„Misschien had het mes gebloosd omdat een hand het dwong in het geniep te doden, - tot hier is die zin nog gruwelijk. Lelijk is niet het goede woord. Het leest ook erg lastig. En hoe kan een mes blozen?
in het donker achter jaspanden, die zelfs de bloedblos nog aan het oog onttrokken.” - dit stuk vind ik dan weer mooi, en snap ik waarom juist die zin gewonnen heeft. Alleen dat eerste stuk...

Ik vind die zin van Thomese ook gewoon lelijk. Veelste overdreven, ik snap hem gewoon niet echt. Zeker dat laatste stuk niet.

Te literair voor me.

Waarom zou je een niet-mens, zelfs een niet-levend iets, een menselijke eigenschap geven? (niet dat ik ertegen ben, het kan best, maar dit rode van het blozen kan zelfs geen bloed zijn, want "Misschien had het mes gebloosd omdat")

Een personificatie wordt in proza ook veel gebruikt en kan mooi zijn als het niet te overdreven is. Een mes dat bloost vind ik te overdreven.

'Een stad die haar geheimen niet prijsgeeft' of zoiets (ik verzin maar wat) kan dan weer wel, vind ik.

Ik vrees dat ze die van jou vergeten zijn, anders was er een andere winnaar

Nee, ik vrees dat ze denken: die personen schrijven weleens literair, laten we daar eens een boek van lezen. Of misschien mag je zelf zinnen voordragen als uitgever. Ik weet het eigenlijk niet.

Dat spreekt voor zich.

Ik denk dat er doorgaans niet zo heel ver wordt gekeken bij dit soort dingen. Het draait vaak vooral om de grote namen. Dan krijg ook meer aandacht als je een persbericht verstuurt dan wanneer je een totaal onbekende auteur zo'n onderscheiding geeft. Niet dat ik dit uit afgunst zeg, overigens. Het is een constatering die ik lang geleden al eens heb gedaan.

Knap. Je hebt precies verwoord wat ik dacht toen ik dat fragment las, maar waarvan ik zelf niet wist wat mij eraan stoorde.

Die van Thomese vind ik echt om te janken :') Geilachtig geeft wel ineens duidelijkheid waar die zin naartoe gaat, dat vond ik wel handig, want het eerste stuk is een brij van woorden van een schrijver die blijkbaar denkt dat ie zo literair is of zo. Ik vind het in ieder geval erg gezocht.

Wat dat lui betreft... hij staat niet altijd in vijf seconden overeind... Ik vind dat beeld wel mooi. Lekker langzaam een beetje geil worden zonder echt actie te willen, gewoon van het gevoel genieten.

En als je naar die andere zin kijkt, waar de prijs wordt genoemd, dan lijkt het me dat zinnen ingestuurd moeten worden om mee te dingen. Wat ik ook wel logisch vind. Dat gebeurt toch heel vaak voor literaire prijzen?