Dit is voor mij nog te vroeg. Ik moet nog kiezen. Ik heb nog meerdere verhalen liggen en ik heb meerdere ideeen. Ik dacht dat ik al wist welk verhaalk het zou worden, een idee dat ik al een tijdje heb en waarvan ik al iets heb opgeschreven. Nano leek me een mooie gelegenheid om er eens een flink verhaal van te maken.Maar toen kreeg ik vorige week opeens weer een nieuw verhaalidee. Misschien ga ik dat gebruiken. Ik weet niet of ik mijn verhaalidee hier wil neerzetten,ik denk het eigenlijk niet. Het is nog teveel van mezelf, vind het te vroeg omhet naar buiten te brengen.

Linsy/Belle (ben nog niet uit over de naam) moet een prins zoeken die in een kikker is veranderd. Daarbij komt ze in verschillende landen terecht, onder andere in Engeland en Frankrijk. Verder zullen er nog een aantal magische wezens opduiken. Waarschijnlijk engelen, een duivel met een burn-out en wie weet wat nog meer.
En de vriendinnen van Linsy/Belle zullen ook een redelijk grote rol gaan spelen. Ze hebben ook allemaal 1 overeenkomst: Hun verjaardag (11 november (2 keer) en 11 januari) en hun geboortetijd (11:11 offcourse )

Wordt een combinatie van chicklit en fantasy: chickfantasy

Alleen waarom ze een prins moet zoeken, dat weet ik niet, maar daar kom ik hopelijk in november achter.

Een duivel met een burn-out. Hilarisch!

Ik zou het niet kunnen, zo zonder duidelijke plot. Dit jaar wil ik me echt aan een zo strak mogelijk schema houden, zodat er achteraf minder herschrijfwerk aan is (mijn roman van 3 jaar geleden is nog steeds een soep). Mijn genre dit jaar is post-apoclyptische Science Fantasy (dat heb ik zelf niet verzonnen hoor ). De synopsis staat in mijn profiel op de NaNo site (ik heet daar Aklo), zal hem hier ook nog eens kopieren straks.

Synopsis: Kinderen van Sirius
Linde is een gewone Vlaamse tiener die zich vooral wil amuseren en weinig interesse heeft voor de wereld buiten haar onmiddellijke omgeving. Die wereld wordt geteisterd door natuurrampen. Eerst zijn er tsunami’s in Amerika, dan orkanen in Afrika en vulkaanuitbarstingen in Azië en Oceanië. Gunnar, haar nerdy tweelingbroer, laat haar door zijn telescoop naar Sirius kijken en vertelt haar over wezens van die planeet, de Nommos, die volgens de Dogon, een stam uit Mali, de mensheid hielpen evolueren en beschaving bijbrachten. Het interesseert haar maar matig. Wanneer ze daarna samen in het jeugdhuis zitten, wordt België opgeschrikt door een eerste lichte aardbeving. Linde koopt haar broer voor zijn zestiende verjaardag een obscuur boek over Sirius. Steeds zwaardere aardschokken teisteren Europa. Een verschrikkelijke ziekte doodt een groot deel van de bevolking, maar Linde en Gunnar blijken immuun. Linde spreekt in een droom met de Sirianen.
Wanneer hun huis instort bij een zware aardbeving, weten Gunnar en Linde te ontsnappen. Hoe hen dat lukt, beseffen ze zelf niet goed. Hun vader komt om. Niet veel later sterft hun moeder aan de ziekte. Gunnar is gefrustreerd omdat hij er niet in slaagt de situatie te begrijpen of zijn familieleden te redden.

De tweeling tracht te overleven terwijl rondom hen dood en anarchie heerst. Tijdens een gevecht met een straatbende ontdekken ze dat ze aarde kunnen worden en zich zo verplaatsen. Na verloop van tijd blijven ze als enige overlevenden over in Antwerpen. Via telepathisch contact met Sirianen ontdekken ze dat ze afstammen van de Nommos, en dat ze samen met andere tweelingen de Aarde kunnen temmen.
Met lichte tegenzin reist Linde oostwaarts met haar broer. Ze wil zo snel mogelijk de Aarde temmen, zodat ze weer een gewoon leven kan beginnen, maar dat wordt bemoeilijkt door de aanhoudende natuurrampen, en het blijkt ook niet zo gemakkelijk om andere tweelingen te vinden. Bij hun eerste tussenstop in Lviv raakt ze haar broer kwijt, in Moskou vindt ze de eerste andere tweeling en in Novosibirsk vindt ze ook haar broer terug. Aan het Baikalmeer loopt een confrontatie met een tijger maar op het nippertje goed af.
In Mongolië vinden ze tweelingen van over heel Azië. De Aziatische tweelingen worden geen aarde maar vuur. Hoop gloort weer aan de horizon, maar dan raakt ze Gunnar weer kwijt en moet zonder hem verder reizen.
De angst om alleen achter te blijven in een grote en eenzame wereld slaat nu pas goed toe. In Tanzania barst de Kilimanjaro uit en Linde wordt op het nippertje gered door Ghedi, een Somalische jongen. Ze reist verder met hem en zijn zus Aziza, die in lucht kunnen veranderen, en leert de wereld ook door andere ogen te zien. In Niger vindt ze Gunnar terug. Die heeft zich in tussentijd ontfermd over de jonge Japanse tweeling Ryuu en Aiko.
Samen trekken ze verder naar Ivoorkust, waar een aanzienlijke groep tweelingen samenkomt. Het contact met de Sirianen wordt echter verbroken. De boot die de groep bouwt om over te steken naar Amerika gaat ten onder.

Ondanks onderhuidse spanningen tussen de tweelingen vinden ze toch een manier om met verenigde krachten de oceaan over te steken. Ze vormen een boot van aarde, gedragen door lucht en aangedreven door vuur. Ghedi wil Linde, Aziza en de andere tweelingen beschermen, maar dat is door de steeds hoger oplopende spanningen en het steeds woester wordende water niet gemakkelijk. Tegen de tijd dat ze de Kaapverdische eilanden bereiken, krijgen sommige tweelingen openlijk ruzie met elkaar en splitsen ze op in verschillende boten. Ondertussen kunnen Linde en Ghedi hun gevoelens voor elkaar niet meer verbergen en worden een koppel. Ghedi kan niet vermijden dat er tijdens de overtocht doden vallen. Wanneer ze eindelijk de Caraïben bereiken, zinkt één van de tweelingenboten voor de kust van Saint Martin en komen de meeste tweelingen in die groep om, hoewel Ghedi en enkele anderen er wel in slagen een paar mensen te redden. De overlevenden raken op Jamaica, waar een grote verzoening volgt. Daarna reizen ze verder naar Cuba, waar ook de Amerikaanse tweelingen zich verzameld hebben.
Linde en Ghedi dromen van een gelukkige toekomst samen, maar dan moet eerst de aarde worden getemd. Een eerste poging op Cuba, waar ook de watertweelingen uit Amerika naartoe gekomen zijn, faalt. De tweelingen raken het niet eens over wat ze nu moeten doen en ze krijgen nog steeds geen hulp van de Sirianen.

Op een exotisch strand maar omgeven door wanhoop hebben Linde en Ghedi voor het eerst seks. Daarna spreekt ze in een droom met de Sirianen, die haar een manier om de Aarde te temmen aanreiken. Het vergt veel moeite van haar en Gunnar om de anderen te overtuigen. Uiteindelijk wagen ze onder Gunnars leiding een tweede poging, die eerst lijkt te falen.
Maar samen met zijn zus vindt Gunnar een uitweg, en de Aarde wordt getemd. Er volgt een groot feest dat uitmondt in een orgie. De tweelingen zwermen uit om de Aarde te herpopuleren. Linde blijft met Ghedi op Cuba. Gunnar besluit om samen met Aiko en Ryuu naar Japan te reizen, al valt het afscheid hem zwaar.
Het koppel sticht een gezin en tracht een eigen plek op te bouwen in de nieuwe wereld.

Die is super!

Maar om op de vraag terug te komen, ALS ik meedoe heb ik twee verhalen in gedachten. Een Science Fiction/Horror achtig verhaal (leuk om eens helemaal los te gaan op een bizar verhaal). Het andere verhaal is losjes gebaseerd op een computergame (geen SF/fantasy, horror oid)

Hoewel ik nog heel druk bezig ben met mijn tweede boek, zit er al geruime tijd een derde verhaal in mijn hoofd. Dit is de uitgelezen kans om al wat op papier te zetten. Ik zal wel zien waar ik ergens uitkom eind november
Het wordt in ieder geval iets paranormaalachtigs met geesten en bovennatuurlijke verschijnselen.

Ik ga bezig met een jeugdverhaal, puur voor de oefening. Over een dramaqueen die door omstandigheden (andere dimensie, ge-emmer daar, etc) leert dat ze van een mug geen olifant moet maken en ook leert hoe échte vriendschap is (niet enkel spreekwoordelijk voor elkaar door het vuur gaan, maar als het moment daar is het ook letterlijk willen doen ).

Ik ga meedoen met een chicklit-achtig jeugdverhaal over een groep tieners die een weekend in Brussel door gaan brengen... Ik heb geen enkele ervaring, maar het is gewoon voor de lol.

Ik heb nog geen flauw idee. Vertoef nu nog in Middelwoud. Misschien een vervolg? Of voortborduren op een van de personages? Ik weet het echt nog niet. Misschien ga ik wel helemaal blanco beginnen. Lijkt me ook wel leuk: 1 november. Eens denken. Waar zal ik eens over schrijven????

Ik weet het ook nog niet. Dat zie ik waarschijnlijk wel weer in November. In ieder geval een verhaal dat ik zelf leuk vind om te lezen.

Alleen hoe ik hem erin moet gaan plaatsen... Misschien is 'ie stiekem een magier ofzo.

@Droomz,
Het is jouw idee, maar een verhaal geschreven vanuit het standpunt van een (of zelfs DE) duivel met en burn-out. Daar kan je alle kanten mee op. Natuurlijk speelt het verhaal zich in het heden af, waar de duivel het zo druk heeft dat hij een burn-out krijgt. Het kan zelfs als dagboek geschrven worden, een dagboek van de duivel... of een blog!
Die wil iedereen wel lezen. Schrijven tijdens nanowrimo moet dan niet moeilijk zijn. Elke dag kijken wat er in het nieuws staat en dat schrijven vanuit de duivels gezichtspunt. Hij wordt uiteraard steeds meer getresst.

Maar, zoals ik zei, het is jouw idee. Briljant! Ik ben nu al benieuwd wat je er (eventueel) van gaat maken.

11:11 is volgens "kenners" van parapsychologie het moment waar overledenen aan je denken. Als je oog valt op 11:11 (meestal een klok), dan denkt er iemand van gene zijde aan jou. Of je er in gelooft of niet dat is aan jou, maar misschien kan je er iets leuks mee in jouw chickfantasy.

Ik ben nog bezig met mijn verhaal uit te werken. Als ik zeker ben dat dit verhaal het gaat worden, horen jullie het hier.

Interessant allemaal, waar jullie over gaan schrijven. Originele ideeën.

Ik heb nog geen concreet idee welke kant ik op ga. Misschien iets realistisch, een soort levensverhaal met lijntjes van vroeger die invloed hebben op het nu. Of dat nu heel een heel romantische/thrillerachtige/bizarre wending gaat krijgen, weet ik nog niet. Ik ga er vanuit dat dat wel duidelijk wordt als ik eenmaal schrijf. Maar misschien is dat goede hoop op iets dat uiteindelijk niet gaat komen.

Een beginnersvraag over Nanowrimo: Is je verhaal zichtbaar op hun site als je dat wil? Of moet je het op je eigen website plaatsen (ik begrijp dat het niet hoeft, maar misschien is er ergens iemand op de wereld die het leuk vindt om het schrijven daadwerkelijk te volgen en te lezen)

Je kunt een fragment in je profiel zetten. Maar een hele roman op internet zetten, tenzij je er zeker van bent dat je er verder niks mee wil doen, lijkt me niet zo verstandig.

@Hekate, ik zal het meenemen in mijn overwegingen. Persoonlijk lijkt het me leuk als het verhaal 'vers'gelezen wordt. Aan de andere kant: wie gaat het lezen?? Ik begrijp dat nanowrimo voor jezelf is.
Het is natuurlijk een leuke manier om jezelf er toe te dwingen snel eindelijk dat verhaal te schetsen dat je al zo lang in je hoofd hebt. (Ik spreek nu voor mezelf).
Misschien doe ik mee.

Ik zou wat ik tijdens november schrijf toch niet met een publiek willen delen .... Zelfs niet met proeflezers. De bedoeling van NaNo is net dat het niet vanaf de eerste keer goed hoeft te zijn, dat komt later.

Niet de eerste keer goed... dat klinkt me als muziek in de oren
Maar, wat zal ik er dan mee doen? Is het dan klaar, en gereed voor de digitale versnipperaar (delete) of is het de bedoeling er later echt wat mee te doen?
Dat vraag ik me nog af, weten jullie dat al?

Ik heb wel de bedoeling om het te herschrijven en aan een uitgever aan te bieden, uiteindelijk. Maar dat heb ik met alles wat ik schrijf, en uiteindelijk is uiteraard niet alles daar goed genoeg voor.

Met mijn eerste NaNo heb ik achteraf niets meer gedaan, er zou te veel herschrijfwerk aan geweest zijn en minstens de helft kon ik zo schrappen.

Mijn tweede NaNo ben ik al drie jaar aan het herschrijven, maar ik weet ook niet of dat ooit nog wat wordt.

Derde keer, goede keer?

Ik ben bijna klaar met het herschrijven van mijn nano-roman van vorig jaar. Moet wel zeggen dat ik er na de eerste 50K nog 100K bijgeschreven heb. Waarvan ik nu weer heel veel schrap...

Ik heb de andere twee romans van NaNowriMo liggen om te herschrijven. Dat gaat in periodes, merk ik. Het is voor mij niet bedoeling om het zomaar weg te gooien. Maar omdat je schrijft zonder interne criticus, is niet ieder verhaal goed genoeg om een roman te worden. Ik denk dat ik een oude Nano-roman ga omzetten naar een korter verhaal.

Mijn nano gaat dit jaar over een ballerige student die zich losbandig gedraagt. Dit kan hij volhouden totdat een van zijn afspraakjes zwanger van hem blijkt te zijn. Daarna verandert de jongen door de situatie en raakt vervreemd van de wereld.

Veel van jullie verhalen klinken erg interessant. Zijn er ook mensen die ze echt gaan uitgeven?
Mijn verhaal speelt zich af in de 16e eeuw en verder weet ik het nog niet haha.

Wow, Sneeuwmaan, petje af. Dat lijkt me echt moeilijk, iets in een andere tijd af te laten spelen.
Ik kreeg van iemand nog een geweldig idee: steampunk (http://nl.wikipedia.org/wiki/Steampunk)
Ik twijfel over een verhaal gebaseerd op een game. Gaat dat geen copyrightproblemen geven?

@ Sneeuwmaan: Ik ben geen uitgever, dus uitgeven zal ik hem zelf niet Nee, even serieus. Ik weet niet hoe het verhaal gaat worden (wel de lijn, maar niet de kwaliteit uiteindelijk na vele herschrijfrondes ). Het verhaal moet er nu na vijf jaar gewoon uit. Wordt het niets (als in dat ik het sowieso niet op wil sturen omwille van de kwaliteit ofwel omdat het afgewezen wordt)? Nouja, dan is het een goede oefening geweest. Vast en zeker weer wat van geleerd... En het verhaal zit niet meer te schreeuwen om aandacht. Ik ook weer blij En mijn Dwínboy ook, dan is hij weer eens aan de beurt (of mijn lieve jagerwolf, dat kan ook...). EB doe ik er in ieder geval niet voor. Waarom niet? Ik heb niet de behoefte om het hoe dan ook vast te kunnen houden. Dit verhaal draag ik al voldoende met me mee. Een gebonden, papieren versie hoeft dat niet te versterken.
De zestiende eeuw lijkt me lastig. Moet je dan niet telkens aan de research? Volgens mij heb je daar in november niet echt de tijd voor...

@ Hallon; Ik heb ook zelf iets steampunk achtigs, sort of. Ik ga een jeugdverhaal schrijven over luchtpiraten

Wil je niet liever zelf een verhaal verzinnen ipv het (half) over te nemen uit een computer spel? Dan heb je zoiezo geen copyright problemen, en ik denk een voldaner gevoel aan het einde.

@Mho, je hebt gelijk, maar het gaat alleen om de personen en de setting, het verhaal is van mezelf. Ik vind het idee dat het spel biedt leuk genoeg om wat mee te doen, of is het dan eenvoudigweg fanfiction bedenk ik me nu (pas)?
Ik heb ook nog een ander idee. Ik ben nog aan het denken hoe ik het ga doen: als verhaal, of als (fictieve) samenstelling van emails, blogs, interviews, tweets enz. Zoeiets als Dracula geschreven is of boeken in brieven zoals men vroeger wel eens deed. Dat lijkt me ook een leuke invulling.