Wekelijkse schrijfopdracht #4 - Sollicitatiegesprek/ Crisis

Crisis 'Kijk, het gaat toch om het groeipotentieel. Dat zie ik nou niet direct.' De man op leeftijd keek eerst mij spottend aan en daarna beurtelings de twee dames die naast hem zaten. De platinablonde links van hem had ondertussen meer aandacht voor het nauwgezet vijlen van haar blauwe nagels met glittertjes. De voluptueuze brunette aan zijn rechterzijde keek me, al kauwgomkauwend, geringschattend aan. Ik verschoof enigszins ongemakkelijk op de kruk met leren bekleding die nu wat plakkerig aanvoelde. 'Maar, u neemt mij de maat op basis van één gesprek.' Ik voelde mijn wangen kleuren. Ik vervloekte mezelf omdat het bloed nu net daar weer heen moest stromen. De man barstte in keihard lachen uit. Ik voelde hoe ik kleiner werd; nog kleiner. ‘Luister, eh .....Winfried,’ hij zocht even naar de naam in mijn sollicitatiebrief, ‘we leven in een prestatiemaatschappij. Dat is je bekend, denk ik. Nou, dat geldt in ultimo voor onze bedrijfstak. Wij zoeken kanjers, die onder alle omstandigheden fier overeind kúnnen en blijven staan. Wij zien in jou niet echt de doordouwer waar wij naar op zoek zijn.’ Na die laatste woorden gniffelde hij. ‘Of denken jullie er anders over? Katja? Tatjana?’ De twee vrouwen schudden meewarig hun hoofd. ‘Nee, Winfried mist toch een beetje de kernkwaliteit, ben ik bang.’ De woordkeuze van de brunette vond ik niet echt bij haar vulgaire uiterlijk passen. Die tegenstelling in combinatie met haar zwoele hese stem, maakte wel wat los. Ik schuifelde weer op de kruk. Ongemakkelijk, maar toch hoopvol. ‘Kijk, nu komt er iets van beweging in,’ zei de blondine raspend. Haar stem deed me denken aan het geluid van de schuurmachine waarmee ik gisteren in de slag was geweest. Haar enigszins loensende blik deed de rest. Terug bij af. Zelden had ik me zo naakt gevoeld. ‘Nou goed, dank je voor je komst, maar vaker zul je bij ons niet komen, ben ik bang.’ In tijden van crisis grijp je iedere strohalm, dacht ik terwijl ik me aankleedde. Bij Polderporno BV dachten ze er blijkbaar anders over. (Weinig tijd. Daarom een slap verhaal :o )

Lid sinds

12 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Perfect, humoristisch verhaal met een verrassend slot, dat uitnodigde om het nog een keer te lezen. Toen werd het pas echt komisch. Beslist geen slap lulverhaal; of toch wel. Het bloed kruipt waar het niet heen moet. :nod:
27 maart 2014 - 16:38

Lid sinds

12 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je, Dos. Toevallig zat ik vanochtend vroeg achter mijn bureau te dagdromen over een andere baan. Iets creatievers.
Als je Winfried achterna solliciteert, neem dan van te voren een viagrapil in, dan sta je je mannetje. Daar zullen die sloeries van opkijken.
26 maart 2014 - 20:29

Lid sinds

11 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Woodpecker, niet slap wel teveel tell. Paar voorbeelden. 'De voluptueuze brunette aan zijn rechterzijde keek me, al kauwgomkauwend, geringschattend aan.' De voluptueuze brunette aan zijn rechterzijde keek me kauwgomkauwend aan. - zegt genoeg (less is more :) ) 'Ik verschoof enigszins ongemakkelijk op de kruk met leren bekleding die nu wat plakkerig aanvoelde.' - als je 'enigszins ongemakkelijk' schrapt, wordt de zin sterker. 'De twee vrouwen schudden meewarig hun hoofd.' - De vrouwen schudden hun hoofd. En ja, dit bestaat. :)
26 maart 2014 - 21:56

@janp Nu ben ik het toch echt niet met je eens. Dit stukje is humoristisch bedoeld. Geringschattend aankijken heeft hier een dubbele betekenis. Het gaat ook over afmetingen. Daarbij leeft humor vaak van overdreven tell. Het is als slagroom. Door het zwaar op te kloppen maak je het net luchtig. Dank voor je reactie.
26 maart 2014 - 22:28

@maddbrug Dank je. In antwoord op je vraag: Geen flauw idee. Misschien omdat Ik me al de hele dag verheug op de opdracht die ligt te wachten. Nog voor ik thuis kom, de computer aanzet en inlog, sta ik op scherp (niet dubbel bedoeld :) ) Ik vind de wekelijkse opdracht een ontzettend mooi initiatief. Veel mooie stukjes ook.
26 maart 2014 - 23:25

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mooi verhaal. Ik heb goed gelachen :). Kan het zijn dat er ergens een foutje in staat? 'gisteren in de slag'... Moet dat niet 'aan de slag' zijn? Of ik lees niet goed. Kan aan mij liggen :). Knap verhaal voor weinig tijd te hebben.
27 maart 2014 - 0:08

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Woodpecker, ah zo. Nu ben ik mee. Ik dacht eerst dat hij met het machientje aan de slag was geweest, daarmee dat ik dacht dat het om een tikfout ging. Maar jij bent misschien van Nederland? Als dat zo is dan kan het misschien om een taalverschil gaan lol :-). Bij ons in Belgïe zeggen ze bv: een tas koffie en in Nederland een kop koffie.
27 maart 2014 - 16:22

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Woodpecker, vlot geschreven en heerlijk humoristisch. Gelachen om de blondine met het stemgeluid van een schuurmachine, dat lijkt me nogal schrikken haha. Leuke types neergezet, graag gelezen!
27 maart 2014 - 22:27

Lid sinds

13 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vind je hints te cryptisch. Je snapt ze pas bij een tweede keer lezen en dat doe je doorgaans als lezer niet. Wel leuk gevonden, dit verhaal.
27 maart 2014 - 23:29

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Woodpecker, lol. Nadien. Omdat ik, blond dat ik ben, ook weer zo'n heerlijk cliché, de pointe niet ogenblikkelijk begreep. En dat is het ook het verrassende aan je. Daarnaast ben ik het eens met janpmeijers. Mili
28 maart 2014 - 0:16