Het wordt een jeugdroman voor tienermeiden, een soort romantische komedie, waarin muziek een hele belangrijke rol speelt (verder wil ik er niets over zeggen, ik praat meestal niet over mijn werk totdat het af/gepubliceerd is).

Wat bedoel je met aanvulling of tip?
Een tip hoe je NaNoWriMo kunt overleven ?
Want dan zeg ik: wat er ook gebeurt, gewoon doorschrijven...

Mijn verhaal is voor kinderen, speelt zich af in de bergen en begint met een hond aan een ketting.

Mijn verhaal gaat over een jongen van 14 die door luchtpiraten wordt meegevoerd naar andere werelden. In een smokkel-stadje weet hij, samen met het slaafje van de scheepskok, te ontsnappen. Maar hoe komt hij, gestrand op een vreemde wereld, terug op Aarde? Of is hij misschien voor iets groters bestemd?

Meer vertel ik niet

Mijn tip: Een wandeling door het park / bos doet wonderen om je hoofd even leeg te maken als je vast zit. Zeker nu in de herfst.

Bedankt voor de tip! Dat is een goede.

Mijn tip: Reserveer elke dag 2 uur om te schrijven en een uur om te verbeteren. Mocht je meer tijd over hebben dan is dat een zege, zo niet: 3 uur per dag is al een hoop dus heb daar vrede mee.

Ik heb lang nagedacht over wat ik zou doen. Mijn semi-autobiografisch boek over een jongen in zijn studententijd die vastberaden is dat hij geen diploma nodig heeft omdat hij toch schrijver wordt, op punt stellen? Maar dat zou enkel aanpassingswerk vragen, wat niet echt de bedoeling is.

Dan dacht ik een serie kortverhaaltjes te schrijven, verder bouwen op een eerste deel verhaaltjes die ik ooit schreef voor een toenmalig vriendinnetje. Verhaaltjes over een mannetje dat leeft in oude bomen, en meisjes die in hem geloven helpt hun dromen waar te maken....

maar uiteindelijk wordt het de volledige uitwerking van een scenario dat ik ooit maakte voor een kortserie op tv, verschillende mensen worden op heel verschillende manieren met de dood geconfronteerd en zien de zogenaamde film van hun leven afspelen.... Wat ze zien, hoe al die mensen met elkaar in verband staan, welke gedeelde verledens ze hebben, enz... komt gaandeweg het verhaal naar voor. Ik zie het als een uitdaging om dat in tekst te krijgen, het hele idee staat op papier maar is bedoeld voor televisie, met vele flashbacks, suggestieve beelden, geluid,... iets heel anders dus....

Je laatste idee klinkt erg spannend, juve! Een beetje zoals 'Final Destination' maar dan met meer mogelijkheden. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

Ik zelf ook, het idee zit goed, maar de hele uitwerking ervan is het belangrijkste. De spanning en nieuwsgierigheid moet aanblijven, vele vragen oproepen en slechts sporadisch antwoorden vrijgeven. Maar ik heb er zin in! :-)

Ik ga mijn eerdere tip ('wat er ook gebeurt, gewoon doorschrijven') aanpassen, nl.:
zorg goed voor jezelf, schrijf op een prettige en relaxte manier en geniet ervan.

Mijn tip: Laat je gaan. Durf je mee te laten sleuren door wat er spontaan in je opkomt. Schrappen kan altijd nog.

Mijn verhaal is een raamvertelling over een schrijfster die grootse, realistische Literatuur wil schrijven, maar door de bovennatuurlijke wezens die achter het papier waarop ze schrijft leven, wordt gedwongen om over hén te schrijven. In feite maar een excuus om gewoon verschillende kortverhalen aaneen te rijgen Het eerste verhaal was in feite het einde van een verhaal dat ik eigenlijk vorige maand al had moeten afmaken voor de workshop op het PF-forum, met kaboutertjes erin, daar werd mijn HP woest van. En voor het tweede heb ik gewoon een opening line geadopteerd van het forum (They always said forgiveness smelled like honey) en ben daarmee gaan improviseren. Voor langere verhalen heb ik wel een plan.

Ik ben verdergegaan met mijn verhaal van vorig jaar, dat nog niet half af was. Het gaat over een Nederlands meisje dat haar Amerikaanse vriend volgt naar Californië om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Maar eenmaal in Los Angeles verandert haar prins op het witte paard in een chagrijnige work-aholic, die niet wil praten over de overduidelijke problemen die hij heeft. Na lang doormodderen neemt ze een besluit. Ze vertrekt om na te denken over de toekomst met of zonder hem, maar al na een paar honderd kilometer begeeft haar auto het en strandt ze in een klein plaatsje vlakbij de Californische kust. Zonder geld, zonder vervoer en zonder vrienden. Ze probeert er het beste van te maken en ondertussen puzzelt ze uit wat ze met haar verdere toekomst gaat doen.

Mijn verhaal zal gaan over een anachronisme. Het duikt dan weer in deze tijd op, dan weer in die. Ik weet hoe het zich verplaatst door de tijd maar nog niet waarom, en ook niet waarom het per se dat voorwerp is, dus daar hoop ik nog achter te komen haha

Mijn verhaal gaat over een vrouw waarvan het leven uit elkaar valt en die dan een krijgsgevangene gaat schrijven. Hoe het verloopt weet ik nog niet. Wel de struktuur, het zijn voornamelijk brieven die beginnen met een deugd.

Het schrijft zichzelf tot nu toe.

Wat ik zo van jullie lees maakt mij nieuwsgierig naar meer. Zoals trychuck schrijf ik zo'n twee uur in de ochtend. Ik herschrijf niet. Dan loop ik doelloos het huishouden te doen, verder denkend aan het verhaal.
tip: lezen. Als ik lees krijg ik nieuwe inspiratie.

Wauw, jullie hebben allemaal heel concrete verhaal ideeen.

Mijn verhaal gaat tot nu toe nergens over. Ik modder maar wat aan en hoop uiteindelijk in een nano-flow terecht te komen.

Mijn tip: elke dag gaan voor je wordcount, ook al heb je geen zin. Ergens, tijdens het schrijven, komt 'het' vanzelf. (is tevens mijn hoop)

Ik heb een verhaal liggen van ongeveer 37k over een vrouw ontvoerd wordt in een nachtclub door een man die beweerd dat ze een engel is. Er is een parallel universum, een universum waarin alles kan wat in sprookjes kan, waar geen tijd is en geen goed en kwaad. Dat universum ligt onder vuur, en als de pleuris daar uitbreekt, betekent dat het einde der tijden. Strijd tegen het kwaad. Maar ze mag kiezen of ze hier haar leven aan wil wijden of niet.
Het verhaal is een metafoor voor de vrijheid die we van elkaar afnemen.

Het verhaal heet nu Amethist, wat in ieder geval een werktitel is. Amethist vormt de sleutel tot het andere universum.

Klinkt zeer interessant! Mijn tip (want ja, daar begon ik zelf over beginne dit topic) is om wel een duidelijke structuur in je verhaal / idee aan te brengen. Ik weet dat het doel '50.000 woorden binnen een maand behalen' is, maar wanneer je een beetje uittekent wat je wel en / of niet wilt, dan kom je een stuk verder. En wie weet haal je die 50.000 woorden wel helemaal niet, maar dan heb je terzijdes wel een mooi stuk om mee door te gaan. Succes!

@Trychuck, structuur van tevoren aanbrengen is mij nooit goed gelukt ik heb wel een poging gedaan, maar het verhaal is nog zo onbekend voor me dat ik denk ik het beste toch maar kan schrijven. Wie weet rolt er wel iets geweldigs uit haha.

normaal leg ik ook geen structuur op, maar voor mijn nano had ik die wel nodig :-)

@odile: ik kan niet lezen wanneer ik schrijf, dan krijg ik steeds de neiging plagiaat te plegen

Ik ben aan een nieuw verhaal begonnen dat draait om de belevenissen van vier kattekwaadachtige kinderen. Ik zie wel waar ze me brengen.

Mijn verhaal begint met een dwerg die een hele nare jeugd heeft gehad en nu een groot landgoed heeft geërfd. De enige die ooit aardig tegen hem was, is zijn halfzus, maar zij is aan lager wal geraakt en als hij denkt dat zij bij hem op de stoep staat, is het iemand anders of meerdere anderen die zijn leven overhoop gooien.

Ik heb het onder Fantasy gezet, maar misschien wordt het toch iets anders.

De werktitel op Nano is Now and Then en in het NLs De tijdkijker.

Mijn tip is ook: Doorschrijven, niet gaan verbeteren, even kijken waar je gebleven bent en dan hup weer verder.

Dat werkt voor mij het beste tot nu toe, maar een ieder schrijft tenslotte op zijn/haar eigen manier.

Mijn verhaal is als volgt:

Nadat hun koningsstad Evesa met de grond gelijk is gemaakt, vlucht een handjevol overlevenden naar het hoge noorden om te ontsnappen aan de kwade heerser Ildor. Ze bouwen een nieuw thuis in de onherbergzame vlakten van hun nieuwe land en met het verstrijken van de jaren ontstaat er een nieuw volk. Toch hunkeren ze er naar om ooit terug te keren naar hun thuisland. Maar daarvoor moeten ze eerst Ildor verslaan.

Uiteindelijk moet dit een epic fantasy gaan worden (good vs bad), maar hoe meer ik nadenk over mijn hp, hoe minder tevreden ik eigenlijk over hem ben. Vandaar dat ik voor nu ben overgestapt naar een heel volk, maar ongetwijfeld kom ik straks met een nieuwe hp die beter in dit verhaal past dan zijn voorganger. Maar aangezien ik net bezig ben met het beschrijven van de oorlog, de verwoesting van de koningsstad en de vlucht, heb ik gelukkig nog wel even de tijd.

o, ik vind het juist heerlijk te lezen, dan krijg ik ideeën.

Zeg, AndereWoorden en Irene, hebben jullie ook een tip voor ons?

Ik lees werkelijk alles wat los en vast zit, daarbij schrijf ik ook elke dag. Niet zo intensief als bij Nano maar toch vrijwel elke dag.

Het een heeft weinig met het ander te maken voor mijn gevoel, tenzij ik lees voor background of research.

Heel enkel krijg ik wel eens een idee uit een heel ander verhaal dan dat ik schrijf.

Ik durf ook niet te lezen. In elk geval geen fictie, wel kranten, internetartikelen en zo. Gerichte research en zo maar ins blaue hinein 'researchen'
Tips? Heb ik die?
Ja.
1. Elk woord telt.
2. Niet teveel soggen.
3. als je vast zit, het moeilijke stuk overslaan en alvast iets schrijven wat ergens anders in het verhaal terecht moet (of kan) terecht komen.

(Ik ga NU mijn eigen tips opvolgen )

Of ik tips heb... nou ik kan op het moment alle tips gebruiken aangezien ik vet achterloop en mega SOG. Inspiratie is ver te zoeken.

Mijn tip:
Loop je vast? Zorg dat je HP iemand tegenkomt. Een toevallige passant, een nieuw karakter maakt niet uit. Dat blaast leven in je verhaal.
Ben niet te bang om een achterstand te krijgen. Het kan goed zijn dat je met een mega spurt alles weer inhaalt.

En heel veel succes en plezier natuurlijk!!!

Ik zie dat er al flink wat goede tips langs zijn gekomen. Mijn aanvulling:
Zorg voor voldoende afleiding, ontspanning en rust, en neem ze ook op tijd. Wanneer ik in een schrijversflow zit, merk ik weinig, maar zodra ik eenmaal klaar ben merk ik toch de spanning in mijn lichaam, de vermoeide ogen en een algemeen gevoel van matheid. Dus mijn advies: neem om de zoveel tijd een break, ga even wandelen of lekker bankhangen of wat dan ook en laat het schrijven even voor wat het is.

Ik doe maar half mee (schrijf iedere dag 1000 woorden aan een kinderboek) het gaat over een meisje dat uit school komt en haar moeder niet vindt. Niemand wil vertellen waar ze is.

Mijn tip (maar die zal lang niet voor iedereen gelden). Begin vroeg, als iedereen nog slaapt. Het is heel ontspannen als je al een flink aantal woorden hebt, voor de dag begint.

Ik heb er nu (6.50) al 700 en nu pas wordt mijn dochter wakker.

Oh, spannend EileenO! Ik vraag mij af wat er verder gaat gebeuren. Ik schrijf ook s'ochtends maar dan als iedereen naar het werk en school is gevlogen, daarna ga ik aan het huishouden.
Goede tips!

Goh, dat zou ik echt niet kunnen. Ik vind om 7 uur opstaan om te gaan werken al haast onmenselijk vroeg, laat staan dat ik nog vroeger zou opstaan, of in het weekend 's morgens zou gaan schrijven. Dan komt er volgens mij geen zinnig woord op papier.

Een tip van mij: stop niet op een moment dat je niet weet hoe je verder moet, maar op een moment dat je de volgende zin(nen) al in je hoofd hebt zitten, dan is het veel gemakkelijker om weer te beginnen. Tenzij je echt vastzit natuurlijk. Dan kun je best even de afwas gaan doen of gaan douchen of zo, dan komt de inspiratie meestal wel weer.

Ja hekate, dat is een goede tip.