Start » Proeflezen » [roman] Zomer 2001

[roman] Zomer 2001

Door: LVH
Op: 7 september 2017

Voor de roman/thriller lezers onder ons.
- zou je geboeid zijn?
- spreekt de schrijfstijl je aan?
- waar baseren jullie je keuze op, als je een boek aanschaft?

Fragment: 

3 juli 2001

Ze loopt op een stoffig pad en de zon begint warm te worden. Geluiden pulsen haar hoofd binnen. Op de camping is nog volop muziek. Ze moet even zitten. Mensen lopen voorbij, sommigen praten, sommigen lachen en anderen lopen gewoon. Stoïcijns. Haar handen pakken haar gezicht, ze wrijft hard over haar wangen. Helder worden, als een soort mantra lijkt ze dit telkens in zichzelf te herhalen. Ze blaast en geeft daarna over in de berm, eigenlijk gewoon op het pad. Niemand lijkt ervan op te kijken. Golven braaksel lopen langs haar wangen, over haar kin. Ze rommelt in haar tasje en haalt er een tissue uit die ze onhandig over haar vieze wangen en mond haalt. Op sommige plekken is het gras geel, op andere bruin en op weer andere stukken is er helemaal geen gras meer maar droge stukken grond. De lucht is troebel van het stof, en maakt de hitte nog verzengender. Het is zo’n zeldzame zomerochtend, zo eentje waarop het voor het middaguur al tropisch warm is. Met luchtspiegelingen op het asfalt en bomen die roerloos wachten op een verkoelend zuchtje wind. Het ruikt zelfs heet. Na een aantal rondjes over het veld loopt ze naar de uithoek waar de toiletten neergezet zijn. De stank in combinatie met de warmte is niet te harden. Overal ligt toiletpapier, ze doet geen moeite om te kijken of er nog papier in de hokjes te vinden is, de wasbakken zijn verstopt en het water wat eruit gelopen is vormt grote modderpoelen op de grond. Op dit tijdstip zijn de toiletten verlaten; de feestgangers zijn overgestapt op de bossen die de camping omringen. In deze omstandigheden is goed te zien hoe de beschaving maar een flinterdun laagje vernis vormt over de mensheid. Ze draait aan verschillende kraantjes en vindt er uiteindelijk eentje die het doet. Het water stroomt zachtjes en onregelmatig en met haar handen maakt ze een kommetje waarmee ze het opvangt en haar gezicht schoon spoelt. Ze kijkt naar zichzelf in een gehavende spiegel maar lijkt haar aanblik maar moeilijk te kunnen verdragen. Ze dept zich droog met haar shirt. Haar slippers hebben modderige strepen achtergelaten op haar voeten en onder haar teennagels zitten donkerbruine randen. Het afdrogen van haar gezicht heeft voor vlekken in haar shirt gezorgd. Ook de achterkant is smerig en op haar armen en benen zitten donkerrode striemen. Ze pakt haar tasje, werpt nog een laatste blik in de spiegel en loopt over de camping naar het stukje gras waar ze gisterochtend haar tent heeft opgezet. Ze huilt. Op de witte inklaptafel staat een overvolle asbak en ook op de grond liggen ontelbare peuken, lege blikjes, kleding, tassen en etensresten. Er is niemand. Alles in haar wil naar huis. Weg. Maar ze zal nog uren moeten wachten. Ze kan er niet opeens tussenuit knijpen, nu niet. Ze ritst een tent open en stopt wat spullen in een plastic tas. Ze haalt met een felle beweging haar hand over haar gezicht om haar tranen weg te vegen. Bij het bukken trekt een pijnlijke grimas over haar gezicht. Een fles shampoo, een tandenborstel, een oude handdoek, een schone onderbroek en het laatste schone shirtje wat ze bij zich heeft. Ze loopt het pad af en ziet een paar mensen om de resten van een kampvuurtje zitten. Het lijkt of ze slapen maar ze kunnen ook buiten westen zijn. Of andersom. De douches zijn er niet veel beter aan toe dan de toiletten. Zo’n dertig hokjes staan in rijen op het gras, waarop ook nog een langwerpige roestvrijstalen wasbak met een spiegel erboven is neergezet. Ze stapt een plastic cabine binnen, schuift de deur op slot en kleedt zich uit. Ze zet haar tanden op elkaar om een gil onderdrukken als ze haar vastgeplakte shirt lostrekt van de open wonden op haar rug. Dan drukt ze op de knop waardoor de straal langzaam op gang komt, en krijgt kippenvel als de koude nevel kleine druppeltjes vormt op haar uitgestrekte arm. Ondanks de warmte rilt ze en ondanks de pijn zeept ze zichzelf ruw in en poetst hardhandig haar tanden. Het water camoufleert haar tranen nauwelijks. De straal is zwak en stopt er dan helemaal mee. Ze is slap en koortsig en leunt af en toe even tegen de wand van het hokje om de zwarte vlekken voor haar ogen te laten verdwijnen. Met haar plastic tasje onder de arm loopt ze terug. Ze is uitgeput en besluit om even te gaan liggen. Haar luchtbed legt ze achter de tent, in de schaduw. Haar lijf voelt alsof het van lood is. Ze zweet en rilt, haar hoofd is warm en zwaar en het luchtbed voelt alsof ze zweeft.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 7 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5076
LVH schreef:

- spreekt de schrijfstijl je aan?

Neen, want;

LVH schreef:

Ze loopt
Ze moet
ze wrijft
lijkt ze
Ze blaast
Ze rommelt
ze onhandig
loopt ze
ze doet
Ze draait
maakt ze
waarmee ze
Ze kijkt
Ze dept
Ze pakt
waar ze
Ze huilt.
Maar ze
Ze kan
Ze ritst
Ze haalt
wat ze
Ze loopt
ze slapen
ze kunnen
Ze stapt
Ze zet
als ze
drukt ze
rilt ze
zeept ze
Ze is
loopt ze
Ze is
legt ze
Ze zweet
ze zweeft.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Yrret
Laatst aanwezig: 7 uren 38 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5076
LVH schreef:

- spreekt de schrijfstijl je aan?

Neen, want behalve het veelvuldig gebruik van 'ze' is er ook veel 'haar' te lezen.

LVH schreef:

haar hoofd
Haar handen
haar gezicht
haar wangen
haar wangen
haar tasje
haar vieze
haar handen
haar gezicht
haar aanblik
haar shirt.
Haar slippers
haar voeten
haar teennagels
haar gezicht
haar shirt
haar armen
haar tasje
haar tent
haar wil
haar hand
haar tranen
haar gezicht
haar tanden
haar uitgestrekte
haar tanden
haar tranen
haar ogen
haar plastic
Haar luchtbed
Haar lijf
haar hoofd

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Beletselteken

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Speciale actie
koe freeimages

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Speciale aanbieding
topredacteur

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Speciale aanbieding
Word abonnee van Schrijven Magazine

Mis het herfstnummer van Schrijven Magazine niet, word vóór...

Superaanbieding!