Blog van Trenke

BABS

Op vier juli 2008 was het zover: ik werd beëdigd als BABS: Bijzonder Ambtenaar van de Burgerlijke Stand. Ik mocht voortaan stellen gaan trouwen. Dat leek me geweldig, omdat die functie twee passies van mij combineert: interesse in de mens en schrijven. Het aanstaande bruidspaar vertelt me zijn verhaal, of in ieder geval datgene wat het kwijt wil en ik mag er een speech over schrijven. De inhoud van de speech verzin ik dus niet zelf, maar ik mag het verhaal wel brengen op een manier die zowel bij het stel als bij mijzelf past, wat ik erg leuk vind.
Negentien augustus had ik mijn eerste huwelijk, waarbij een besloten groep aanwezig was. Het bruidspaar vroeg mij direct na het huwelijk nog even mee naar de felicitatiezaal. Wat bleek? Het had een grote bos bloemen voor me gekocht, omdat ik mijn eerste huwelijk had gesloten en omdat het vond dat ik het zo leuk gedaan had allemaal!
Mijn tweede huwelijk, dat eigenlijk een geregistreerd partnerschap was, vond in zeer besloten kring plaats: aanwezig waren het stel en de beide ouderparen. Niet dat die van tevoren wisten dat er 'getrouwd' zou worden, welnee. Zelfs de moeders, die getuigen zouden zijn, waren niet op de hoogte. Hun paspoorten waren stiekem gekopieerd. Van dit stel zei de bruidegom na afloop nog even dat ik het leuk gedaan had.
Vanmiddag had ik mijn derde voltrekking. Een echt Sissihuwelijk: allebei in echte bruidskleding, gereden in een chique auto en zij werd naar het altaar gebracht door haar broer (vader was al overleden), terwijl een versie van de bruidsmars draaide. Zo waren er nog meer traditionele dingen. Ik had wel enig vertrouwen in mijn verhaal, omdat het bruidspaar mij meerdere grappige dingen had verteld. En verduld, de zaal lag af en toe in een deuk! De bruid bedankte me uitvoerig, de moeder van de bruid kwam naar me toe dat ze de tranen in de ogen had gehad van het lachen, de kosteres (de trouwerij was in een kerk) zei me dat ik het zo leuk had gedaan en gebracht en een vriendin van het paar zei: 'Ik wil jou ook, als ik ga trouwen! Ik vind jou leuk!' Haar vriend stond erbij met een blik van: 'O?' Het was fantastisch!
Regelmatig schrijf ik dus een verhaal, waarop ik vrij snel feedback krijg. Tot nu toe zijn de reacties zeer positief, en wat wil je als schrijver nog meer? Oké, een boek gepubliceerd krijgen, maar wie weet lukt dat binnen afzienbare tijd ook nog. Voor vandaag ben ik in ieder geval dik tevreden!