Start » Proeflezen » [roman] De Aanslag

[roman] De Aanslag

Door: E. R. Grinwald
Op: 29 augustus 2017

In mijn vorige fragment ('Geheugenverlies') heb ik kritiek gekregen. Nou ben ik dus bezig met het schrijven van mijn allereerste boek. Ik ben in de loop van mijn verhaal dus steeds anders (hopelijk beter) gaan schrijven en ik vroeg me dus af of dat werkelijk zo is. Lees dus ook 'Geheugenverlies' en vergelijk deze twee fragmenten uit mijn boek met elkaar. Ook wil ik graag weer op dezelfde vragen een antwoord:

Is de manier van schrijven prettig en duidelijk?

Wordt er goed omschreven hoe de aanslag wordt gepleegd en hoe iemand zoiets ervaart?

Gaat het te snel of is het tempo goed (zitten de gebeurtenissen te dicht op elkaar)?
Moet ik dus uitgebreider schrijven of doe ik dat juist te veel?

Is de omgeving en alles wat hij doet en denkt realistisch?

Wordt er genoeg over de omgeving en over zijn gedachten verteld?

Ben je geprikkeld om verder te lezen?

Oftewel, wat moet er anders en wat kan er beter?

Fragment: 

Op het vliegveld van Chicago is flinke opschudding. Elias stapt uit de taxi en geeft de chauffeur een royale fooi. Deze bedenkt hem vriendelijk en rijdt vervolgens weer weg, op zoek naar een nieuwe klant. Dan maakt de taxi opeens een onverwacht draai naar recht en knalt tegen de reling aan van de brug over het kanaal dat pas nog is aangelegd in opdracht van de rijkste man van de stad.
Ook Elias schrikt zich dood en duikt naar beneden. Een harde knal klinkt. Aan de overkant van het kanaal ziet het geel en rood van hoog oplaaiende vlammen. Grote brokken steen en glas vliegen door de lucht en belanden in het water of op de weg. Daarna ziet hij alleen nog maar een grote stofwolk.
Het verzet heeft een succesvolle aanslag gepleegd op het torenhoge gebouw van Dentercold Enterprises. Er klinkt geschreeuw en gekrijs. Een moeder loopt gillend met haar kind in haar armen weg van de ramp, evenals vele andere mensen. Het is moeilijk te zien waar je kan lopen, door de grote stofwolken die door de straten zweven.
Elias kucht een paar keer door de schadelijke stoffen die in zijn longen terechtkomen. Overal hoort hij niets anders dan bange mensen die wegrennen. Het is een complete chaos. Op het kanaal varen de boten zo snel ze kunnen door uit de stad. Iedereen wil weg.
Wanneer de stofwolken zijn opgerezen en hij weer vrij kan zien, kijkt hij naar boven. In het gebouw ziet hij tientallen mensen uit de ramen hangen, roepend om hulp. Sommigen proberen naar beneden te klimmen via de buitenkant, maar de meesten vallen van hoge verdiepingen de diepte in. De bovenkant van het gebouw lijkt nog vrij heel, want de ontploffing was bij het onderste gedeelte. Na een paar minuten hulpeloos te hebben toegekeken, stort de wolkenkrabber in en valt het bovenste gedeelte naar beneden als een omgehakte boom. Mensen schreeuwen, maar iedereen weet dat ze dit niet gaan overleven. Het glas versplintert en stenen maken een hels kabaal wanneer het gebouw neerstort op de vele andere gebouwen ernaast.
Elias kijkt toe met geschrokken blik, want dit is een ramp die je niemand gunt. Het zijn nota bene onschuldige mensen. De enige misdaad die ze begaan, is dat ze werken voor een wrede tiran als die directeur van een James Dentercold.
Het verzet ziet niet in, dat dit geen rechtvaardigheid meer is. Elias weet dat hij niets kan doen dan toekijken. Hij hoort zelfs de brandweer en de politie al arriveren met luide, loeiende sirenes. Het blauwe licht van de sirenes is hem te scherp, en hij kijkt is gedwongen weg te kijken. Dan bedenkt hij zich weer wat hij van plan was. Hoe erg hij deze tragedie ook vindt, hij kan de mensen niet helpen. Zelfs zijn krachten beginnen niets tegen het vuur of betekenen voor de vele gewonden.
Hij loopt weg van het schouwspel naar de vlieghaven van Chicaco. Het vliegveld is erg dicht gelegen bij het ingestorte gebouw, dus hij hoopt dat hij nog kan vertrekken met het vliegtuig. Straks is die beschadigd, of mag hij niet weg, omdat ze iedereen ervan verdenken de aanslag te hebben gepleegd.

Reacties

Hanek
Laatst aanwezig: 5 weken 2 dagen geleden
Sinds: 6 Sep 2013
Berichten: 674

Hallo ER

Ik word zeer zeker geprikkeld om verder te lezen en zou eigenlijk graag het vervolg lezen. Ik vind het evenwicht van de dingen die je verteld ook goed: niet te lang niet te kort. Ik zou zeggen: veel schrijven dan zal het zeker verbeteren. Het thema is alvast interessant.

www.hanneketerhoven.nl
volg me op twitter

E. R. Grinwald
Laatst aanwezig: 9 uren 13 min geleden
Sinds: 7 Jul 2017
Berichten: 44

Nou Hanek, dat is goed om te horen!
Ik probeer elke dag minimaal één pagina te schrijven. Ik ben nu ongeveer op de helft van het boek, maar dit jaar zal ik heel mijn boek hebben geschreven. Dit is echter exclusief alles lezen en verbeteren waar nodig. In 2018 zal ik klaar zijn volgens de planning en dan is het een kwestie van een uitgever zoeken.
Voor het geval je de titel wil weten, dat is 'De zoektocht naar identiteit.'

Writing is turning your imagination into real life.

Hanek
Laatst aanwezig: 5 weken 2 dagen geleden
Sinds: 6 Sep 2013
Berichten: 674

Hallo ER,

Wat een intrigrerende titel! Mag ik je naar de raltie vragen met de aanslag die je beschrijft? Dat vind ik interessant om te weten.

www.hanneketerhoven.nl
volg me op twitter

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 21 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5238

E. P. Grinwald,

'Ben je geprikkeld om verder te lezen?'
Nee.
Maak het compact, formuleer zorgvuldig en vermijd herhalingen.
Je 1e zin:

Citaat:

Op het vliegveld van Chicago is flinke opschudding.

Opschudding? - die blijkt nergens uit. Elias stapt uit. Ik zie, hoor, proef als lezer niets van enige opschudding. Vanwaar dan die beginzin?

Tip: reageer eerst op je 1e bijdrage.

E. R. Grinwald
Laatst aanwezig: 9 uren 13 min geleden
Sinds: 7 Jul 2017
Berichten: 44

Bedankt voor de feedback, janpmeijers

Ik heb inderdaad niet gereageerd, maar ik heb jullie kritiek zorgvuldig gelezen en ik zie in dat wat ik heb geschreven nog vol fouten heb. Ik was gewoon erg benieuwd naar het verschil in kwaliteit, dus heb ik deze ook geplaatst.

En Hanek, leuk dat je zo geïnteresseerd bent!
Het boek zelf wordt een science-fiction boek met ook veel fantasy-aspecten erin. De futuristische aarde verkeert in een grote oorlog tussen rijk en arm. De hoofdpersoon, Kay, ontwaakt opeens met geheugenverlies in die wereld. Hij blijkt een belangrijkere rol te spelen in de wereld dan hij denkt. Hij wordt achterna gezeten door mensen van een geheime dienst en Elias zal hem moeten beschermen tegen de buitenwereld. Hij weet dat Kay speciaal is en dat de toekomst in zijn handen ligt. De aanslag is dus een klein voorbeeld van wat er overal ter wereld gebeurt.

Writing is turning your imagination into real life.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 4 uren 39 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4509

Ten eerste moet me van het hart dat ik 'bedenkt' zie waar 'bedankt' had moeten staan, en ook 'onverwacht' in plaats van 'onverwachte' en 'recht' in plaats van 'rechts'. wink

Over de vergelijking, daarvan vraag ik me af: heb je daar iets aan? Weet je niet op welke vlakken je vooruit bent gegaan? Omdat ik ook niet goed weet wat voor zinnigs ik daarover zou kunnen vermelden, richt ik me op je andere vragen:

- Wordt er goed omschreven hoe de aanslag wordt gepleegd en hoe iemand zoiets ervaart

Nou, iemand die een aanslag ervaart, zal de ballen niet snappen van hoe die werd gepleegd of hoe dat te verklaren. Ik verwacht chaos en verwarring, lijfsbehoud en paniek, maar ik zie een man stilstaan en afstandelijke observaties doen, met tekst en uitleg. Dat loopt spaak.

- Moet ik dus uitgebreider schrijven of doe ik dat juist te veel?

Ik zou je dus aanraden, om ándere dingen te omschrijven. Hoe uitgebreid dat dan wel of niet moet, hangt ervan af wat het wordt.

- Is de omgeving en alles wat hij doet en denkt realistisch?

Nee, ik kom vele dingen in de tekst tegen die, als ik er een seconde lang bij stilsta, als een tang op een varken slaan. Ik denk aan zinsneden zoals deze:

Een moeder loopt gillend - echt?
de schadelijke stoffen - schadelijke stoffen, of gewoon fijn gruis en rook?
Overal hoort hij niets anders dan bange mensen die wegrennen - hoe klinken die dan?
Wanneer de stofwolken zijn opgerezen - of neergestreken? En hoe snel gaat dat dan wel niet - dat hij de hele tijd blijft staan tot het weer helder is...?
tientallen mensen uit de ramen hangen - waarom? Kunnen ze niet beter binnen blijven en een trap zoeken?
Na een paar minuten hulpeloos te hebben toegekeken, stort de wolkenkrabber in - stond de wolkenkrabber toe te kijken?
Elias kijkt toe met geschrokken blik, want dit is een ramp die je niemand gunt - dat is geen reden om toe te kijken. Daarnaast, noem mij cru, maar het was toch zeker wel een ramp die de verzetsstrijder de meute gunde.
Het zijn nota bene onschuldige mensen. De enige misdaad die ze begaan, is dat ze werken voor een wrede tiran - nou dan.
Het verzet ziet niet in, dat dit geen rechtvaardigheid meer is. - Is 'het verzet' een persoon die Elias persoonlijk kent? Want op die toon refereert hij ernaar.
Elias weet dat hij niets kan doen dan toekijken - hij zou de gillende moeder met haar kind een geruststellend woord kunnen toespreken, of eventuele gewonden ondersteunen, of anders gewoon zelf wegwezen voordat de boel instort.

Enfin, dit is allemaal zout op slakken leggen, maar de algemene tendens is: je schrijft heel veel op dat al overduidelijk is, je benoemt een aantal dingen die letterlijk genomen onzin vermelden, en schrijft tegelijkertijd heel weinig op wat Elias' ervaring tot leven kan wekken.

Details. Dichtbije details. Die vrouw die langsrent kan het stof uit haar ogen wrijven en hard tegen Elias opbotsen waarop de sipbeker van het kind openspringt en de koude limo in zijn overhemd trekt. Beschrijf dingen die Elias voelt, en die hem direct aangaan, liever dan gegeneraliseerde beredeneringen over machteloosheid en onrecht.

Mijn eigenlijke advies is: leef je in. Doe de gordijnen dicht en ga in een hoekje op de grond zitten, stel je Elias voor, verbeeld je dat je - als hem - uit de taxi stapt - de stoeptegels onder zijn lakschoenen en de klap van de autodeur - nog even achterom kijkt naar die taxichaffeur die het ontvangen geld niet eens natelde - de auto slingert, is de man onwel? - nee, nee, hij rijdt op dat gebouw af, wat denkt hij? Laat hem stoppen! Wam.

Leef je in, leef je in.

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 4 uren 39 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4509

Ik bedacht nog: een tijdje terug stond er ook een stuk over een aanslag op proeflezen. Misschien dat je tussen de comments daar ook wat nuttigs voor jou vindt. Ik weet alleen niet meer wie het stuk plaatste of hoe het heette.

(JP, als je meeleest, weet jij dat misschien nog?)

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

marlie
Laatst aanwezig: 8 uren 57 min geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1380

@Diana,

Je had er toen ook op gereageerd, ik vermoed dat je deze bedoelt:
http://www.schrijvenonline.org/proeflezen/roman-he...

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened.
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 21 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5238

@Diana Silver, ja dat stuk herinner ik me - maar zonder titel is het lastig zoeken

E.R. Grinwald,

over uitgebreid schrijven. De volgende zin markeert de aanvang van een spannende scene:

Citaat:

Dan maakt de taxi opeens een onverwacht draai naar recht en knalt tegen de reling aan van de brug over het kanaal dat pas nog is aangelegd in opdracht van de rijkste man van de stad.

Tot en met 'de brug' wordt er ook spanning opgebouwd. Vervolgens wordt die spanning afgebroken door het vervolg van de zin.
Tip over inhoud van een zin: beperk je tot 1 hoofdzaak. (handeling/gebeurtenis/gedachte enz.)
In de aangehaalde zin is dat de botsing van de taxi tegen de brugreling. De info over de ontstaansgeschiedenis vd brug hoort in een andere zin. En formuleer die geschiedenis dan zorgvuldig. Het kanaal was er eerder dan de brug, dus het is niet logisch dat het kanaal 'pas nog is aangelegd'. 'Dat' slaat op kanaal, mogelijk bedoel je dat de brug 'pas nog is aangelegd' - echter dan had er 'die' moeten staan. Een kwestie van grammatica.

Je hebt duidelijk plezier in je schrijven, prima. Zorg dat je gereedschap in orde is - dat levert beter werk op.

succes.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 4 uren 39 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4509

Ooh, en van Mike nog wel! Dankje marlie smile

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 1 week 2 dagen geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 468

Hoi E.R.

bij het lezen van je fragment moest ik denken aan een filmscene. Iemand stapt uit de taxi, we zien de taxi slingeren, verbazing en dan een knal. Paniek alom.
Dat werkt in beeld heel goed omdat je alles in een keer kan laten zien. De hele mieterse teringzooi bam in een klap op je netvlies. Gooi een paar ledematen door het beeld en een krijsend kind zonder moeder en het feest is compleet.

Met schrijven werkt dat niet zo. Omdat je graag alles heel gedetailleerd wil overbrengen wordt het nu een afstandelijk verslag beschreven door een behoorlijk gevoelloos persoon. Vooral de laatste twee zinnen klinken mooi uit de mond van een psychopaat.

Mijn tip is om niet teveel te focussen of iets prettig leest, duidelijk is of prikkelt om door te lezen. Je kan goed schrijven en je hebt zo te lezen een behoorlijke dosis fantasie.
De meeste van je lezers weten niet hoe het is om een aanslag te ervaren (gelukkig maar). Daarom moet je het hebben van een aantal 'speerpunten' die herkenbaar zijn om die emotie over te brengen. Bekijk eens wat documentaires over aanslagen en mensen die ze overleefd hebben. Wat zijn hun ervaringen, wat halen ze aan. Overzagen ze de situatie goed of was het een en al chaos. Wat voelde, hoorde, proefde ze etc.
Laat de emoties zien in de handelingen van de mensen zonder ze te omschrijven.

Succes!
enne feedback = geen kritiek wink

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

Leonardo Pisano
Laatst aanwezig: 5 uren 4 min geleden
Sinds: 7 Nov 2010
Berichten: 2760

Ik ben na een zin of 5 afgehaakt. De commentaren duiden al waar het mankeert. Het aloude adagium Show Don't Tell doet opgeld. Probleem is dat 95% wat over dat onderwerp wordt geschreven onzinnig is en de beginnende schrijver weinig houvast biedt. Een van de betere verhandelingen is van Emma Darwin die lesgeeft in Creative Writing.
Als je redelijk Engels spreekt dan beveel ik haar blog The itch of writing aan. Die bevat heel veel goed materiaal om het vak te leren. Neem deze post eens als proef: http://emmadarwin.typepad.com/thisitchofwriting/sh.... Lees vooral het stuk waar ze Gardner aanhaalt. Ga door je tekst heen, en je ziet ongetwijfeld waar je kunt verbeteren.

Succes ermee.

Auteur van Achter de nevel en Noblesse Oblige  // www.leonardopisano.nl Mede-auteur van Mosterd voor de maaltijd (over schrijven van dialogen) - maritschrijft.com/mvdm 

E. R. Grinwald
Laatst aanwezig: 9 uren 13 min geleden
Sinds: 7 Jul 2017
Berichten: 44

Beste allemaal,
Ik ben heel blij met jullie reacties en kritiek! Ik heb het andere fragment gelezen inclusief de reacties en heb veel bijgeleerd en informatie opgedaan. Erg handig!
Ook het stuk van Emma Darwin was heel interessant en heeft me inderdaad een nieuwe kijk gegeven op de uitspraak 'Show, don't tell'.

Ik heb direct alle kritiek meegenomen en tips toegepast toen ik het heb herschreven. Ik wil graag weten of het nu inderdaad beter is, of dat er misschien nu wel té veel show in zit, waardoor het langdradig en saai wordt. Enfin, hopelijk willen jullie weer oordelen.

Elias stapt uit de taxi en geeft de chauffeur een royale fooi. Meteen voelt hij de hitte van de zon op zijn armen. Zijn overcoat draagt hij met links, terwijl hij met rechts zijn backpack-rugzak op zijn rug doet. De rugzak schuurt zijn schouders.
De chauffeur grist het geld hebberig uit zijn handen, maar bedankt hem vervolgens vriendelijk. De benzinegeur die de taxi achterlaat wanneer hij wegrijdt, doet Elias een vies gezicht trekken. Met dichtgeknepen neus loopt hij het plein op. Op het plein klinkt het bonkende geluid van het nieuwste album van Daniel Ravenfield. Ernaast danst een man op het ritme. Een kleine groep mensen staat er vol bewonderingen naar te kijken.
Het geluid van een witte fontein, in het midden, geeft Elias een rustig gevoel. Met een glimlach loopt hij langs de overvolle terrassen waar mensen luidruchtig met elkaar zitten te praten. Hij slaat een straat in die hem regelrecht zal leiden naar het vliegveld. Wat is het toch een mooie dag. Het is een vredig tafereel, alsof er nooit wat onverwachts gebeurt.
Dan klinkt er een onwijs harde knal. Iedereen hoort het en iedereen staat aan de grond genageld. Elias bukt instinctief naar beneden. ‘Wat was dat?’ hoort hij een paar mensen zeggen. Iedereen heeft zijn eten rechts gelegd en kijkt verontwaardigd rond. Achter zich hoort hij ook veel paniek. Niemand weet echter wat het was. Elias draait zich om en ziet hoe aan de andere van het plein een gebouw in hoog oplaaiende vlammen staat. Op de brug, die er vlak naast zit, botsen auto’s op elkaar. Er slippen zelfs een paar hard tegen de reling. Het is een grote chaos. De mensen die hebben gezien wat er gebeurd is, kijken verontwaardigd naar boven. In het midden van het gebouw zit een groot gat. Enorme blokken steen en scherven glas vallen naar beneden. De eerste blokken belanden in de fontein en op geparkeerde auto’s. Later wordt ook de brug getroffen door glas en steen. De straten liggen vol met het gevallen puin.
‘Dentercold Enterprises staat in brand!’ zeggen de meesten.
Er beginnen mensen schreeuwend en gillend te rennen, maar net als een paar anderen staat Elias er versteend bij. Wat moet hij doen? Wat is er gebeurd? Is dit echt?
Een kind rent voorbij, met haar vader erachteraan. Het kind huilt, terwijl haar moeder wanhopig achter haar kind aan rent. ‘Kom hier, Amie.’ Een man in een net pak en een koffertje sprint richting het kanaal. Op het kanaal varen de boten zo snel ze kunnen de stad uit, richting Lake Michigan. Iedereen wil weg.
Elias staat er nog steeds wezenloos bij. Dit is een droom. Dit is een droom. Dit is…
Een vrouw botst tegen hem aan. In haar haast en paniek heeft ze Elias niet eens opgemerkt. Ze ziet hoe Elias verstijfd is van de schrik en schudt hem hevig door elkaar. ‘Meneer, maak dat u wegkomt! Meneer!’
Elias ontwaakt uit zijn gedachten en wordt meegesleurd in de paniek die is ontstaan. Daniel Ravenfield hoor je nog net boven de paniek uitkomen.
Dan ziet hij tot zijn grote angst hoe boven hem een groot stuk steen op hem af komt. Elias rent weg zo hard hij kan en botst daarbij een paar keer tegen een prullenbak of iemand anders. Het blok steen komt met een harde klap het plein terecht. Niet veel later loeien er overal sirenes en proberen ambulances gewonde mensen van de ramp weg te halen.
De grote stukken glas en steen belanden overal naast hem. In het water, op geparkeerde auto’s en zelfs op mensen.
Elias is de straat uitgelopen en ziet het vliegveld al in de verte, maar er is bijna geen doorgang. Overal ziet hij niets anders dan ongeduldige mensen die duwen en trekken om binnen te geraken. De straten staan bovendien vol met gebotste auto’s en stenen blokken. Onder een van de blokken ziet hij een man liggen. Roerloos en doordrenkt met bloed. De man is ongeveer net zo oud als hijzelf. Hij had dit zomaar kunnen zijn, realiseert Elias zich.
De mensen stoppen met rennen, wanneer het geluid van steen tegen steen al de onrust overstemt. Het bovenste deel van de brandende wolkenkrabber schuurt als een gletsjer naar beneden. De ramen vallen aan diggelen en het steen van de muren verkruimeld wanneer de bovenste helft op de naastgelegen gebouwen dondert.
In een razend tempo worden de straten gevuld door grote wolken stof. De rook en het opstuivende zand dringen diep door tot Elias’ longen. Hij hoest een aantal keer. Om de schadelijke stoffen niet in proberen te ademen, houdt hij zijn hand voor zijn mond en rent verder. Maar tot zijn grote ergernis, helpt het niets.
De stofwolken zijn overal en ervaren als een dichte mist of een zandstorm. Elias ziet de silhouetten van de huizen naast hem en de wegrennende mensen voor of naast hem. Waar is het vliegveld?
Uiteindelijk kan hij niets anders doen dan de menigte volgen. Elias kucht weer.
Dan ziet hij een immens gebouw opdoemen voor hem. Dit moet het vliegveld zijn. Eindelijk, hij kan weg van deze verschrikkelijke stad.
De rijen zijn echter ellenlang en hij ziet van achteraan niet eens de ingang.
Het vliegveld is erg dicht gelegen bij het ingestorte gebouw, dus hij hoopt dat hij überhaupt kan vertrekken met het vliegtuig. Straks is die beschadigd of mag niemand weg, omdat de dader niet mag ontsnappen.

Writing is turning your imagination into real life.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 21 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5238

E.R. Grinwald,

Het is naar mijn smaak iets beter.
In de link in #12 heb je kunnen lezen dat de lezer het idee moet krijgen dat het allemaal echt is, ook al weet hij dat het niet zo is (de uitgebreide versie kun je lezen in De kunst van het schrijven van John Gardner).
Dat bereik je het snelst door op het gevoel van de lezer te spelen en vooral niet op zijn verstand. Ook wel: hoe trek je de lezer de droom v/h verhaal in.
Een tip: gebruik nooit links en rechts als detail, want die spreken het verstand aan. De lezer gaat nadenken hoe het eruit ziet.

Citaat:

Zijn overcoat draagt hij met links, terwijl hij met rechts zijn backpack-rugzak op zijn rug doet.

De lezer ziet het niet, want hij denkt na - links / terwijl / rechts. huh?

Citaat:

De rugzak schuurt zijn schouders

herkenbaar zonder na te denken, dus de lezer gaat mee. (schrap dus die zin met links en rechts, je kunt die overcoat wel noemen: hij slaat de overcoat over zijn onderarm)

nog een tip: overbodige zinsdelen, de lezer heeft zijn conclusie al getrokken - en moet vervolgens zijn conclusie lezen:

Citaat:

De benzinegeur die de taxi achterlaat wanneer hij wegrijdt,

na 'achterlaat' snapt de lezer al wat er is gebeurd - toch moet hij 'wanneer hij wegrijdt' lezen. Schrap daarom wat de lezer zelf al heeft bedacht.

nog een tip: de herhaling:

Citaat:

Met dichtgeknepen neus loopt hij het plein op. Op het plein klinkt het bonkende geluid van het nieuwste album van Daniel Ravenfield.

na 'het plein op' is de lezer op het plein. Vervolgens begint de nieuwe zin met 'Op het plein'. Schrappen! Trek je lezer verder het verhaal in, direct door met de muziek. Vermijd dit soort herhaling. Formuleer zorgvuldig met de lezer in gedachte. Het moet echt zijn!

succes.

Leonardo Pisano
Laatst aanwezig: 5 uren 4 min geleden
Sinds: 7 Nov 2010
Berichten: 2760

Je hoort vaak dat schrijfregels er zijn om genegeerd te worden. Dat kan best, maar er is één axioma, dat ik als een soort lakmoesproef gebruik: het principe van de fictieve (fictionele) droom die @janp in #14 aanhaalt, geïntroduceerd door John Gardner. Overbodige herhaling, ongeloofwaardigheid, inconsistenties - om een paar schrijverszonden te noemen - spreken direct de ratio van de lezer aan en zijn dodelijk om de doodeenvoudige reden dat ze de lezer uit de fictieve droom rammen.

Screen je stuk op uitleginluiders (signaalwoorden). Dat zijn typische ratio-triggers. Woorden als aangezien, want, dus, (iets doen) om te, immers, namelijk, e.d. werken voor mij als stormballen.

Herschrijven van dit stuk is m.i. lastig effectief te doen als redactie, d.w.z.. vanuit een rationele modus bewerkt. Beter werkt, denk ik, gezien de status van het stuk, om het verhaal ter zijde te leggen en het beeld van de scène fris op te schrijven met wat je nu weet/hebt geleerd.

Auteur van Achter de nevel en Noblesse Oblige  // www.leonardopisano.nl Mede-auteur van Mosterd voor de maaltijd (over schrijven van dialogen) - maritschrijft.com/mvdm 

Hanek
Laatst aanwezig: 5 weken 2 dagen geleden
Sinds: 6 Sep 2013
Berichten: 674

Ik heb een opmerking:

Wat heel realistisch is (ik spreek helaas uit ervaring) is dat er volop rust is en dan dat dat plotseling in een klap weg is. Dat moet je er zeker inhouden. Wel vind ik het dat je het iets te veel benadrukt.

www.hanneketerhoven.nl
volg me op twitter

Lees hier hoe het werkt!

en krijg zelf een cadeau!

Lees hier hoe het werkt!
Volkskrant looft Schrijven Magazine

In een stuk getiteld: 'Schrijven Magazine, omdat iedereen schrijver wil worden'.

Lees meer

Door ervaren, professionele redacteuren. Goed én betaalbaar!

Meer informatie
Like Schrijven Online op Facebook!

Like Schrijven Online op Facebook!

Vind ik leuk!