Blog van L.A.Pine

Mijn boek

Na twee maanden lagen er vijf hoofdstukken van mijn boek en sindsdien is hoofdstuk zes in strijd met 2 verhalen en huiswerk van mijn schrijfcursus om ook bestaansrecht te verwerven.
Een half jaar lang één dag per week onbetaald verlof om te kunnen schrijven. Wat een heerlijkheid eindelijk eens tijd te hebben om te werken aan het boek dat ik al zo lang in gedachten had. Ik ben tweeënhalve maand verder en het is nog steeds heerlijk om een dag lang te kunnen besteden aan schrijven. Alleen lijkt die dag steeds korter te worden. Vorige week heb ik de dag besteed aan het maken van mijn huiswerk voor de schrijfcursus, vandaag een verhaal geschreven voor het festival Utrecht over Utrecht. Beide dagen heerlijk genoten, maar hoofdstuk zes wil maar niet op papier komen.
Voor ik het weet moet ik op mijn schrijfdag weer gewoon aan het werk en zullen de hoofdstukken het weer moeten doen met de bijeengesprokkelde uurtjes. Toch heb ik geen spijt van de schrijfcursus of het verhaal voor Utrecht over Utrecht. Als beginnend schrijfster moet ik het hebben van de feedback die ik krijg. Elk gedicht en ieder verhaal of column levert kort na het schrijven een hoop waardevolle aanwijzingen op. De kennis die ik hiermee opdoe kan ik toepassen in mijn boek. Zo voorkom ik dat ik al mijn beginnersfouten meeneem in mijn boek.
Wat heb ik aan een boek dat bij het verschijnen al overleden is aan kinderziektes die ik had kunnen voorkomen?