhalen schrift van René Appel. Viel tegen, trouwens.

Nimphie, heel herkenbaar. Zo herkenbaar dat ik mijn familie nog nauwelijks herken.

Jaaaaa, SOGgen, nu snap ik 'm. Ook hier is mail, forumbezoek, lezen, huishoudelijke rompslomp afleiding genoeg om niet te hoeven schrijven. Maar nu ik middenin de Nanowrimo zit, moet ik eerlijk bekennen dat het schrijven er nu veel meer van komt. Hoe hoger de druk, hoe meer er op papier komt?

Dat is het helemaal.

Ik ben Marsha en ik ben een Sog-ger.

Wie helpt me er van af