Start » Forum » Themaforums » Januari schrijfmaand » #3 - 01/2017 Close-up

#3 - 01/2017 Close-up

7 reacties [Laatste bericht]
marlie
Laatst aanwezig: 3 dagen 22 uren geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1044

#3 - 01/2017 Close-up

Het schuim beduimelt zijn blote voeten, witgrijs en vlokkig als het kwijl van een door rabiës getroffen hond. Zijn tong glijdt telkens over zijn lippen, het zilte dringt door in elke onbedekte lichaamscel.
Hij kijkt over zijn schouder. Bij elke stap die hij zet, worden enkele voorgaande voetsporen in het zand gevuld door het opkomende zeewater. Zijn hielafdruk is iets dieper, de afdruk van zijn tenen nauwelijks merkbaar, alsof ze het zand in een moment van tederheid gestreeld hebben.

De wind komt van de uitgestrektheid naast hem en bijt in zijn wangen. ‘Weet je nog wel,’ lijkt ze te huilen. Zijn ogen worden vochtig. De woestheid van het wegveeggebaar bedaart hem.
Zijn zomerbroek is opgerold tot onder de knieën, zijn sneakers slingeren nonchalant aan twee vingers, de sokken erin gepropt als onregelmatige tennisballen. De gebreide trui is het enige zinvol kledingstuk in oktober.
Een klappend geluid doet hem opschrikken. Twintig meter voor hem kijkt een man, even enthousiast lachend als de blozende jongen naast hem, de lucht in. De vlieger van de knaap stuitert en danst met de wind mee.
Rood, opgesierd met een staart van gekleurde vlinders.

Hij blijft roerloos.
Zijn gekromde vingers ontspannen, de sneakers vallen met een plofje naast hem neer. Schelpen kraken als zijn knieën in bidhouding het vochtige zand raken. Zijn onverschillige gelaatsuitdrukking verandert. Hij buigt het gelaat naar beneden, verbergt het in zijn handen. Een snik is hoorbaar tussen de windvlagen door. Zijn zwarte haren vertonen sporen van verdriet, die de tijd grijzer heeft gemaakt. Een rilling trekt doorheen zijn lichaam.
‘Waarom moest ze …’
De kou. De emotie. Een vraag die onbeantwoord blijft.

Mensen zijn vreemde wezens. Ik strek mijn vleugels, vlieg op en laat vanop hoogte iets vallen. Dat is wat het leven voor iedereen is.

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened.
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

Reacties

Dreaming
Laatst aanwezig: 3 uren 35 min geleden
Sinds: 6 Okt 2016
Berichten: 281

Wauw, mooi, beeldend en origineel geschreven. Mooie beelden heb je gevonden.
Kwijl van een door rabies getroffen hond, ieuw, ik weet niet hoe dat eruit ziet, maar moest wel even gruwelen toen ik dit las.

De zin: "hij blijft roerloos" klopt voor mijn gevoel niet echt. Je schrijft dat hij roerloos blijft, maar zijn vingers ontspannen, hij valt op zijn knieën etc.

You can't use up creativity, the more you use, the more you have (Oscar Wilde)

janpmeijers
Laatst aanwezig: 23 min 56 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 4448

Marlie,

Naar mijn smaak probeer je het te hard met de beelden.

Citaat:

het kwijl van een door rabiës getroffen hond.

ik zie niets voor me. 'witgrijs en vlokkig als kwijl.' is voor mij voldoende.

en:

Citaat:

als onregelmatige tennisballen.

wat is het kenmerk v/e tennisbal? Niet dat van tot propjes gemaakte sokken.
'zijn sneakers slingeren aan twee vingers, de sokken erin gepropt.' - geeft een duidelijker beeld dan met de tennisvallen, vind ik.

Dit vind ik goed, want helder, ik zie het gelijk voor me zonder te hoeven nadenken wat de schrijver bedoelt:

Citaat:

De vlieger van de knaap stuitert en danst met de wind mee. Rood, opgesierd met een staart van gekleurde vlinders.

smile

Angus
Laatst aanwezig: 22 uren 28 min geleden
Sinds: 19 Mei 2012
Berichten: 2794
marlie schreef:

Het schuim beduimelt zijn blote voeten, witgrijs en vlokkig als het kwijl van een door rabiës getroffen hond.

'door een rabiës getroffen hond' vind ik niet overbodig. Kwijl kent meerdere verschijningsvormen en is niet per definitie witgrijs en vlokkig.

marlie schreef:

zijn sneakers slingeren nonchalant aan twee vingers, de sokken erin gepropt als onregelmatige tennisballen.

Ik denk dat het beeld niet klopt. Als je twee sokken oprolt tot één bal, heb ik niets tegen de vergelijking met onregelmatige tennisballen. Maar hier lijkt in iedere sneaker een bal, en dus een sok, gepropt. Maar één opgerolde sok lijkt niet op een tennisbal. (Ik heb het net geprobeerd blush )

marlie schreef:

Zijn zwarte haren vertonen sporen van verdriet, die de tijd grijzer heeft gemaakt.

Dit klopt niet volgens mij.
'Zijn zwarte haren tonen grijze sporen van verdriet.'

Het beeld vind ik wel mooi beschreven, maar het einde doet vreemd ontluisterend aanvoelen.

Mili
Laatst aanwezig: 52 min 38 sec geleden
Sinds: 1 Mrt 2014
Berichten: 2950

@Marlie, ik ben het eens met @janp qua rabiëskwijl en met @Angus over het bevreemdende einde. Hoewel ik je keer op keer aandachtig lees, begin ik de draad kwijt te raken tussen Angus' en jouw verwikkelingen.

Blijft onverlet dat ik prachtige beelden zie zoals deze: [Schelpen kraken als zijn knieën in bidhouding het vochtige zand raken.]

A vendre: Femme âgée, jamais aimée.

maddbrug
Laatst aanwezig: 34 min 39 sec geleden
Sinds: 20 Dec 2011
Berichten: 2022

De titel houdt in dat je dicht op de huid zit van de HP. En zo leest het ook. De locatie, aan zee, vind ik sterk. Op een of andere manier overheersen de beelden die je beschrijft, de inhoud van het verhaal. Graag gelezen.

Willemina
Laatst aanwezig: 4 uren 57 min geleden
Sinds: 16 Mrt 2008
Berichten: 1259

Marlie,
Ik zou de laatste alinea weglaten. Over de rest is alles al gezegd en ik ben het met Janp eens.
Waar het naar toe gaat met je verhaal weet ik niet maar het intrigeert we,l door de beelden die je oproept met je schrijven.

een ieder begrijpt slechts datgene wat hij in zichzelf terugvindt. Henri-Frédéric Amiel
http://www.wmhuisman.weebly.com

schrijfcoach Ma...
Laatst aanwezig: 14 weken 17 uren geleden
Sinds: 8 Jan 2015
Berichten: 119

Dag Marlie
Wat een intrigerend fragment. Iets wat tussen poëzie en proza in zweeft vol met mooie beelden en metaforen. Je hebt een heel eigen geluid.
Maar wie staat nou centraal als personage in het verhaal? De hij die kijkt naar een man met een jongen en knielt in het zand en denkt aan een zij..? Maar de laatste regel wijst op een vogel als verteller van dit verhaal...?

Maria van Deutekom Storytelling en Theaterregie Verhalenhuis.nl

Geef Schrijven Magazine cadeau! (Beeld: SXC)

Geef Schrijven Magazine cadeau!
(en krijg zelf ook een presentje) 

Bestel nu!
A A N B I E D I N G Schrijven Magazine

1 jaar voor slechts € 26,50 én 3 cadeaus!

Profiteer nu!

Door ervaren, professionele redacteuren. Goed én betaalbaar!

Meer informatie
Iedere week de leukste schrijfwedstrijden? Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsb

Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.

Het is gratis!