Interview met Chrétien Breukers en Merel Roze

Auteur van Schrijfwijzer voor het web

Deze maand verschijnt Schrijfwijzer voor het web van Chrétien Breukers en Merel Roze. Een boek waarin ‘tactieken en technieken voor creatief schrijvers op internet’ uit de doeken worden gedaan. Een interview met Merel Roze.

Vanwaar dit boek?
Weblogs bestaan dit jaar in Nederland 10 jaar. Tijd voor een feestje. Omdat niet iedereen zo thuis is in de wereld van het web, leek ons dit boekje een inspirerende opstap naar een eigen webstek voor mensen die misschien niet zo digitaal ingesteld zijn. Voor die mensen: probeer het eens! Een weblog maken is namelijk makkelijker (en leuker) dan je denkt.

Hadden jullie een specifiek publiek voor ogen?
Ik heb tijdens het schrijven steeds gedacht aan iemand die ik ken. Ze is 45, zat boordevol inspiratie en is daarom een paar maanden geleden met mijn hulp een weblog begonnen. Het is erg leuk om te zien hoe blij ze daarmee is.

Ik denk dat dit boek voor iedereen interessant is die een overzicht wil hebben van wat er op internet gebeurt in de wereld van creatief schrijven en die zelf daarmee aan de slag wil. Er staan tips in hoe je jezelf online kunt profileren en hoe je de verschillende genres kunt bespelen. Hopelijk komen er daardoor weer nieuwe schrijfpareltjes bovendrijven.

In hoeverre is schrijven voor het web anders dan schrijven voor papier?
Je hoort het altijd als het over schrijven voor het web gaat: het moet kort en krachtig. Nou, dat klopt, maar er zijn meer verschillen. Je mag best eens een langere tekst publiceren, maar gebruik dan wel tussenkoppen. De opmaak is dus meer van belang dan je misschien zou denken. Gelukkig is het eenvoudig zelf te doen. Je gebruikt meer witregels dan normaal en je begint vaker een zin aan het begin van de regel.

Daarnaast is internet sneller. Je hoeft maar op enter te drukken en het staat er. Soms is dat een voordeel, maar soms ook een nadeel. Ik adviseer iedereen daarom ook om je tekst eerst ergens anders te schrijven en dan pas online te zetten. Je zult zien dat je toch weer wat wilt veranderen. Want ook bij schrijven voor het web geldt: schrijven is schrappen.

Tenslotte is er het interactieve aspect. Je kunt mensen om feedback vragen. Als je dat aandurft, kun je er als schrijver heel veel aan hebben.

Of zijn er nauwelijks verschillen?
Schrijven blijft schrijven. Het proces in je hoofd is waarschijnlijk hetzelfde. De inspiratie die je opdoet en verwerkt tot iets moois, ook. En het is allebei bijzonder inspirerend!

Is het mogelijk om met blogs, twitter of faceboek een eigen literaire carrière te bewerkstellingen? Of heb je daar toch echt een papieren uitgever voor nodig?

Er zijn door weblogs enkele heel inspirerende schrijvers voortgekomen die anders misschien wel geen podium hadden gehad. Ik denk aan Walter van den Berg, Michel van Eeten en Willemijn Dicke. Zij hebben alle drie een weblog dat ik wekelijks lees, en ook hun romans heb ik met veel plezier gelezen. En dit zijn slechts enkele voorbeelden.

Vooralsnog is een papieren uitgever in Nederland echter nog erg belangrijk. Niet alleen vanwege de kwaliteit die daar aan wordt toegeschreven, ook vanwege de distributie en de context (redacteur, opmaak, netwerk van boekverkopers, etc).

Toch denk ik dat het best mogelijk is om je eigen literaire carrière te bewerkstelligen via internet. Je moet het dan wel slim spelen en er veel tijd voor uittrekken. Maar áls je het slim speelt, dan heb je ook wel meteen succes - je bent dan de eerste en dat levert veel publiciteit op. Je kunt internet sowieso heel goed gebruiken om je in de kijker te spelen bij uitgevers. Zij zijn op zoek naar talent en als jij zelf je blogpubliek al meeneemt, is het risico voor hen ook iets kleiner.

Wat is het belangrijkste wat je zelf hebt geleerd, bij het schrijven voor het web?

Om de negativiteit die soms op internet heerst in de commentaren te negeren en het positieve van het web in te zien. Zeker als je kijkt naar andere landen zie je wat voor mooie dingen je kunt maken met dit niet meer zo heel nieuwe medium. Mijn weblog is een uitlaatklep, maar niet in de zin dat ik al mijn zieleroerselen erop zet. Ik probeer met kleine dingen iets groots te maken, en herkenbaar te zijn maar niet intiem. Die schrijfoefening duurt nu al 8,5 jaar en ik ben nog steeds aan het leren. En dat nog voor een dagelijks publiek van duizenden lezers ook.

Mooier wordt het voor een schrijver toch niet?

Terug naar Schrijfwijzer voor het web