afwisseling in het benoemen van personages
- login of registreer om te reageren
afwisseling in het benoemen van personages
In mijn verhaal is meneer Fabel, naast gewoon meneer Fabel ook Robins vader , hij , de echtgenoot van mevrouw Fabel, enzovoorts.
Hoe zorg je voor evenwicht in het benoemen? Kan je binnen eenzelfde alinea verschillende soorten benamingen gebruiken?
Zie dit stukje tekst:
[Niet lang nadat ze het huis bezichtigden, deed mevrouw Fabel een eerste bod. Het bedrag dat ze voorstelde was belachelijk laag, zo zei Robins vader, maar haar moeder had het gevoel dat het een goed idee was om niet met al het geld over de brug te komen. ]
'
Als ik hier van 'mevrouw Fabel' gewoon 'Robins moeder' maakt, dan komt het zo over van "haar vader dit haar moeder dat en haar vader weer dit".
En toch is 'meneer Fabel' of 'mevrouw Fabel ' afstandelijker en vraag ik me af of dat wel kan gemixt worden met het veel meer nabije 'haar moeder'. Doet het afbreuk aan het vertelperspectief? Vooral deze laatste vraag houdt me bezig.
- login of registreer om te reageren
wil ze wel verhuizen?
- login of registreer om te reageren
Ik vind het niet erg. Ik heb hele tijd meer moeite met het feit dat Robin een zij is, ik ken alleen mannelijke Robins. 
- login of registreer om te reageren
Als je een tussenweg wilt, kun je eventueel ook voornamen verzinnen voor de ouders. 'Meneer Faber' klinkt meteen zo formeel, maar 'Jan' (bijvoorbeeld) is al wat dichter bij de hoofdpersoon.
- login of registreer om te reageren
En dat is nu precies de reden warom ik voor Robin heb gekozen. Het is een jongensachtig meisje.
- login of registreer om te reageren
@Silent Dream, Jan, dat is wel wat voor Robins vader. Hij heet tot nu toe Richard en zijn vrouw Ella. Ella mag blijven, het is een charmante chique tuttebel en dat past wel. Richard vind ik nog steeds niet kloppen.
- login of registreer om te reageren
En dat is nu precies de reden warom ik voor Robin heb gekozen. Het is een jongensachtig meisje.
Handig, zo'n dubbele bodem voor een naam. Hou ik van. 
- login of registreer om te reageren
Kim voor een jongen vind ik ook supermooi.
- login of registreer om te reageren
Niet lang nadat ze het huis bezichtigden, deed mevrouw Fabel een eerste bod. Het bedrag dat ze voorstelde was belachelijk laag, zo zei Robins vader, maar haar moeder had het gevoel dat het een goed idee was om niet met al het geld over de brug te komen.
Voor mij leest deze alinea sowieso raar, omdat voor mijn gevoel 'haar moeder' op de moeder van 'ze' slaat, maar haar moeder en ze zijn dezelfde persoon... 
Ik ben zelf wel geneigd om alleen maar haar vader en haar moeder te schrijven en zou inderdaad eerder voor een voornaam kiezen dan voor meneer en mevrouw Huppeldepup.
Al 22 aanmeldingen! (Toch? Ik raak de tel kwijt )
Micha bouwde mijn website: www.trenke.nl!
- login of registreer om te reageren
mijn mening is ook Robins moeder. Want als het uit Robins perspectief wordt verteld leest na mijn gevoel mevrouw en meneer niet lekker.
- login of registreer om te reageren
ik gebruik zelf "vader Hartman" en gewoon "moeder" maar ik denk dat dat te formeel is voor jouw verhaal.
- login of registreer om te reageren
Het stukje dat je bedoelt leest toch wel lekker weg, vind ik.
- login of registreer om te reageren
Merci voor de inbreng. Ik heb besloten dat ik iets vaker 'Robins moeder' moet gebruiken. Meneer Fabel en mevrouw houd ik dan voor de scènes die vanuit Robins ouders' perspectief zijn geschreven.
- login of registreer om te reageren
en naast 'Robins moeder' kun je ook variëren met 'haar moeder', 'de moeder van Robin' 
.
In mijn verhaal wordt eigenlijk alleen van 'mijn moeder' of 'mijn ouders' gesproken. Ongetwijfeld zullen ze dezelfde achternaam als mijn hoofdpersoon hebben, maar die gebruik ik nooit voor ze. De term 'mevrouw' vind ik niet echt bij haar moeder passen, hoewel haar vader wel een 'meneer' zou kunnen zijn.
Maar toch... als ik aan mijn ouders denk, denk ik ook niet aan ze als 'meneer' en 'mevrouw'. Dus ik denk dat het wel goed is om 'meneer' en 'mevrouw' voor die scènes te bewaren die niet uit Robins perspectief zijn.
- login of registreer om te reageren
Als je de ene keer mevrouw Fabel schrijft en de andere keer Robins moeder, lijkt het net of het twee verschillende personen zijn.
- login of registreer om te reageren
Mevrouw Fabel. Zij. De vrouw. De blondharige (?) vrouw. Kan allemaal. Maar wel in een bepaalde zinsopbouw. Bijvoorbeeld:
"Mevrouw Fabel gaf haar een blaadje, terwijl de blondharige vrouw enkele woorden mompelde."
Dit klopt niet. Het lijkt alsof de blondharige vrouw een ander persoon is. Wat je wel kunt doen is hier "ze" van maken. Dan moet het duidelijk zijn dat het hier over Fabel blijft gaan. Je moet er zelf wat mee expirimenteren. Een uitgebreide uiterlijk- en karakterbeschrijving vooraf maken wil wel eens handig zijn bij andere benamingen.
- login of registreer om te reageren
Je kan een persaonge natuurlijk ook meerdere voornamen geven, bijv. Aart Waus. Dan laat je hem eerst aanspreken met Aart en dan met Waus, dan met Aart Waus, dan met Aa omdat diegene Aart te lang vindt bijv.
- login of registreer om te reageren
Ik vind dat eigenlijk verwarrend. Moet je niet alleen bijhouden hoe elke personage heet, maar ook nog zijn tweede naam en de afleidingen daarvan? En bij Sanders voorbeeld moet je ook nog onthouden dat ze blijkbaar blond haar heeft enzo.
Ik vind dat verwijzingen naar personen uit de persoon zelf afgeleid moeten kunnen worden. En als er twee keer een verwijzing vlak na elkaar komt en je daarom een synoniem wil hebben, kun je natuurlijk ook proberen die zin(nen) te herschrijven zodat het niet nodig is...
- login of registreer om te reageren
Als het heel lang gaat over een persoon, kun je in principe één keer zijn/haar naam noemen en daarna gewoon 'hij/zij'. Af en toe weer de naam herhalen, dan blijft het duidelijk.
Verder hebben mensen onderling altijd afkortingen voor elkaars namen (zoals "Aa" of "Wa"), dus dat is in dialogen handig, vooral bij langere namen.
Ik heb er geen problemen mee als je meerdere kenmerken moet onthouden van een personage, dan betrek je de lezer ook nog actief bij het verhaal. Dan is het niet alleen consumeren.
Wat je ook nog kan doen, is het "stijlmiddel" "poeta doctus" aanwenden. Dat is Latijn voor "geleerde dichter". Zij betrekken allerhande wetenschappen in hun verhalen. Een voorbeeld over benoemen is bijvoorbeeld: "dochter van Máxima" als 't over onze toekomstige koningin gaat. Dit is een vrij ontoegankelijke stijl en je schrijft zeker voor elitair publiek. Bij de Grieken en Romeinen kwam dit dus vrij vaak voor en moest je zeker verstand hebben van de stambomen van belangrijke families.
Lid sinds: 2008-02-22