Start » Proeflezen » [kort verhaal] De klapper

[kort verhaal] De klapper

Door: wilfredbreda
Op: 22 december 2017

Zit er wat vaart in het verhaal. Ben je nieuwsgierig naar wat de grote klapper is.
Is Arnold een aansprekende hoofdpersoon.

Alvast bedankt voor je reactie

Fragment: 

Arnold Jespers besluit het nieuwe jaar daverend te laten beginnen. Met een flinke klap, om het zo maar even te zeggen. Dat had hij zich lang geleden voor genomen. Voordat de mensen zelfs maar dachten aan oud en nieuw was hij er al mee bezig. Als hij in bed lag en de slaap niet kon vatten dacht hij aan de dag waarop hij zijn plannen eindelijk tot uitvoer zou brengen. De dag waarop zijn naam op ieders lippen zou komen te liggen. 1 januari 2018. Zijn hart zwol dan op van trots en tranen welden op in zijn ogen. En als hij dan eindelijk in slaap viel droomde hij er over.
Als je hem zo zag verwachtte je zulke grote plannen niet van iemand als Arnold. Op de basisschool was hij lang en mager en omdat zijn schouders iets naar voren hingen, gaf hem dat een slungelig voorkomen. Tel daarbij op dat hij op zijn tiende aan de bril moest en je had een kant en klaar recept voor de loser van de klas. Geduldig onderging hij de pesterijen en vernederingen die nu eenmaal waren verbonden aan zijn status, maar in zijn hart groeide een tikkende tijdbom. Een bom die jaren later tot uitbarsting zou komen. Toen hij vijftien was scheidde zijn ouders. Arnold vond het niet erg. Hij was het geruzie en geschreeuw iedere avond al lang zat en na een tijdje afwisselend bij zijn vader en moeder te hebben gewoond, ging Arnold bij zijn moeder wonen. In de zomervakantie verhuisden ze naar een kleine woning aan de rand van de stad. Het was groot genoeg voor twee personen en had tot Arnold zijn vreugde een grote kelder die hij kon gebruiken als opslag voor zijn spullen. Zijn moeder kwam nooit in de kelder en dat wilde hij zo houden.
Arnold was ondertussen uitgegroeid en had zijn bril ingeruild voor contactlenzen. Zijn haar had hij laten knippen volgens de laatste mode en hij had een baantje gevonden bij een groot distributie centrum. De helft van wat hij verdiende besteedde hij aan kleding en de andere helft gebruikte hij voor zijn grote klapper. Na de vakantie ging hij naar de eerste klas van het hoger onderwijs en dat was waar hij Anita ontmoette.

Anita was lang , mager en droeg altijd zwarte kleding. Haar piekende zwarte haar omlijstte een smal mager gezicht met flets blauwe ogen en een smalle mond met bloedeloze lippen. Ze keek nors voor zich uit toen ze in de lunch pauze alleen aan een tafeltje zat met een broodtrommeltje voor zich.
'Mag ik er bij komen zitten,' vroeg Arnold. Hij trok de stoel achteruit, ging zitten en schudde zijn plastic zak met boterhammen leeg.
Anita keek hem aan en Arnold rook haar sigaretten adem. 'Je zou moeten stoppen met roken,' zei hij ,'het is een slechte gewoonte.'
Op haar magere gezicht verscheen een schampere uitdrukking .'Waarom zou jij je daar druk om maken. Ik heb trouwens niet gezegd dat je kon gaan zitten.'
Arnold nam een flinke hap van zijn boterhammen en liet zijn kaken langzaam bewegen.' Ik ben vrij om te gaan zitten waar ik wil.'
Anita keek even achterom naar de andere leerlingen die joelend en lachend aan hun tafeltjes zaten. Arnold zei.'Dat zijn klootzakken. Jij niet. Jij bent anders.'
Voor het eerst zag hij iets over haar gezicht glijden dat op een glimlach leek.' Jammer dat ze in de school kantine geen bier schenken.'
'We kunnen na schooltijd een biertje drinken,' zei Arnold en lachte naar haar. Hij vond haar best wel knap.
'Afgesproken, jij trakteert.'
'Deal.'

Ze fietsten uit school naar een café waar ze een tafeltje in een schemerig hoekje namen, een biertje bestelden en er achter kwamen dat er heel wat zaken waren waar ze hetzelfde over dachten.
Anderhalf uur later fietste Arnold naar huis met een grote grijns op zijn gezicht. Hij wist niet wat het was maar hij voelde dat het zijn leven ging veranderen. Voor het eerst was hij verliefd.
Hij kwam thuis, opende de schuurdeur en reed zijn fiets naar binnen. Zijn moeder stond op hem te wachten. Ze was een kleine vrouw en ze heette Maria.'Ik heb een meisje ontmoet. Wat eten we vanavond?'
Zijn moeder antwoordde niet maar wees naar een grote doos die ze tegen de schutting had gezet.
'Dit is voor je bezorgd. Wat zit erin?'
Arnold zijn hart ging sneller kloppen van opwinding. Nog twee van deze bestellingen en hij kon aan de slag.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 11 uren 4 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5410

wilfredbreda,
'Zit er wat vaart in het verhaal.'
niet voldoende naar mijn smaak, het is te veel in vertelmodus over het personage
'Ben je nieuwsgierig naar wat de grote klapper is.'
Nee, maar dat komt omdat ik alleen geinteresseerd ben in de relatie Arnold/Anita
'Is Arnold een aansprekende hoofdpersoon.'
Daarvoor is het fragment te kort.

Probeer het meer te laten zien in scenes, dat spreekt meer aan. De moeder wordt bijvoorbeeld in volledige vertelmodus geintroduceerd:

Citaat:

Ze was een kleine vrouw en ze heette Maria. Maria had een dikke bos grijs haar en een flinke neus. Vanwege reuma kon ze niet werken en samen moesten ze rondkomen van een uitkering en de alimentatie van haar ex.

Het is saai. Als lezer ben ik gelijk uit het verhaal. Gun moeder een echte scene of laat het achterwege. Alleen 'zijn moeder' volstaat ook in dit fragment.

Hier maak je wel een echte scene:

Citaat:

'Mag ik er bij komen zitten,' vroeg Arnold. Zonder op antwoord te wachten trok hij de stoel achteruit, ging zitten en schudde zijn plastic zak met boterhammen leeg.
Anita keek hem aan en Arnold rook haar sigaretten adem. 'Je zou moeten stoppen met roken,' zei hij ,'het is een slechte gewoonte.'
Op haar magere gezicht verscheen een schampere uitdrukking .'Waarom zou jij je daar druk om maken. Ik heb trouwens niet gezegd dat je kon gaan zitten.'

Het mag wat strakker. Vooral die uitleg dat hij niet op een antwoord wacht. Niet doen! Als voorbeeld:

'Mag ik er bij komen zitten?' vroeg Arnold. Hij ging zitten en schudde zijn plastic zak met boterhammen leeg.
Anita keek hem aan. Hij rook haar sigarettenadem. 'Je zou moeten stoppen met roken. Het is een slechte gewoonte.'
Op haar magere gezicht verscheen een schampere uitdrukking.'Waarom zou jij je daar druk om maken. Ik heb trouwens niet gezegd dat je kon gaan zitten.'

(die laatste zin komt nu sterker naar voren)

Let ook op je spelling: basisschool en zo nog wat woorden die je aaneen schrijft. En je tijden, houd het zoveel mogelijk bij onvoltooid. Nu begin je met:

Citaat:

Arnold Jespers heeft besloten het nieuwe jaar daverend te laten beginnen.

(voltooid tegenwoordige tijd)

In onvoltooide tijd: Arnold besloot het nieuwe jaar enz. Die onvoltooide tijd geeft meer voortgang juist omdat het niet voltooid is, het is nog gaande ... het verhaal loopt.

succes.

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 11 uren 8 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 118

Bedankt voor je altijd opbouwende commentaar, JP.
Ik ga proberen wat meer rust in het schrijven te brengen.
Er meer de tijd voor te nemen.

het einde van een verhaal

 Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u...

Speciale aanbieding
Familieroman

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u....

Superaanbieding
Schrijftips

 Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u...

Speciale aanbieding
Succes met eigen beheer

 Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 22 januari 16.00 u...

Profiteer nu!