Ik herken dat. De naam maakt het plaatje weer iets completer. Het eerste beeld in nu samen te vatten in die naam. Gedurende het verhaal kan de naam wel veranderen al gebeurt dat niet vaak. Toevallig heb ik gisteren een naam veranderd omdat ik niet langer de echte naam van de persoon waar ik over schrijf wilde gebruiken.

Daar heb ik nooit last van, eigenlijk. Op het moment zelf als ik een naam nodig hebt, verzin ik er eentje en die blijft dan meestal wel hangen.

Ik heb ook het liefst direct een naam bij mijn personage, al is het soms wel moeilijk om een passende naam te vinden. Soms veranderd de naam ook wel eens als ik vanaf het begin toch niet helemaal tevreden ben met mijn eerste keus.

Volgens de schrijfgoeroes moet je voor je begint met je roma zelfs per belangrijke persoon een heel cv samen stellen, met naam, hobbies, politieke voorkeur, hoe hij of zij eruit ziet. Vind ik geen slecht idee.

Ik haal namen uit telefoonboek of krant ofzo. Ik zoch Chinese namen en heb toen in de Chinese krant gekeken.

Of denk aan iemand van vroeger die je kenden en wat van het personage weg heeft. Dan heb je er ook gelijk een beeld bij.

www.allenamen.nl is ook een goeie.
voor Ierse namen: www.namenerds.com/irish/lists.html
www.kindernamen.nl voor als je wel de beginletter of het einde van een naam weet maar verder nog niks

Telefoonboek is goed idee! Bordewijk haalde voor zijn Bint ook namen uit de Haagse telefoongids, als Van der Karbargenbok, Punselie, Klotterbooke, Bolmikolke. Geweldig toch? En iedereen maar denken dat Bordewijk zo goed was in namen!
Vergeet niet dat de connotatie die je zelf bij een naam hebt (een 'Frans' is bij mij een snotterend, wat ziekeliijk iemand, uit mijn jeugd overgehouden). Dat hoeft voor anderen natuurlijk niet zo te zijn. What's in a name, zei de grote bard terecht. Noem een persoon bijvoorbeeld Bard in plaats van Bart. Wat maakt het allemaal uit. Als het verhaal maar lekker leest.
Passende namen? Wat zijn dat? Je kan een serie-moordenares bijvoorbeeld best Madeliefje noemen. Ik ken iemand die Adolf Heinrich heette. Van voor de oorlog... Je kan alle kanten op. Maar ik snap dat het lastig is.

Ik kan wel schrijven zonder dat de hoofdpersoon een naam heeft, maar dan wordt het vaak overloos gezij en gehij.
Soms weet ik al vanaf het begin hoe een hoofdpersoon gaat heten, soms geef ik een heleboel namen die stuk voor stuk niet passen tot ik er uiteindelijk eentje vind die wel bij de hoofdpersoon past.

Ik heb er ook last van. Als een personage geen naam heeft, bestaat hij nog niet echt. Meestal zet ik als ik een naam nodig heb, de leuning van mijn stoel lekker achterover en ga filosoferen wat een goede naam kan zijn. Vooral het goede gevoel bij een naam is belangrijk, zoals mooi naar voren komt in de post van Robin.

Ik ben nu bezig met een kinderverhaal in eeen middeleeuwse setting. De onderstaande link heeft mij geholpen een paar leuke namen te vinden.

http://www.keesn.nl/names/nl1_intro.htm

Ceridwen schreef:
DJ, met jouw stelling dat het niet uitmaakt kan ik het niet helemaal eens zijn. Ouders kiezen namen voor hun kinderen en doen dat vanuit hun sfeer, hun levensinstelling.

Het schijnt zelfs dat je aan de namen kunt horen of de ouders welgesteld zijn of niet. In arme wijken zou je vaker lange, fantasievolle kindernamen horen dan in de rijkere buurten. In mijn buurt zijn geen Sems, Patricks Lisa's, maar wel Damions, Ronaldo's, Shaneska's en Naromi's .

Zelf zoek ik vaak namen op klank (Mwamba, Siowatta), uit popsongs, of kies ik bewust namen die ouderwets aandoen.
Namen samenvoegen is ook erg leuk, bijv. een Ronhilda. Zelf ben ik in het bezit van de allermooiste namen ter wereld, want mijn tweede naam is een samentrekking van de namen van mijn pake en beppe (in Friesland heb je vaak een opa en een oma en een pake en beppe, zodat je, als je naar opa en oma gaat niet hoeft te vragen naar welke ) en mijn tweede naam is een samentrekking van die van mijn opa en oma. En het klinkt ook nog eens heel sjiek .

Soms zoek ik ook op internet naar namen met een betekenis. Cuspid betekent bijv. 'tand' en Eofra (help, ik weet niet eens of ik het goed spel ) betekent 'elf'. Namen omdraaien kan soms ook heel leuk zijn (neem bijv. de hond die Castor heette en mijn schoonmoeder over het grind meesleurde )

Natuurlijk kan je met je namen in een boek alle kanten op, dat zal ik niet ontkennen. Maar het wordt er niet aannemelijker op als je achtiende eeuwse amsterdamse upperclass dame ineens ´Beauty´heet, en een meisje met de naam Trui heet was in de jaren vijftig vast heel hip maar nu een tikje sneu.

Deze voorbeelden zijn natuurlijk grote stappen snel thuis. Maar het werkt ook subtieler, er zit een hele achtergrond bij die namen, die jij, als mens en als schrijver, bewust of onbewust aanvoelt. Voeg daarbij dan nog je eigen gevoel over namen, je haalt zelf een snotterend jochie met de naam Frans aan, ah gos, ik zie hem zo staan met die snottebriebel, en dan heb je een hele stapel redenen waarom de ene naam wel en de andere naam niet past. Daarom is het soms zo moeilijk.

Ik wil ook niet zeggen dat je er niet mee kan spelen. Misschien heeft de achtiende eeuwse dame wel Beauty, en blijkt ze de dochter van een piratenkapitein, en is Trui de dochter van een heel hip Amsterdams yuppie echtpaar.

Met andere woorden, als jij zegt, wat maakt het uit, dan zeg ik veel.

Zelfs Arthur is toeval. Het was de eerste naam die in me opkwam toen mijn maatje vroeg hoe mijn personage eigenlijk heette, want alleen zijn achternaam was bekend.

RPG doet dat met je

Ik had trouwens ook een pake <3 En Trui is een schaap

Inderdaad. Soms is een tijdelijke naam als "moeder" of "de directeur" ook wel goed. Maar een echte naam biedt ook meer ruimte tot ontplooiing.

Jeetje, wat een boel herkenning. Bedankt voor de tips en websites. Wanneer ik een verhaal anno 2008 zou schrijven, dan zou het veel makkelijker zijn, maar ik 'moet' voorlopig bijna 500 jaar terug in de tijd en na de zoveelste Jean (het speelt zich af in Frankrijk) was de inspiratie even weg. Ook daarvoor zijn oplossingen via allerlei genealogie-sites, dus het komt vast goed.

Zjaan, is deze site wat voor je?
http://www.s-gabriel.org/names/french.shtml
Daar staan een boel Franse namen op uit het einde van de middeleeuwen.

Alsjeblieft Zjaan, blij dat het je helpt zoeken op Google met 'medieval French names' levert trouwens nog een of twee sites op, geloof ik.