Dat mag niet alleen, het is (meestal) zelfs noodzakelijk. Zeker als je character-driven schrijft (ik noem MichaMs "Cadans"), moet er iets met de personages gebeuren wat ze verandert.
Volgens mij krijg je interessante karakters door twee eigenschappen aan een personage toe te bedelen die haaks op elkaar staan. Of die in ieder geval niet samen gaan. Het hoofdpersonage is bijvoorbeeld ontzettend ambitieus, maar neigt naar luiheid en is snel moe.

Oefenen. Ik ga puur op mijn gevoel af, eerlijk gezegd. De karakters ontwikkelen zich tijdens het schrijven, ik bedenk dat niet van te voren.

Door ze menselijk te maken. Met hun aardige en iritante kanten, humor etc. en ze in relatie met anderen neer te zetten. Dan ontstaan er tegengestelde belangen of juist gemeenschappelijke doelen die bepaalde trekken versterken.

Voor mij is het belangrijk dat ik me helemaal kan inleven in wat mijn personage doet, ook als het iets is wat ik zelf niet snel zou doen. Maar zo wordt ze (hij) wel helemaal levend en dus interessant.

Verder ben ik het eens met wat de anderen zeggen: geef een paar karaktertrekken die elkaar in de weg zitten. Maak ze niet al te eendimensioneel, maar ook weer niet net zo gecompliceerd als in het echt.

Succes!

Kijk ook eens hier, op de SO-site bij oefeningen:
Schrijfoefening - De achterkant van je personage
Natuurlijk, we kennen de lesjes. Je moet je personage kennen als de binnenkant van je broekzak. Maar hoe goed kennen we de binnenkant van onze broekzakken? Komen we daar ooit? Zes oefeningen om je personage beter te doorgronden. Wat doet je personage ’s nachts, in het donker?

http://www.schrijvenonline.org/node/9729

Schrijfoefening - Personages
Elk verhaal, toneelstuk, elke novelle of roman draait om personages. Maar hoe worden je hoofd- en bijfiguren boeiend en levensecht?

http://www.schrijvenonline.org/node/311

Ik wilde het doen en er wat sterrenbeeldige dingen in verwerken, maar heb het niet gedaan. Arthur had al te veel vorm.

Wat is schrijven anders dan acteren op papier?

Het is moeilijk om hier nog iets aan toe te voegen, maar ik ga het toch proberen.
MichaM heeft gelijk; Schrijven is niets meer dan geschreven acteren. Jouw fantasie met alle positieve en zeker ook negatieve uitspattingen komt daarbij kijken. Karakters is dan ook niet erg verschillend van de vorige opmerking, zoals Eversleeping al zegt moet je personage je allerbeste vriend zijn zodat je altijd weet hoe hij/zij zou reageren.

Zelf schrijf ik meestal over mannelijke personages omdat ik daar meer van weet, zie en ken. Tegenstrijdige kenmerken zijn heel erg leuk, maar niet als dit gelijk al bekend is. Mijn personages zijn meestal een perfect beeld dat ik heb en in de loop van het verhaal wordt hij toch zodanig beinvloed door anderen waardoor hij toch bepaalde trekjes gaat vertonen.

Ik wens je in ieder geval veel succes, het zal vast lukken!

Beste Aricha,

"Hoe zorg je ervoor dat jouw personages een 'interessant' karakter hebben?"
- Je zou bijvoorbeeld een interview kunnen houden met je personage. Naast verleden, heden en toekomstvragen voor het personage, zou je ook allerlei thema's kunnen aansnijden. Hoe denkt personage X over liefde, dood, gezin, kinderen, werkloosheid, economische crisis, enzovoort.

http://www.blancoregel.org/Editie1/Wereldje.html (Hier kun je een profielschets vinden voor je personage.)

Een ander erg interessant artikel over personages:
http://www.blancoregel.org/Editie3/Wereldje.html (Stilistische schets van een origineel personage)

"Mag een karakter in de loop van het boek iets veranderen?"
- Juist deze verandering kan reuze interessant zijn. Een personage wordt in verhalen geconfronteerd met een of meer conflicten en het zal zijn/haar handelswijze/denkwijze naar alle waarschijnlijkheid veranderen.

Veel succes!