Hutspot

Hoofdredactioneel uit Schrijven Magazine 1 van 2010

Gedichten, verhalen, romans, novelles, essays, biografieën, kinderboeken, filmscenario’s: als schrijver heb je een waaier aan mogelijkheden. Toch hechten de meeste auteurs zich snel aan één genre. Een romanschrijver maakt nog weleens een uitstapje naar novelles en korte verhalen, maar een dichter die ineens een biografie gaat schrijven, of een reisverhalenauteur die zich aan een kinderboek waagt, komt maar zelden voor.

Natuurlijk, er zijn uitzonderingen. Joost Zwagerman schrijft essays, gedichten, romans, korte verhalen en wordt in alle genres behoorlijk gewaardeerd. Ook Jan Wolkers en Hugo Claus waren zulke duivelskunstenaars. Zelfs nog meer dan Zwagerman, omdat zij ook nog de beeldende kunsten beoefenden. Charlotte Mutsaers, Armando: de lijst wordt langer.

Schrijven in één genre heeft voordelen. Je kunt je erin specialiseren, verdieping zoeken, een naam opbouwen en thema’s langzaam uitbouwen. Tegelijkertijd is het een nadeel. Want als poëzie-, essay- of romanschrijver mis je heel veel als je niet af en toe een stap maakt in andere richtingen. Van de essayistiek leer je observeren, beschouwen, ideeën ontwikkelen, argumenten hanteren. Van de poëzie krijg je de fijnzinnigheid van taal en ritme mee, en het oproepen van verrassende beelden. En heb je ooit een biografie geschreven, dan weet je wat het is om in een ander leven te wroeten, geduld te hebben en zeer, zeer nauwgezette research te plegen. Elk genre biedt je lessen en levens.

In dit nummer komen vrijwel alle genres aan bod: poëzie, romans, kinderboeken, essays, strips, toneel, verhalen en zelfs prentenboeken. Dat is geen toeval: we weten dat jullie allerlei genres beoefenen, en proberen daar steeds meer op in tes pelen. Dat zal niet altijd lukken, maar we streven er wel naar.

Ik mag me zelf ook gelukkig prijzen dat ik veel verschillende genres heb beoefend, ook al kan ik nog lang niet in de schaduw staan van bovengenoemde auteurs. Een biografie, twee essayboeken, een documentaireroman, enkele vroege dichtbundels (gelukkig uitverkocht), een novelle (bijgevoegd bij een tijdschrift, weliswaar, maar het was er een), een reisverhaal, een hypertekst en nog wat ander grut. Heerlijk om te doen, prachtig om te maken.
Binnenkort komt mijn vijfentwintigste boek uit (zag ik in de catalogus van de Koninklijke Bibliotheek): Wachtland. Een verhalend foto-essay. Een wat? Foto’s met essayteksten, die tezamen een verhaal vormen. Ik kan het ook niet helpen. Ik lust nu eenmaal graag hutspot.