Ik zit ergens in mijn hoofd met het idee dat je een komma voor de aanhalingstekens plaatst, als de zin nog niet af is en verder gaat.

Zie het verschil tussen onderstaande zinnen:

"Weet je," zo begon hij, "het is ook allemaal niet zo simpel."
"Ik begrijp wat je bedoelt", antwoordde ik.

Ik geloof dat we die discussie al tig keer hadden

Dat mag je zelf weten. Het is geen wet. Wel moet je dan in een tekst consequent dezelfde methode toepassen.

Volgens mij zijn er wel regels voor. Als ik ze vind zal ik het laten weten!

De Schrijfwijzer Compact heeft het voor mij helemaal mis.

"Hoezo?", vroeg ik.

Lelijker vind ik het kunnen. De theorie is leuk, maar als de praktijk anders werkt, heb je er niks aan.

Dat is inderdaad erg lelijk. Staat dit zo in de schrijfwijzer??

Aanhalingstekens kan je in elk boek vinden. Pak je favouriete boek uit de kost (van een gerenomeerd uitgever) en kijk hoe zij het doen.

aanhalingstekens

Gebruiken bij gesproken tekst. Zij zei: 'Ik heb last van heimwee.'
Niet bij gedachten. Ik heb last van heimwee, dacht ze.
maar nu:
Ik geloof dat mijn heimwee toeneemt, schreef ze in haar e-mail, en ze vervolgde: ik weet niet wat ik daaraan kan doen.

Die laatste zin, moet die met of zonder aanhalingstekens?

Bij voorbaat dank.

'Ik geloof dat mijn heimwee toeneemt,' schreef ze in haar e-mail, en ze vervolgde: 'Ik weet niet wat ik daaraan kan doen.'

Zo zou ik het doen. Het zijn allebei citaten, die zet ik tussen haakjes. Maar nogmaals: het is geen wet, maar een regel.

Ik zou 'm zonder aanhalingstekens doen. Maar het hangt er vanaf, als Ik weet wat ik daaraan kan doen gezegd wordt zou ik het wel met ' en ' zeggen. Dat is me niet helemaal duidelijk