Bommelding is natuurlijk de bekendste

Ja, idd!
Ik struikel ook altijd over verfreiniger. Zo van: 'wat is nou freinigen??'

Wat een prachtig woord eigenlijk, freinigen!

Ik las hier ergens ´rommella´, wat ik ook wel grappig vind. Vrouwelijke vorm van rommelen of zo.

Ik bak zelf brood en doe TARWEZEMELEN bij het deeg - 'k moest in't begin even nadenken over die wezemelen.

Zelf heb ik dit soort verwarringen veelal bij NL woorden die ik niet ken (bondelblikstamper, spiesleeuwenbekje) of woorden met te veel klinkers (volwasseneneducatie, wisselarbitrageant).

Het beste dat ik ooit hoorde, kwam van de huis-aan-huis-verkoopster van de Avon. Deze beautyspecialiste sleet vroeger tubetjes crème, potjes verzorgende zalf e.d. aan mijn moeder. Op een keer prees ze een fantastisch nieuw product aan: een huidverzorgende crème met WITHOUTOLIE! Bij nader inzien bleek er helemaal geen olie in te zitten, want op de verpakking stond in kleine lettertjes "without oil"...

Da's inderdaad een hilarische!

Ik heb meestal moeite met de woorden wanneer ik ze uitspreek.
Navulverpakking klinkt hetzelfde als navelverpakking.
En in mijn jonge jaren werkte ik bij jamin, dan ging het over paasei en ineens kwam daar dan het woord: Paasijstaart.
Waarvan ik weer ging denken: 'hoezo? Paasei? Staart???'

(mijn man zit nog te schudden van het lachen om die olie van wit hout)

xsg

De "rommella" inderdaad, al die Italiaanse woorden ook.
"Pijpetuitje" is ook een hele bekende.

'Pijpetuitje' moest ik inderdaad een paar keer lezen voordat ik wist wat het was.
Overigens heb ik nog nooit van een bondelblikstamper gehoord... Wie helpt me?

Ik had een vriend die uit het buitenland kwam en daardoor anders tegen Nederlandse woorden aankeek, of ze verkeerd uitsprak als hij las.

Zo zei hij bijvoorbeeld een keer heel serieus: amandeelen (amandelen).
Of 'vertaalde' hij Engelse woorden rechtsstreeks in het Nederlands: vegetariaans (vegetarian) en Australiaans (Australian).
Of vroeg hij dingen als: 'Wat heb ik misgedaan (misdaan)?'
Hij had ook een keer een vraag over het woord verdieping (van een gebouw):
'Waarom noemen jullie het eigenlijk verdieping, terwijl het een verhoging is?'

Over amandelen gesproken:
op de middelbare school las een jongen in mijn klas een keer een tekst voor.
Op een gegeven moment zei hij: toedelen.
Iedereen begon te lachen.
De jongen keek verward op en vroeg: 'Toedelen? Wat betekent toedelen dan?'
Even later viel het kwartje: 'Oh, ze bedoelen toe-déélen!'

een kennis van mij had vi-soliecapules gekocht...
vis olie dus..

uit de bijbel: nico de mus (nicodemus)

Be-drust, bedrust.

Volgens Van Dale is een bondelblikstamper "een werktuig voor het aanbrengen van het bondelblik". Simpel toch?
Verder is een bondelblik dan een "stuk blik waarmee de stop van een vat werd verzegeld".
Dan zoeken we op wat een bondel dan wel is: een "stop". Rest ons nog het werktuig om die stop uit het vulgat van het vat te verwijderen: dat is een bondeltrekker.
Nederlands... het blijft een verbazingwekkende taal.

Een 'bederver' is iemand die een bed erft.

Een tante bracht me ooit in verwarring door de volgende zin uit te spreken:

Er zat een jong etje in de gé van genis met een béne pen hart.

een boer had een varken en de moeder van de boer was ook de vader van het varken.
(een boer had een varken en de moeder. Van de boer was ook de vader van het varken)

de boeren uit het Groninger land hebben tien vingers aan elke hand, vijf en twintig aan handen en voeten, raad eens hoe wij dit lezen moeten
(tien vingers, aan elke hand vijf, en twintig aan handen en voeten)

@IM: Vingers aan je voeten...? Of lees ik hem nog steeds verkeerd?

Ik heb hem al eens vermeld, maar omdat hij zo mooi in dit topic past, een bekende Brabantse uitspraak:

"Tis nepis potentis negro te"

(Hint: het zit hem in de spaties)

´t Is Vlaams volgens mij.

´t Is ne pispot en ´t is ne grote.

Banaanvragen worden op Fok niet zo gewaardeerd.

Banaanvragen kende ik nog niet, héél aardig!

Mijn moeder gaf NL-les aan allochtonen, lang geleden. Zij complimenteerde een Marokkaan met een colbert en vroeg of het nieuw was.
'nee', zei hij, 'die had ik al toen ik nog vrijgezellig was'.
Mijn ouders lachten en hij vroeg: 'zei ik fout?'
Waarop mijn vader hem verzekerde dat hij het héél goed had gezegd....

Mijn man vroeg ooit of ik wist wat een beel-tenis was.

Popopera.
Tabaksteler.
Hyenavel.

Maar deze voorbeelden heb ik gewoon uit het boekje Spelling in de serie Taaltopics van Wolters-Noordhof.

Slamelange

that word is strange

Ook: Pollepel

Eentje van Herman Finkers (geloof ik), over Johannes de Doper: Hij at sprinkhanen, en wilde honing.

Leuk topic. Ik weet alleen geen leuke woorden. Eh... die ik weet, zijn niet echt netjes. Dus houd ik me maar stil.