Start » Proeflezen » [kort verhaal] Borderline

[kort verhaal] Borderline

Door: Arjen Pennist
Op: 29 augustus 2017

Ik heb dit verhaaltje geschreven om te oefenen met 'flashback's' en 'tijdsprongen.'

Is dat gelukt in dit verhaaltje?

Ook andere opmerkingen zijn welkom.

Fragment: 

Met enige kracht opende ik de voordeur en stapte naar binnen. Simone volgde me. Het was een vakantiehuis zoals ik me voor had gesteld: Rode leren bankstel met een glazen salontafel, waarop een bos rode rozen stonden, met twee bijhorende rode leren stoelen. De donker bruine balken aan het plafon, die in schril contrast stonden met het hagel witte plafon.
Simone had de slaapkamer ontdekt en riep opgetogen: ‘Heel romantisch.’
Ik liep naar de slaapkamer en zag haar liggen met gestrekte armen en benen. We bleven daar een halfuur liggen, starend naar het plafon, bijkomen van de lange rit, die we achter de rug hadden.
Zo’n duizend en dertig kilometer had ik achter het stuur gezeten om op deze bestemming te komen.

De volgende dag schrok ik wakker van een gebonk op de voordeur. Simone sliep nog. Ik stapte uit bed om te kijken wie er voor de deur stond, maar ik zag niemand. Ik liep naar buiten en haalde de boodschappentassen uit de auto en zette ze in de keuken op het aanrecht en maakte een ontbijt voor twee.

’Simone ben je wakker?’ en ik schudde wat aan haar schouder.
Ze opende haar ogen en zei zachtjes, nauwelijks hoorbaar:
‘Ik moet in slaap zijn gevallen,’ en met een zucht en ging rechtop zitten. We ontbeten op bed.

Op het kerkplein van het dorp was het druk er waren veel mensen, merendeels toeristen, die hun boodschappen deden. In de supermarkt kochten we stokbrood, kaas, ham, pasta met sausen en groente. Simone is een wijn kenner en zocht zorgvuldig in het grote assortiment aan Franse wijnen. Na het shoppen gingen we nog even op het gezellige terrasje zitten en namen een Espresso. We keken uit op het kerkplein waar de kinderen snelde met hun skateboarden. We hebben daar tot half acht gezeten.

Thuis genoten we, voor de open haard, van een goed glas wijn.
‘Laten we gaan dansen,’ zei ze lief en stond op. Ik stond op en sloeg mijn armen om haar heen en zocht naar haar mond.

Met een enorme knal, vlak langs ons, vloog een baksteen door het raam en kwam neer op de glazentafel, die in duizend stukjes spatte.
‘Wat is dit!’
‘Ik weet het niet, laten we rustig blijven.’
ik blijf hier geen minuut langer, ik wil hier weg.’
‘Morgenochtend vertrekken we.’

We vertrokken de zelfde avond nog.

Het moet zo’n anderhalf jaar geleden zijn geweest, dat ik hier was, met mijn ex-vriendin in Sanint-Cirq-Madelon Zuid-Frankrijk. We mochten het vakantiehuis van haar ouders voor twee weken gebruiken. We waren verliefd, maar na een week sloeg dat om in haat, we hadden om kleinste misverstanden ruzie. Ik kon er niet meer tegen en besloot weg te gaan.
‘Wat ben je nou voor gevoelige zeurpiet,’ had ze gezegd.
‘Je kan nergens tegen.’ En bedreigde me, met revanches, als ik weg zou gaan. Ik vertrok toch, wetend dat haar ouder, aan het einde van de week langs zouden komen en haar mee terug konden nemen naar Nederland.

Onderweg naar huis vertelde ik het aan Simone:
‘Het moet mijn ex-vriendin zijn geweest, ze moet ons gezien hebben, in de dorp of ergens anders. Het vakantiehuis van haar vader is hier vlak in de buurt.’

Mijn telefoon ging het was een WhatsAppje. ‘Kijk jij even wat voor bericht ik heb, het kunnen mijn ouders zijn,’ zei ik. Simone zocht in mijn telefoon naar het bericht. Het was van mijn ex-vriendin. Ze las het voor:’Wat moet je hier in Sanint-Cirq-Madelon? blijf uit mijn buurt, schoft.’
‘Waarom doet ze dit?’ vroeg Simone.
‘Haar vader had me eens gezegd dat ze leidt aan een Borderline syndroom en dat ze een moeilijk jeugd heeft gehad. Ze had verschillende leraren op school bedreigd met de dood.’
‘Gelukkig zijn we daar weg en kan ze ons niet meer bedreigen,’ zei Simone opgelucht.

Onderweg naar Nederland maakte we een tussenstop in Brussel en verbleven daar een nacht in een hotel. De volgende dag reden we naar huis.
‘We gaan nooit meer naar Sanint-Cirq-Madelon,’ zei Simone.

Reacties

Hanek
Laatst aanwezig: 5 weken 2 dagen geleden
Sinds: 6 Sep 2013
Berichten: 674

Hallo Arjen,

Ik ben tijdens het lezen niet gehinderd door de sprongen in het verhaal. Ik had wel niet meteen door dat je van de huidge vriendin - Simone - ging vertellen over een andere vriendin.

Ik vond het interessant om te lezen. Ik kan me zo net na de zomer wel inleven in een vakantie en de bijkomende moeilijkheden. Dus ik heb het met plezier gelezen. Alleen vind ik het op het einde van het verhaal niet geloofwaardig dat hij zijn nieuwe vriendin daarmee naartoeneemt. Ook zou ik het fijner vinden als het personnage van de ex wat sympathieker overkwam. Ik vind de titel niet goed. Het suggereert een uitleg van borderline, en dat is niet het geval.

www.hanneketerhoven.nl
volg me op twitter

E. R. Grinwald
Laatst aanwezig: 9 uren 14 min geleden
Sinds: 7 Jul 2017
Berichten: 44

Hoi Arjen,

ten eerste zie ik 'plafon' staan, in plaats van 'plafond'. Ook 'bijkomen', i.p.v. 'bijkomend'. Dat moet ik toch even eruit gooien.

Verder, de eerste flashback:
'Zo’n duizend en dertig kilometer had ik achter het stuur gezeten om op deze bestemming te komen.'
Ik vind dat het goed is neergezet, omdat de lezer duidelijk laat merken dat de hoofdpersoon uitgeput is. Dit is een goed voorbeeld van 'show, don't tell'.

Het volgende punt van kritiek.
'Ze opende haar ogen en zei zachtjes, nauwelijks hoorbaar:'
Hier is 'zachtjes' en 'nauwelijk hoorbaar' erg dubbelop. Ik zou het zelf laten bij '[...] en zei nauwelijk hoorbaar: [...]'

Wat me ook opvalt is dat het in de ik-vorm is geschreven. Op zich is daar niets mis mee, maar het kan al snel leiden tot een alinea met alleen maar zinnen waarin 'ik' het onderwerp is. Naar mijn mening, lezen 'ik-verhalen' pas prettig, wanneer er veel over de omgeving en de hoofdpersoons gedachten wordt vertelt. Alleen dan krijg je het gevoel dat je in de persoon zelf zit. Het is bovendien ook veel prettiger lezen dan wanneer er steeds staat:
Ik liep naar de keuken. Ik deed de oven open en zette er voorzichtig mijn zelfgemaakte taart in. Ik rook de heerlijke vanille aroma en moest me ervan weerhouden niet alvast de oven open te doen en met mijn vinger wat van de taart weg te snoepen.

'‘Ik moet in slaap zijn gevallen,’ en met een zucht en ging rechtop zitten. We ontbeten op bed.'
Ik neem aan dat hier moet staan: zei ze met een zucht. Ze ging rechtop zitten en... (vul zelf maar verder in)
Ook vind ik die laatste zin hier erg storend. 'We ontbeten in bed.' Het is kort maar krachtig, maar het heeft geen functie en heeft dus geen toegevoegde waarde aan het verhaal. Als je dit erin wil laten, zou ik het anders vertellen.
Ze ging rechtop zitten en vroeg hoelang ze had lopen slapen. 'Blijf jij maar lekker liggen, schat. Ik zal je eens verwennen en een ontbijt klaarmaken voor op bed.' Nog steeds moe van de lange autorit liep ik richting de keuken. Tien minuten later zaten we gezellig samen brood met ei en spek te eten.

De zinnen zijn erg lang, maak meer korte zinnen. Dat geeft een duidelijk verhaal waarin je in elke zin weer geprikkeld wordt. Werk dus zoveel mogelijk de ennen en komma's weg (hopelijk begrijp je wat ik bedoel met ennen xD)

Voorbeeld:
In plaats van
Jantje ging naar school en deed de deur open, die van eikenhout was gemaakt. Zijn leraar keek hem boos aan, omdat Jantje de les verstoorde die al een half uur aan de gang was. Met de zweetdruppels nog op zijn voorhoofd ging hij in de hoek staan, waar overal met potlood dingen geschreven en getekend stonden, zoals 'De meestur is gek', 'Liesje is op Pieter' en een artistieke tekening van een boze meester.
Kan je ook schrijven
Jantje kwam bezweet aan op school en zette gehaast zijn fiets in het rek. Bij het klaslokaal aangekomen deed hij angstig de deur open. Als hij maar niet uit zijn slof schiet, denkt hij. Boos keek de leraar op van zijn wiskundeboek. 'Je bent te laat, Jantje. Dat wordt een uur in de hoek.' Langzaam sjokte Jantje richting de hoek van het lokaal. Op de muur waren met potlood allerlei dingen geschreven en getekend, zoals 'De meestur is gek', 'Liesje is op Pieter' en een artistieke tekening van een boze meester.

De tweede flashback vind ik een beetje verwarrend en plots in het verhaal gezet. Opeens wordt de tijd teruggespoeld. Dit kan best, maar het leest fijner wanneer er in de eerste zin (eigenlijk al voor de komma) al duidelijk wordt gemaakt dat dit om een ander iemand gaat, dus noem haar naam, en laat merken dat hij het over het verleden heeft. Dit was mij nog vaag. Ik moest het opnieuw lezen, wat storend is wanneer je in een verhaal zit.

Ook zie ik heel veel beschrijvingen van wat de hoofdpersoon doet, tot in de diepste detail. Vertel ook eens wat over het weer, de mensen die hij ziet. Omschrijf wat ze doen, maar houd het kort. Zorg dat de lezer geboeid blijft.

De baksteen, die kwam ook uit het niets. Natuurlijk is dat ook hoe de hoofdpersoon het ervaart, maar de lezer heeft een korte inleiding nodig. Voorbeeld:
Opeens brak het raam aan de oostzijde van het huis in stukken. Een baksteen vloog langs ons en kwam terecht op de glazen salontafel, die ook in stukken brak. Simone gilde en stond aan de grond genageld. Geschrokken lieten we elkaar los en keken naar het raam. Ik zag nog net hoe een gestalte wegrende.
'Wat is dit?' Simone was duidelijk overstuur, dus ik suste haar met een knuffel.
‘Ik weet het niet, laten we rustig blijven.’
Simone wrong zich uit de knuffel en zette een boze toon op. 'Ik blijf hier geen minuut langer, ik wil hier weg.'
'Rustig maar. We vertrekken morgenochtend weer.'
Woedend liep ze van me weg naar de slaapkamer. Ik hoorde nog vaag hoe ze zei: 'Wie doet er nu zoiets? Wat een vreselijke plek is dit.'

Natuurlijk weet ik dat je alleen op de flashbacks oefende, maar als dit ook je manier van schrijven is wanneer je een boek schrijft, denk ik dat mijn kritiek zeker van toegevoegde waarde is.
Ik wil je niet onderuit halen, er is genoeg goeds aan dit fragment dat zeker geprezen mag worden, maar naar mijn mening heeft iemand meer aan kritiek van de kwestie het schrijven betreft.

Hopelijk neem je mijn kritiek positief op om van te leren. Ik kijk al uit naar een boek over boze exen op een vakantiebestemming! xD
Veel succes dus!

Writing is turning your imagination into real life.

Hanek
Laatst aanwezig: 5 weken 2 dagen geleden
Sinds: 6 Sep 2013
Berichten: 674

Hallo Arjen,

Goede feedback van ER!

Ik zou eigenlijk de ziekte van die ex weglaten en het houden op een foute ex, die je vervolgens heel negatief kunt beschrijven. Ik vind het eigenlijk niet relevant dat het een persoon met borderline is en kan onnodig kwetsend zijn. Maar goed het is maar een mening.

www.hanneketerhoven.nl
volg me op twitter

E. R. Grinwald
Laatst aanwezig: 9 uren 14 min geleden
Sinds: 7 Jul 2017
Berichten: 44

Ik ben het eens met Hanek, dat de ex té negatief wordt afgeschilderd. Als je de ex negatief wil laten overkomen aan de lezer, doe dat dan niet door concrete bewijzen te geven als 'blijf uit mijn buurt, schoft. Wat ik zou doen, is de hoofdpersoons gedachten alleen vertellen. Hoe hij dus denkt over haar en alleen dat erin zetten. Zo komt ze slecht over, maar is het ook duidelijk dat hij overdrijft en dat hij ook zijn ex haat.
Kijk zelf maar wat je doet.

Writing is turning your imagination into real life.

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 dag 17 uren geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 117

Goed advies Hanek, bedankt voor je vriendelijke feedback.

E.R. Grinwald bedankt voor je uitgebreide feedback. Ik heb hier veel aan. Ik ga mijn verhaal analyseren en jouw feedback daarbij gebruiken.

Nogmaals bedankt!

Arjen

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 dag 17 uren geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 117
Hanek schreef:

Hallo Arjen,

Goede feedback van ER!

Ik zou eigenlijk de ziekte van die ex weglaten en het houden op een foute ex, die je vervolgens heel negatief kunt beschrijven. Ik vind het eigenlijk niet relevant dat het een persoon met borderline is en kan onnodig kwetsend zijn. Maar goed het is maar een mening.

Hoi Hanek,

Het was niet de bedoeling om mensen met het Borderline syndroom negatief af te schilderen. Als het wel zo over komt mijn excuses hier voor.

Arjen

Like Schrijven Online op Facebook!

Like Schrijven Online op Facebook!

Vind ik leuk!
Schrijven Magazine

Heel veel schrijftips natuurlijk! Maar wat nog meer?

Lees het hier!
Verkoopt jouw boekhandel Schrijven Magazine?

Benieuwd of jouw boekhandel of kiosk Schrijven Magazine verkoopt? Zoek het op in de storelocator...

Zoek een verkooppunt
Volkskrant looft Schrijven Magazine

In een stuk getiteld: 'Schrijven Magazine, omdat iedereen schrijver wil worden'.

Lees meer