Waarom gebruik je niet gewoon 'dat'?
'Op het moment dat hij mij belde, zette ik de televisie aan.'

Dat klinkt al beter.
Dank!

Op het moment dat
of
het moment waarop

Je mag kiezen

Ik zette net de televisie aan toen hij mij belde.
Toen hij me belde, zette ik net de televisie aan.

Wat ik me afvraag: Ik zit op een stoel, 30 cm van voor mij, staat mijn computer.
En dan zeggen we, ik zit 'achter' mijn computer.

Ik loop nu 3 meter naar rechts, daar staat een bank, ik ga op die bank zitten 2 meter verder staat de tv, ik zet deze aan en zeg nu, ik zit 'voor' de tv.

Ik beide situaties staan de apparaten voor mij en ik en staar beide keren naar een gelijksoortig scherm!
Er moet bewust gekozen zijn voor deze verschillen en waarom?

Je zit achter het toetsenbord, daarmee bedien je de computer.
Je zit voor de TV en doet niet veel meer dan kijken.

Nu schrijf ik en bedien inderdaad mijn pc met het toetsenbord, maar als ik niet schrijf, is het toetsenbord onder de pc geschoven!

Om nog even on topic te blijven; de oplossing van Helga zou ik kiezen. Ik denk zelfs dat je in het geval van het moment, het woordje op kunt weglaten.
Het moment dat hij belde...
Dat houdt al in dat het dan is, en niet vanaf dat moment of na het moment. Maar evengoed vind ik Helga's zin de beste.
Hou het simpel. Dat is al moeilijk genoeg, blijkt maar weer.

Ik vind dat het woordje 'op' de gelijktijdigheid van beide handelingen (bellen en TV aanzetten) versterkt, maar de oplossingen van Helga zijn natuurlijk ook prima.

Je moet er misschien niet te lang over nadenken, maar aannemen dat als je ergens 'voor' zit je een passieve houding aanneemt en wanneer je ergens 'achter' zit je actief met datgene bezig bent.

Vervang computer door bijvoorbeeld piano, drumstel of bureau en je begrijpt waarom ‘‘achter de computer zitten’’ beter past wanneer je aan wilt geven dat je aan het 'computeren' bent

Ik denk er ook niet teveel over na, maar waarom staat de leraar dan 'voor' het schoolbord?
Hij kan zowel actief als passief daar staan!

Jullie hebben allemaal de groetjes van de 'echte' Babsie!

Mijn pc staat op de grond onder het bureau. Op het bureau staan mijn schermen en het toetsenbord. Al werkend op het toetsenbord terwijl de pc zelf op de grond staat, kan ik onmogelijk zeggen dat ik achter de pc zit want die staat naast mijn voeten.
Volgens mij verwarren we het scherm+toetsenbord met 'de computer.' De computer, of pc, is het ding waarop alles onzichtbaar verwerkt wordt. Je zit dus voor je scherm. Daar ben je actief, erachter zie je niets dus kun je ook niet veel doen.
Je zit passief voor de tv, je kijkt en dat is niet actief. Op die manier bekeken, zit je dus voor de tv en niet er achter. Achter mijn tv, is de muur waar het ding vóór staat. Ik pas niet (meer?) in die tien centimeter speling tussen muur en tv.
precies hetzelfde met het schoolbord: achter het bord is de muur waaraan dat bord is bevestigd. Als docent sta je voor het bord, als je erachter staat, ben je uit het zicht en dan: spelen de muizen op tafel.

De uitzondering die de regel bevestigt

Er zijn zo vast nog tal van andere "uitzonderingen" te bedenken, maar taal is gelukkig geen exacte wetenschap en altijd onderhevig aan trends en verandering.
Ik begrijp jouw punt wel, maar het is erg lastig om jouw opvatting over de Nederlandse taal over te brengen op je lezers, zonder daarmee de betekenis van een zin aan te tasten.

Vind je ook dat Sinterklaas in de regel 'Sint heeft zitten denken, wat hij babsie nu eens zou schenken' ook daadwerkelijk tijdens het hele denkproces op zijn kont moet hebben gezeten?