Begin bij het begin

lol maar hoe? Waar laat je het beginnen? moeilijk onderwerp

Een verhaal kan ook best in het midden beginnen.

Schrijf gewoon op wat je over het onderwerp te binnen schiet. Soms kun je later de eerste zinnen schrappen. De stelregel is tegenwoordig vaak dat de eerste zinnen moet " pakken'.
Daarom is de opmerking van MichaM. juist.
Kijk ook bij Kiosk :
Het boekje van Pim Wiersinga, "Schrijven, het begin," kan ook helpen.

En bij het begin eindigen...

Als je begint te schrijven hoeft je begin niet het eerste begin te zijn. Beetje verwarrrend, maar wat ik bedoel is dat je gewoon begint te schrijven, het verhaal vertellen. Het begin kan je achteraf schrijven. Wie zegt dat je het chronologisch op papier moet zetten?
Zelf ben ik voor de zoveelste keer aan het herschrijven en heb een heel ander begin voor het begin gezet. Nu is het precies wat ik wil.

Ik begin vaak met een stuk dat een van de hoogtepunten in mijn verhaal is. Je hebt altijd wel stukken die je direct helemaal voor je ziet en redelijk gemakkelijk op papier zet. 'Vanzelf' ontspint zich dan de rest van het verhaal. Ik ben net klaar met een verhaal van meer dan 60.000 woorden en heb vandaag pas de proloog geschreven.

Ik schrijf ook nooit chronologisch, maar iedere keer aan andere scenes. Het helpt mij om iets te schrijven wat bij mijn stemming van dat moment past. Het voorkomt bovendien tot op zekere hoogte dat ik vastloop. Ik kies dan namelijk gewoon een andere scene om aan verder te werken.

Het belangrijkste is denk ik dat je je niet laat tegenhouden door de gedachte dat je geen begin op papier krijgt, want dan schrijf je nooit en het belangrijkste is toch nog steeds: schrijf, schrijf, schrijf.
Dat begin is er ineens, let maar op.

Ik ben begonnen bij de scene dat de hoofpersonen onderweg zijn naar hun vakantieoord. pas verderop blik ik terug op hoe ze op hun vakantieidee zijn gekomen en geef ik stukjes geschiedenis van de hoofpersonen weer.

Sowieso ga ik het beginstuk nog herschrijven. dat kan tijdens je hele verhaal nog.

Als lezer vind ik het fijn om meteen in een verhaal te vallen zeg maar, waar iets gebeurt.
Zelf had ik een lange inleiding geschreven voor mijn verhaal, maar die is nu geschrapt en ik ben begonnen bij de essentie. Wat noodzakelijke terugblikken, die eerst in de saaie inleiding stonden, heb ik nu in de tekst verwerkt.

Ik herken het probleem. Het is erg moeilijk om een lezer bij zijn lurven te pakken en het verhaal in te trekken.

Tip: lees wat beginnetjes van boeken in het genre wat je schrijft (op bol.com of leesditboek.nl). Ik heb dat ook gedaan. Het valt me op dat ik binnen het genre waarop ik zocht (thriller) veel verhalen vind die verteld zijn vanuit de eerste persoon enkelvoud.

Stel de hoofdpersoon uit je manuscript gelijk voor een dilemma.

Open met een boeiende dialoog. Of met een grappige annecdote, een bepaalde wijsheid. Zo is het begin van Giphart me bijgebleven waarin hij schrijft over een stervend vogeltje wat door iemand in de stront wordt geduwd: lekker warm, daar overleeft hij wel. Vervolgens kwettert het beestje vrolijk en komt iemand die hem weer uit de stront trekt. Ergo: niet iedereen die je in de stront duwt heeft het slechtste met je voor en ga vooral niet hard kwetteren.

Maak in ieder geval in de eerste alinea's veel duidelijk over: wie is dit, waar is dit, wanneer is dit, wat is er aan de hand, wat is het probleem? Maar maak er weer geen info-dropping van.

Kortom: het is bijna ondoenlijk om een goed begin van een roman te schrijven. Succes!

Een methode die ook wel gebruikt wordt: Je begint bij het eind en werkt vanaf hoofdstuk 2 naar dat einde toe.

Dit vind ik dus ook heel moeilijk.

Moet ik beginnen de (hoofd)personages voor te stellen en aangeven wat ze willen? Kan ik het beste beginnen met een dialoog? Of moet ik beginnen met het vertellen wanneer en waar een verhaal zich afspeelt?

En: Hoe kom je aan een goede openingszin?

Bovendien wil ik weten of als het gaat om een goed begin, hetzelfde geldt voor alle genres.

Tja, ik ben geen expert, maar wat ik mezelf voor ogen hield toen ik begon met schrijven, is dat er op de eerste bladzijden meteen iets moest gebeuren waaruit het karakter van het verhaal, de bedoeling, of hoe je het ook noemt, duidelijk werd. Meteen 'actie' dus, geen ellenlange beschrijvingen, want daar heb ik zelf ook een hekel aan. Waar het verhaal zich afspeelt, wie de hoofdpersoon is, e.d. wordt vanzelf duidelijk, door het verhaal zelf. Tenminste, dat hoop ik dan
Verder schrijf ik wel grotendeels 'chronologisch', dus zoals je het verhaal zou lezen, met uitzondering van enkele scènes. Op deze manier hou ik het overzicht en inzicht in de ontwikkeling van de verhaallijnen. Maar het verhaal zelf begint eigenlijk in het midden, want er gaat een hele voorgeschiedenis aan vooraf die dan (grotendeels) langzaam (hoop ik) duidelijk wordt.

Die was er gewoon. Ik begon, en daar was ineens mijn openingszin. Hij staat er nog steeds.

Dank je, AndreaClimbing. Ik denk dat ik hier wel wat mee kan.

Dit soort dingen wordt uitgebreid uitgelegd in schrijfboeken. Veel hangt af van je eigen smaak. Hier vind je een kort, Engelstalig artikel waarbij je verschillende mogelijkheden om hetzelfde verhaal te beginnen naast elkaar vindt. http://www.midlandit.co.uk/education/writing-openings.htm
Heb je hier iets aan?

Die schrijf je pas aan het eind, want dan heb je profijt van je voortschrijdende inzicht dat je tijdens het schrijven van het verhaal hebt ontwikkeld.