Hihi, wat grappig.
Zoiets doe ik niet, ik wil echt een verhaal hebben. Opmerkingen staan dan ook in een ander document. Het helpt het verhaal niet echt vooruit, die opmerkingen, omdat het meer voor de herschrijf is, dus uit het verhaal ermee

Wel tel ik de hoofdstuktitels mee. Ik schrijf er dan weer niet bij 'Hoofdstuk 1, 2, 3, etc', omdat ik het geen hoofdstukken vind.

Je kunt bijvoorbeeld schrijven: zijn ogen doen denken aan, zijn mond lijkt op enz. Of je kunt kleding uitgebreid beschrijven. Of een ervaring van lang geleden die opeens komt opborrelen. Of een langdradige romantische scène.

Zo'n trucjes, nee daar voel ik niet veel voor. Ik probeer alleen woorden te tikken die in het verhaal horen. Soms haal ik zelfs woorden weg.

Dapper Marria! Maar ik kan wel iets met jouw tip, Tja. Mijn teksten kunnen best wat aangekleed worden. Dat kan echt geen kwaad. Misschien is een romantische scène ook een idee. Hmmm. Daar had ik nog niet aan gedacht. Waus, wacht maar als je woorden tekort komt! of had jij er al heel veel?

Ik vraag me af of het wel dapper is Odile. Misschien is het gewoon stom en trek ik op 30 november de haren uit mijn kop als ik de 50 k niet gehaald heb.
Maar ik steek zo in elkaar.

Je wilt het verhaal graag afmaken, Marria. Later kun je wel gaan herschrijven. En... misschien voegen sommige dingen wel iets toe.
Ik heb het wel zo gedaan en soms ga je daardoor zomaar in iets anders over.

Nee, dat doe ik ook niet. Ik weet dat mijn verhaal nog een betere indeling e.d moet krijgen, maar verder probeer ik het verhaal zoveel mogelijk goed neer te zetten. En dus niet extra trucs om mijn word count op te krikken. Ik vindt dit juist een hele uitdaging en nog heel leerzaam ook.

Wat ik niet begrijp, en misschien ben ik de enige. Je doet mee aan NaNoWriMo om de uitdaging van 50000 woorden aan te gaan en de finish te halen. Toch? Waarom dan extra... of ongebruikelijke lange namen tien keer te gebruiken. Als het echt een lange naam in moet kun je die toch ook één keer voluit doen? En niet extra voor je word count.

Is dan niet je eigen trots belangrijker of je het nu haalt of niet?

Hihihi, Jeanet, je begrijpt toch wel dat ik niet van plan ben om mijn personnages vier namen mee te geven, hoop ik? Maar toevoegen van details of andere 'legale' manieren om het verhaal wat aantal woorden betreft op te krikken zijn hier meer dan welkom... er zijn schrijvers op het Nano forum die vertellen dat ze er baat bij hebben om de interne criticus aan het woord te laten tijdens het schrijven. Dan stokt de woordenstroom bijvoorbeeld niet. Bij het herschrijven zijn de opmerkingen handig, bijvoorbeeld: ((onderzoek hier technische details van het ding dat ik bedoel)). Je kunt dan verder typen zonder eerst onderzoek te hoeven doen. Verder hoef ik het voor trots niet te doen.
Een andere manier is een nieuw personnage erbij te schrijven.

Tja, ik wil inderdaad allereerst mijn verhaal zwart op wit hebben en weet dat deze versie niet de laatste of de beste is, maar toch moet het ''leesbaar'' zijn. Dat is dan zonder taal- of tik fouten, met aanhalingstekens, punten, komma's en hoofdletters.
En als ik teruglees, (wat ik vaak doe om er weer in te komen of om na te kijken wat ik over een bepaalde persoon of zaak al geschreven heb,) gooi ik alinea's om, verplaatst zinnen, verwijder stopwoorden, enzovoort. Maar er zit nog genoeg troep die tot december blijft staan.

Snap ik. Ik heb mijn verhaal bijna af en hoop dat ik daardoor tijd heb om het een en ander te veranderen. Ik maak er echt geen rotzooi van om maar op die 50.000 woorden te komen. Hoofdstukken en alinea's verplaatsen gaat moeilijk in dit verhaal. Dialogen uitbreiden of iets meer over de omgeving of de sfeer vertellen wel. Schrappen kan altijd. Er doen veel personen mee in dit ms maar ik leg de nadruk bij een paar, anders zou het te onoverzichtelijk worden. Ik kan natuurlijk altijd nog wel een conflict bedenken.Twee jaar geleden heb ik het ook op deze wijze gedaan en daarna het verhaal opgestuurd naar een wedstrijd. Het hoorde bij de beste twinitg. Vond ik zelf wel aardig omdat ik er niet zo veel meer aan veranderd heb. Verder heb ik niets met het verhaal gedaan. Het hangt hier nog steeds. Misschien moet ik maar eens aan de herschrijf, maar eigenlijk begin ik liever gelijk aan een nieuw verhaal.

Nee, dat snap ik het was ook niet persoonlijk aan jou gericht maar op het onderwerp wat je hebt geschreven.
Heb op site's die over NaNoWriMo gaan ook gelezen hoe je het aantal woorden makkelijk omhoog kon halen. En daarom mijn reactie. Ik zal niet zeggen dat het wel of niet gedaan wordt (Wie ben ik om dat te zeggen laat staan bewijzen) Ik geef alleen mijn mening weer waarom ik het niet zou doen.
Nogmaals niet op iemand gericht antwoord maar een mening.

Doen we dit niet allemaal een klein beetje? Onze taal een beetje verbloemen om in kleine stukjes meer woorden te hebben, of veel meer gaan beschrijven omdat je anders niet aan je quota voor de dag komt?

Ergens op de nanowrimo forums las ik het volgende:
"Nobody ever just "says" in my book. They 'utter with gasping incredulity' or 'wheeze with barely controlled avarice". As for character names, never call someone Sam when when Sammy Boy will do."

In principe geen grote zonde om te doen, zou ik zeggen. Ik geef toe dat ik, bij het twijfelen tussen twee zinsconstructies, al wel gewoon voor de langste heb gekozen.

Daarom oordeel ik er ook niet over maar geef ik mijn mening.
Een ieder besluit zelf wat hij en hoe hij het doet.

Ik doe dat ook niet. Ik schrijf wat ik wil schrijven en ga geen trucs uithalen om meer woorden te maken. Maar ja, ik schrijf over het algemeen lekker snel, dus ik heb makkelijk praten. Misschien dat ik tegen het einde toch wel ga smokkelen tegen dit ferme voornemen...

O, gelukkig Jeronimo, ik ben niet de enige... Ik ben bijna bij 40000...

Nee, ik doe ook niet aan al die gekke fratsen, hoewel het me wel op een idee brengt.
Nee, gekheid, het enige dat ik soms doe is woorden die je aan elkaar kunt schrijven of los, los schrijven. Maar heel vaak ben ik er niet mee bezig. Ik ben alleen maar aan het schrijven, ik kies alleen de woorden die ik echt in mijn verhaal wil en niet om het aantal. Soms ook een eindeloos stuk over iets wat waarschijnlijk uiteindelijk geschrapt gaat worden.