Film van de week: Naissance des pieuvres

Adolescentenfilms waarin de seksualiteit wordt ontdekt, zijn een apart subgenre. Zowel in de film als in de romanwereld. The Virgin Suicides van Jeffrey Eugenides, schitterend verfilmd door Sophie Coppolla is een van de prachtigste voorbeelden, en ook de film 'Y tu mamá también' van Alfonso Cuarón over twee oververhitte Mexicaanse pubers bekoort bovenmatig.
In hetzelfde genre kwam vorig jaar 'Naissance des pieuvres' van de jonge Franse regisseur Céline Sciamma uit, die debuteerde op het Filmfestival in Rotterdam, in januari van dit jaar. Ook in deze film zien we vrijwel geen ouders, geen school, alleen meisjes - veel meisjes, die in het zwembad synchroon zwemmen en in de kleedkamer en de douche elkaar bekijken. De drie hoofdpersonen van de film, Marie, Anne en Floriane, zijn verbonden met elkaar in een seksuele driehoek, bijeengehouden door de jongen Francois. Hard is de camera, hard is het leven van de jonge onderzoekers. Vocht, veel vocht.
Een fijne film, met veel suggestie, zo wordt allerwege gezegd, maar dat het de debuutfilm is van Sciamma toont zich precies in deze kwalificatie - veel meer dan suggestie en verfijndheid is er niet. Geen broeierige of donkere tonen, zoals bij de films van Copolla en Cuarón. De film zakt naar zijn einde. Een typische beginnersfout: een verhaal, zonder een verstoring, een tweede laag, een tweede lijn. Dan kan het nog zo'n verfijnde, suggestieve film zijn, maar is anderhalve uur toch wel een beetje lang.

Meer informatie