Ik zou geen straat noemen maar een wijkdeel waar bijvoorbeeld bepaalde typische huisjes staan en daar het gemiddelde huisje beschrijven. Geen precies adres. Een omschrijving die niet slechts bij één huisje in de wijk past.

Ik vind de fictieve straat een mooie oplossing. Je geeft meteen ook aan dat het verhaal, ondanks dat het losjes gebaseerd is op iets waars (maar is niet elk verhaal ergens gebasseerd op iets waars) fictief is, zonder de bedoeling er echte personen of straten bij te betrekken. Een bestaande wijk kiezen lijkt mij toch wel mogelijk (en makkelijk).

Ik zou alleen een echte wijk kiezen als het voor de lezer duidelijk is wat voor soort wijk dat is. Als je je verhaal bijvoorbeeld laat afspelen in de Pijp in Amsterdam of een chique buurt in Wassenaar, creert dat gegeven al een bepaalde sfeer. Je hoeft niet tot in den treure alles te beschrijven.
Daar binnen kan je dan een straat verzinnen of inderdaad een bestaande straat nemen met een huisnummr wat niet bestaat. Dat laatste zou mijn voorkeur hebben.

Je kan ook een (doorsnee) bestaande wijk kiezen in je beschrijvingen en die een andere naam geven. Hoef je niet alles zelf te verzinnen. Succes!

Ja,
ik denk dat het een goed idee is om de hele wijk te verzinnen. Probleem opgelost. Ik las onlangs, dat een bestsellerauteur zijn verhaal liet spelen in een heel andere niet bestaande stad. Hij zei dat het voordeel ook was, dat je geen tijdrovende research hoefde te doen, en geen fouten kon maken door pijnlijke beschrijvingen en details. Tegelijker tijd kan je het predicaat "Waar Gebeurd" handhaven, gesteld dat je dat zou willen.

't Lastige bij een fictieve stad lijkt mij, dat je heel goed in je hoofd moet hebben hoe alles eruit ziet. Tenzij je het natuurlijk vaag houdt. Maar bij een echte stad - waar je misschien zelf ook woont - is dat duidelijker, dan is het er "concreet". Het hoeft natuurlijk niet zo'n groot probleem te zijn, het kan zelfs heel leuk zijn, een eigen stad ontwerpen en bedenken.

Ik denk dat ik de hele wijk maar ga verzinnen. Ik heb de plaats waarin het verhaal speelt bewust al veranderd, maar een fictieve wijk lijkt me toch handiger. Wel in een bestaande stad, en een typische wijk voor die stad.

Bedankt voor het meedenken.

Ik zou nooit een fictieve locatie kiezen op een bestaande plek. Ik heb heel wat commentaar moeten verduren doordat mijn protagonist in boek 1 in "een" dorpje in de buurt van Nijmegen woonde.
Voor mensen uit die omgeving bleek dat frustrerend, omdat ze niets herkenden, of juist wel, maar dan klopten andere details weer niet, enz. Liever hadden ze gezien dat ik een heel specifieke plek had genomen en die gewoon bij de naam hadden genoemd.
De oplossing van Ellis vind ik daarom erg goed. Dan heb je de sfeer die je zoekt. Als je de werkelijke locatie dan in het midden laat, kan niemand zich eraan storen.