Start » Proeflezen » [roman] Geheugenverlies

[roman] Geheugenverlies

Door: E. R. Grinwald
Op: 27 augustus 2017

Is de manier van schrijven prettig en duidelijk?

Wordt er goed omschreven dat hij geheugenverlies heeft?

Gaat het te snel of is het tempo goed (zitten de gebeurtenissen te dicht op elkaar)?
Moet ik dus uitgebreider schrijven of doe ik dat juist te veel?

Is de omgeving en alles wat Kay doet realistisch?

Wordt er genoeg over de omgeving en over zijn gedachten verteld?

Ben je geprikkeld om verder te lezen?

Oftewel, wat moet er anders en wat kan er beter?

Fragment: 

Kay opent zijn ogen en knippert twee keer om goed wakker te worden. Hij wrijft het slaapzand uit zijn ogen en kijkt om zich heen. Een schilderachtig landschap is te zien door de opening van zijn tentje. Alles is volgepropt met bomen, die de wind fluisterend en suizend voorbij laten gaan. De grond is bedekt met zacht mos, waar hij zojuist op heeft liggen slapen, want een matras bezit hij niet. In zijn tentje liggen wat kleren en een rugzak. Zijn tentje is groen en ovaal: Waarschijnlijk zo’n makkelijk opzetbare quechua-tent. Hij doet zijn kleren aan, wat wel wat lastig gaat door de beperkte ruimte. Als hij zijn voeten eindelijk door de broekspijpen van zijn dikke skibroek heeft gekregen, is hij klaar om deze mooie dag tegemoet te komen.
Hij ritst zijn tentje open en kruipt eruit. Het tentje ligt verscholen onder een grote den. De sterke dennengeur van het bos dringt door tot diep in zijn neus. De vogels fluiten om hem heen vanuit het diepe bos. Het bos is groen gekleurd door alle naalden die als gemene punten hangen aan de bomen. Kay rekt zich eerst goed uit en bedenkt zich dan wat hij zal gaan doen vandaag.
Dat blijkt lastiger dan gedacht, want hij is kwijt wat hij hier doet. Allemaal vragen worden op zijn geheugen afgevuurd, maar die blijkt de antwoorden niet te weten. Kay kijkt angstig en verward om zich heen.
“Waarom ben ik hier? Hoe lang ben ik hier al? En nog belangrijker: Wie ben ik eigenlijk en wat is mijn naam? Waarschijnlijk heb ik de hut zelf gemaakt, want ik ben alleen. Ik ben helemaal alleen.” denkt hij bij zichzelf terwijl hij onrustig mompelt dat dit een geweldig begin van de dag is.
Natuurlijk weten wij zijn naam, maar Kay weet dat zelf niet! Zijn verleden is een leeg gat, alsof hij zojuist geboren is. Hij weet niet eens wie hij is en waar hij in godsnaam terecht is gekomen.
Kay denkt dieper na, maar er ontstaat kortsluiting. Hij graaft naar gedachtes, herinneringen die hem altijd zijn bijgebleven, de naam van mijn moeder. Ze lijken allemaal niet eens te bestaan. Het is net, alsof een vuilnisman vannacht zijn hersenen heeft leeg gekieperd in een vuilniswagen.
‘Er zal toch nog wel iéts zijn dat ik me kan herinneren?’ denkt hij.
Verbaasd kijkt hij naar een boom. Hij vindt het gek, want hij weet wat een boom is, en kan alles benoemen in zijn omgeving. Hij kan alles herkennen en een naam geven, behalve zichzelf. Hij is zichzelf kwijt.
Kay voelt aan zijn gezicht. Een kleine snor, zo-eentje als tieners die hebben, kietelt zijn vingers, wat betekent dat hij hier misschien nog niet zo heel lang zit. Zijn snor is niet meer dan een aantal donshaartjes, niet meer dan 1 centimeter lang. Hij is dus vrij jong, rond de vijftien moet hij zijn. Paniekerig kijkt hij weer om zich heen.
Wat moet hij nu? Als hij niet eens weet wie hij zelf is, wat heeft hij dan voor doel in zijn leven? Hoe komt hij hier ooit nog weg? Kay besluit dat hij koste wat kost zijn geheugen moet terugvinden, maar hoe? Hij is hier in een immens grote wereld, waar hij dan zijn verleden moet opsporen. Het idee dat hij zijn geheugen ooit nog terug krijg, lijkt een onmogelijk iets. De energie die de hij zo-even nog had, is nu alweer zo goed als verdwenen.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 7 uren 3 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 4919

E.R. Grinwald,

welkom hier,

'Is de manier van schrijven prettig en duidelijk?'
het is te duidelijk en daarom vind ik het niet prettig lezen.
'Wordt er goed omschreven dat hij geheugenverlies heeft?'
Toch zeker vijf keer, laat de lezer het zelf ontdekken.
'Gaat het te snel of is het tempo goed (zitten de gebeurtenissen te dicht op elkaar)?'
Het gaat heel traag, maak het compact en breng structuur aan: Kay / de tent / de omgeving / zijn verwarring - probeer die te laten zien zonder uitleg.
'Moet ik dus uitgebreider schrijven of doe ik dat juist te veel?'
Naar mijn smaak te veel. Als voorbeeld deze:

Citaat:

Een schilderachtig landschap is te zien door de opening van zijn tentje.

Mogelijk heb jij daarbij iets voor ogen, de lezer moet het doen met een lege mededeling.
'Is de omgeving en alles wat Kay doet realistisch?'
Dat wel.
'Wordt er genoeg over de omgeving en over zijn gedachten verteld?'
te veel, doseer het. Zie ook de tip van vandaag over details.
http://www.schrijvenonline.org/nieuws/de-gereedsch...
'Ben je geprikkeld om verder te lezen?'
niet in deze stijl
'Oftewel, wat moet er anders en wat kan er beter?'
Er moet niets. Probeer de lezer zelf te laten ontdekken wat er aan de hand is.

succces.

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 12 uren 4 min geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 453

Hoi E.R.

-Is de manier van schrijven prettig en duidelijk?
-Wordt er goed omschreven dat hij geheugenverlies heeft?
-Gaat het te snel of is het tempo goed (zitten de gebeurtenissen te dicht op elkaar)?
-Moet ik dus uitgebreider schrijven of doe ik dat juist te veel?
-is de omgeving en alles wat Kay doet realistisch?
-Wordt er genoeg over de omgeving en over zijn gedachten verteld?
-Ben je geprikkeld om verder te lezen?
-Oftewel, wat moet er anders en wat kan er beter?

Het lijkt alsof je manier van schrijven zoekende is. Waar wil je heen? Het is duidelijk geschreven en daardoor ook prettig te lezen, maar als verhaal wel lastig te volgen.

Je geeft een vergelijking 'Een schilderachtig landschap' en vervolgens prop je dat vol met bomen die voorbij fluisteren en schuiven (ik weet het, je bedoelt de wind, maar het leest anders). Dan ga je verder met omschrijven (waarom dan de vergelijking in het begin?).
Je omschrijft uitgebreid de tent, wat er in ligt, hoe het eruit ziet. Kay staat op, doet de tent open (die was toch al open?).
De dag begint eindelijk op een normale manier en dan gebeurt er iets geks.
Ineens realiseert hij zich dat hij het niet meer weet en de tent is een hut geworden...

Waarom begin je niet gelijk met waar het om gaat? Het geheugenverlies? Een jongen die verbouwereerd uit zijn tent stapt en geen idee heeft waar hij is. Gewoon gelijk in de eerste paar zinnen.
Nu lezen we eerst een realistisch en gestructureerd persoon die aan het kamperen is, om halverwege ineens omgegooid te worden in dat beeld.

Je omschrijft niet dat het personage geheugenverlies heeft, maar je noemt het recht voor zijn raap. Misschien zoals in #1 ook al wordt geschreven, is het een idee om de lezer mee te laten ontdekken.

Misschien vertel je wel een beetje teveel van de omgeving en zijn gedachte. Probeer omschrijvingen en gedachtes die er eigenlijk niet toe doen (en dus verwarrend kunnen zijn) te filteren. Waar gaat het om? Welk gevoel wil je de lezer mee geven? En laat dat zien.

Succes!

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!...

Speciale aanbieding
songtekst

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Profiteer nu!
Iedere week de leukste schrijfwedstrijden? Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsb

Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.

Het is gratis!
koe freeimages

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Speciale aanbieding