Je bedoelt dat je alles in huis hebt om een verhaal te vertellen/schrijven, behalve het verhaal?

Of begrijp ik je noodkreet verkeerd?

Waarom ben je dan enorm gefrustreerd? Als het beter lukt dan normaal? Nu kan ik het helemaal niet meer volgen! Of lukt alles beter, behalve dan dat het verhaal niet wil komen?

Díe.

Voor een simpele verhaalsopzet kun je de volgende formule gebruiken.
Een hoofdpersoon heeft een probleem, probeert dat probleem op te lossen maar stuit daarbij op een obstakel. Dat obstakel vraagt om een ingewikkelde oplossing en uiteindelijk lost hij het probleem op.

Dus:
1)Hoofdpersoon
2)Probleem
3)Simpele oplossing
4)Obstakel.
5)Ingewikkelde oplossing
6)Einde probleem.

Voorbeelden:
Jan (1) heeft honger(2), hij gaat naar de supermarkt(3), maar deze is gesloten(4). Hij besluit om in te breken(5) en uiteindelijk vindt hij iets te eten(6).

Marieke(1) is verliefd op Mark(2), ze vraagt hem mee uit(3), maar Mark blijkt getrouwd(4). Marieke besluit zijn vrouw te verleiden om vreemd te gaan(5), uiteindelijk strandt het huwelijk van Mark en gaat hij uit met Marieke(6)

Op deze manier kun je snel een verhaalsopzet neerzetten, of kijken welk element je nog mist in het idee dat je al in je hoofd hebt.

Gewoon beginnen. Niet moeilijk doen.
Dan zie je wel of het schip zeewaardig is.
Succes!

En welkom trouwens.

Natuurlijk! Bedankt voor het welkom.

Gewoon een kleine, dagelijkse gebeurtenis volledig uit de context trekken en enorm opblazen.

Lily, wat soms ook helpt bij schrijfdrang is gaan zitten en beginnen, alleen niet *aan* het verhaal, maar *over* het verhaal.
Je schrijft: 'Ik ben bezig aan een verhaal maar er ís eigenlijk geen verhaal.' Maak dit je eerste zin en spui je klachten, ideeen, frustraties, mogelijkheden, kortom vertel je zoektocht.
Ik herken wat Marriejeanne zegt, in iets andere bewoordingen: Een verhaal biedt zich aan om geschreven te worden. Wanneer je je zoektocht beschrijft, zou het verhaal zich kunnen melden!

Lilybruin, wanneer je een verhaal schrijft heb je daarmee een bepaald doel. Daar ga ik in ieder geval van uit. Enkele doelen kunnen zijn (ik storm nu wat brain):
- je wilt iets vertellen
- je wilt iets moois maken
- je wilt op iemand met je verhaal indruk maken
- je wil je brood gaan verdienen met schrijven
- je wil je tijd nuttig besteden
- je wilt iets nalaten voor anderen
- je wilt een onsterfelijke zin neerzetten
- etc etc
Je doet het dus ergens voor. Anders zou je het niet doen. Probeer daar wat meer gevoel bij te krijgen, dan gaat het vanzelf. Anders schreef je niet! Zelf schrijf ik momenteel omdat ik denk dat het gewaardeerd wordt (door op dit moment de enige die leest, mijn lieftallige echtgenote). En ook omdat ik na het schrijven soms zinnen tegenkom en constructies die ik niet zelf bedacht heb.
Schrijven is zo makkelijk en zo moeilijk. En je hoeft ook niet een verhaal te beginnen, dat wordt het vanzelf. Ook dit stukje heb ik geschreven met een doel, om iemand anders op weg te helpen en omdat ik denk dat ik daarmee iets nuttigs doe. En ook vind ik dat ik aardig kan schrijven. Dat zou jij ook moeten kunnen. Plaats eens ergens een stukje van jezelf, dan kunnen anderen er commentaar op leveren.

Dat vind ik een mooie vergelijking, Ceridwen, met die droom. Ik denk dat dat inderdaad een goede typering is. Je weet wat je wil schrijven, maar dat kun je dan niet opschrijven.

Ceridwen beschrijft precies wat ik nu doormaak. Iedereen heeft vast van die momenten.
Lily, welkom op dit forum!

Of terwijl je schrijft alleen maar kunnen denken: waar gaat dit in hemelsnaam over en waar gaat het heen?

Een stuk ervan staat ook in proeflezen... suggesties zijn uiteraard altijd welkom.