Ja, regelmatig. Wat ik ertegen doe is me er niets van aantrekken, of, als het heel sterk is, even een pauze nemen en wat lezen. Dan gaat het bij mij vanzelf weer weg, en kan ik weer verder schrijven.

Hetzelfde komt voor bij hoveniers en huisvrouwen. Heb je net de tuin en het huis mooi (denk je), wordt het weer een bende. Wat heeft het voor zin.

Als je zo gaat denken, doe je niets meer. Misschien heb je een zin geschreven die zinloos is. Ja, en? Streep hem door en ga verder. Misschien heb je een heel verhaal geschreven dat zinloos is. Doe weg en ga verder.

Uiteindelijk komt er een moment waarop je tevreden bent. Trots zelfs! Maaar dat komt alleen als je doorgaat met werken.

Doorgaan, dus, tegen alle schijnbare zinloosheid in.

Vandaag wilde iemand mijn column in een tijdschrift plaatsen.
Je begrijpt, loop ik even met een apentrots gevoel rond.

Tsja, waar doen we het voor?

Iedereen twijfelt weleens. Is volgens mij niks aan te doen, alleen gewoon doorschrijven

@Pluisebol: geweldig! Gefeliciteerd. Hoera!

Pluis: gefeli!

Ik heb er de hele tijd last van Job. Als het echt onzin is gelijk doorstrepen, anders eerst doorschrijven. Je kunt het altijd nog weghalen. Of jezelf de vraag stellen: wat als ik het anders opschrijf, is het dan interessanter?

Zelf ben ik meestal bezig met korte verhalen. Daar is het makkelijk twijfelachtige stukken de prullenbak in te gooien en er een heel nieuw stuk voor in de plaats te plaatsen. Dat is bij mij wel eens een half verhaal geweest.